Η ενημερωτική συνάντηση του πρωθυπουργού με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκο Ανδρουλάκη, κατέδειξε τις δυνατότητες συνεννόησης και εθνικού συγκερασμού των δύο κύριων δυνάμεων τη χώρας, όταν εμφανίζεται θύελλα στον διεθνή περίγυρο.
Ο Ανδρουλάκης επέδειξε θεσμική μνήμη και κρίση, παραμερίζοντας τα θέματα που τον έχουν φέρει σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό, όπως τις παρακολουθήσεις, ή την οικονομική και την ευρύτερη πολιτική της κυβέρνησης.
Όπως είπε, ζήτησε ενημέρωση για την προετοιμασία που κάνει η χώρα σε επίπεδο ασφάλειας αλλά και πιθανών επιπτώσεων από όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή.
Τόνισε ότι η Ελλάδα είναι σταθερός πυλώνας ασφάλειας και σεβασμού διεθνούς δικαίου στην περιοχή. Γι’ αυτό η θέση του είναι ότι η στρατιωτική παρουσία κάτω από τις παρούσες συνθήκες στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να συνδέεται - μόνο- με την προστασία του ελληνισμού. Ιδιαίτερα του Κυπριακού ελληνισμού που είναι εγγύτερα στην εμπόλεμη ζώνη.
Αντιθέτως ο πρόεδρος της… ΜΚΟ που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος, εξέφρασε στη Βουλή την άποψη ότι η Ελλάδα «μπορούσε και όφειλε να ενεργήσει στην κατεύθυνση της αποκλιμάκωσης και της σταθερότητας», και κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι «λειτουργεί ως ουρά «των Τραμπ και Νετανιάχου».
Και σε κρίση νεφελοβατούς μεγαλείου, υπενθύμισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει ζητήσει τη σύγκληση διεθνούς διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, με πρωτοβουλία της χώρας μας και συμμετοχή της ΕΕ, κάτι που αν είχε γίνει -όπως είπε - θα «ενίσχυε τη διπλωματική ισχύ της χώρας μας»!
Δηλαδή θα μπορούσε η Ελλάδα να οργανώσει διεθνή διάσκεψη και να φέρει στο τραπέζι διαπραγματεύσεων: ΗΠΑ, Ισραήλ, Ιράν, Ρωσία, Κίνα, Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία και λοιπές ευρωπαϊκές, καθώς και χώρες της Μέσης Ανατολής. (Αγχωμένοι θα έρχονταν μόλις τους καλούσαμε και θα κάθονταν σούζα μπροστά μας!).
Παρότρυνε δε την κυβέρνηση να μιμηθεί την στάση της αντίστοιχης ισπανικής και να μη υπάρξει καμία χρήση των στρατιωτικών βάσεων της χώρας μας. Φαίνεται ότι δεν είναι ιδιαίτερα δυνατός στη γεωγραφία. Αλλιώς θα είχε παρατηρήσει στον χάρτη ότι η Ισπανία με τους μόνους που συνορεύει είναι η Πορτογαλία και η Γαλλία, που δεν έχουν επεκτατικές βλέψεις εις βάρος της. Οπότε την «παίρνει» να δηλώνει ούλτρα φιλειρηνική.
Θα έπρεπε όμως να ξέρει ότι το υπόδειγμα η Ισπανία, διετέλεσε ο μεγαλύτερος προμηθευτής όπλων στην Τουρκία (βόμβες, πυραύλους, συστήματα πυροβολικού, εξαρτήματα υποβρυχίων, συμπαραγωγή ελικοπτέρων κ.α.), σε σημείο να έχουν εκδηλωθεί αντιδράσεις από Ελλάδα και Κύπρο.
Και από το 2025 η Ισπανία εισάγει από την Τουρκία οπλικά συστήματα, όπως τα HURJET - τουρκικά υπερηχητικά εκπαιδευτικά αεροσκάφη, κ.α.
Δεν είναι υπό κατηγορία η Ισπανία γι’ αυτό. Είναι κράτος που ενδιαφέρεται για το συμφέρον του. Και η στάση του Πέδρο Σάντσεθ δεν είναι άμοιρη των ευρύτερων συμφερόντων της χώρας του.
Παράλληλα ο Φάμελλος κατέθεσε εκ νέου το σχέδιο ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ με εφτά προτάσεις, μεταξύ των οποίων είναι και η απαγόρευση εξαγωγών όπλων σε χώρες της Μ. Ανατολής. Δεν ξέρουμε αν το ανακοίνωσε και στον Πέδρο Σάντσεθ.
Επί της ουσίας θα… απαγορεύσει στην Αμερική να πουλάει όπλα στο Ισραήλ, την Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, και τα Εμιράτα! Δεν ξέρουμε αν θα απαγορεύσει και στη Ρωσία και την Κίνα να πουλάνε όπλα το Ιράν...
Τέλος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ομού με τον πρόεδρο της νέας Αριστεράς Αλ. Χαρίτση κατέθεσαν επιστολή στον πρωθυπουργό για σύγκλιση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών. Να πούνε τι;
Προφανώς αυτά που είπε στη Βουλή, ή αυτό που είπε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Αριστεράς Νάσος Ηλιόπουλος, ότι δεν έπρεπε να στείλουμε τις φρεγάτες και αεροσκάφη στην Κύπρο. Να τηρούσαμε δηλαδή… διπλωματική σιωπή, και έτσι θα προασπίζαμε την ειρήνη!
Με πολιτική φαρέτρα τα συμπαθή, αναλλοίωτα και ανώδυνα συνθήματα υπέρ της ειρήνης, πώς να κατανοήσουν ότι η Ελλάδα στέλνοντας φρεγάτες και μαχητικά F-16 αναβιώνει το ξεχασμένο Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα (βέβαια κατά τον Μπίστη πανηγυρίζουν γι’ αυτό οι πολύχρωμες εθνικιστικές δυνάμεις στις δυο χώρες, και το οποίο θα μας βάλει σε νέες περιπέτειες!).
Παράλληλα με την αποστολή: Δοκιμάζει στην πράξη τον αμυντικό θόλο και την ικανότητα άμυνας και πέραν του Αιγαίου. Ενισχύει τον έλεγχο των θαλασσίων δρόμων της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Αναβαθμίζει γεωπολιτικά τη χώρα ενισχύοντας την εικόνα της δίπλα σε Γαλλία και Βρετανία, που στέλνουν και αυτές πλοία. Για να έχεις ισχυρή γεωπολιτική εμβέλεια πρέπει να είσαι εκεί. Άλλωστε έτσι θα έχεις απαιτήσεις να σε συνδράμουν εάν τους χρειαστείς.
Και τέλος δοκιμάζει επί του πεδίου τις αποτρεπτικές δυνατότητες των πανάκριβων συστημάτων που αγοράσαμε.
