Στους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να ενισχυθεί η «άμυνα» του αστικού ιστού της Αττικής απέναντι στις πλημμύρες και στα ακραία καιρικά φαινόμενα αναφέρεται ο γεωλόγος Νίκος Μουρτζάς σε συνέντευξη στο Liberal και τον Α. Βέλμαχο.

Στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός ακούστηκαν φέτος τρεις φωνές που δεν ανήκουν στο ίδιο στρατόπεδο, δεν μιλούν την ίδια γλώσσα και δεν υπηρετούν το ίδιο ακροατήριο. Κι όμως, περιέγραψαν το ίδιο πρόβλημα. Ο Ζελένσκι μίλησε από το μέτωπο του πολέμου. Ο Τραμπ μίλησε με το ένστικτο της ισχύος και της σύγκρουσης. Και ο Μερτς μίλησε εκ των έσω, σαν άνθρωπος του ευρωπαϊκού συστήματος που παραδέχεται ότι κάτι πηγαίνει πολύ στραβά. Αν η Ευρώπη εξακολουθήσει να μην ακούει, τότε το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη προειδοποίησης. Είναι η άρνηση.

Έχουν μια απολαυστική φαιδρότητα τα όσα έρχονται στη δημοσιότητα για τους «σοφούς» της Καρυστιανού, όμως η τάχιστη απομυθοποίησή της θέτει ένα όριο σε αυτήν την ευτράπελη κατάσταση. Έχουμε αυτές τις μέρες να ασχοληθούμε με άλλα, πολύ σοβαρότερα ζητήματα, που εκ των πραγμάτων μπήκαν στη μεγάλη ατζέντα του Μητσοτάκη. Είναι σαφές πως όσο περνά ο καιρός δημιουργείται ένα μέτωπο στη διεθνή σκηνή. Από τη μια μεριά είναι τα κράτη που συντάσσονται με τον πρόεδρο Τραμπ και από την άλλη τα κράτη που σταδιακά και με δειλά βήματα αρχίζουν να στέκονται απέναντί του.

Είχε σχεδόν εκτοπιστεί από τη διεθνή ατζέντα λόγω Γροιλανδίας, αλλά επανέρχεται η κινητικότητα στο Ουκρανικό με συνάντηση Τραμπ-Ζελένσκι στο Νταβός, νέα επίσκεψη Γουίτκοφ-Κούσνερ στο Κρεμλίνο και το αγωνιώδες ερώτημα εάν βρίσκεται κοντά μία ειρηνευτική συμφωνία.

Η χώρα θα βρεθεί σύντομα μπροστά σε σημαντικά διλήμματα, τα οποία και θα χρειαστούν μια εθνικά υπεύθυνη πολιτική στάση. Ακόμη κι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης κερδίσει την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, θα χρειαστεί να έχει συνομιλητές στην αντιπολίτευση. Ό,τι ποσοστό κι αν συγκεντρώσει. Κι είναι τελείως άλλο πράγμα να συνομιλεί κανείς με τον… Αρχάγγελο και άλλο να συνομιλεί με ένα πολιτικό σύστημα που θα είναι σε θέση να αντιληφθεί πόσο μεγάλες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε.

Ποιους αφορά το άρθρο 109 του νόμου του ΟΠΕΚΕΠΕ; Και ποιος κυβερνητικός έσπευσε από τους πρώτους να κάνει χρήση της «μεταρρύθμισης» (τρομάρα μας) που «πέρασε» μέσα στις γιορτές; Ελπίζουμε να μην είναι η κα. Όλγα Κεφαλογιάννη, η οποία είχε πρόβλημα με την επιμέλεια των παιδιών της και η νέα ρύθμιση, την οποία υπογράφει και η ίδια, την ευνοεί. Εάν είναι αλήθεια πρόκειται για ένα μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο. Γράφει ο Ανάλγητος.

Ξεχώρισα τις τέσσερις εισηγήσεις των κομμάτων που αυτοτοποθετούνται στην επέκεινα του κέντρου «Αριστερά» για τα οποία κόμματα μαθαίνουμε δημοσιογραφικώς ότι σκέφτονται να συνεργαστούν για να κυβερνήσουν τη χώρα. Αφαίρεσα από τις εισηγήσεις τα «περιττά». Δηλαδή την επανάληψη όσων επικριτικών παρατηρήσεων έκαναν τα κόμματα της αντιπολίτευσης επί σχεδόν 45 ημέρες που πολλοί αγρότες μπλόκαραν με τρακτέρ το εθνικό δίκτυο.

Ειλικρινά σας το λέω, τον Κωστή Χατζηδάκη και τον Άκη Σκέρτσο, δεν τους καταλαβαίνω. Καλά να δώσουν συνέντευξη για τον απολογισμό του κυβερνητικού έργου για το 2025, αυτό είναι αναμενόμενο. Συγκέντρωσαν τις κυβερνητικές δράσεις και τις έκαναν πενηνταράκια, μπας και τα διαβάσει κανένας οπαδός (ή και βουλευτής…) να χει να λέει στο καφενείο. Εδώ που τα λέμε είναι εντυπωσιακός ο όγκος και το εύρος όσων έχουν επιτευχθεί. Ως εδώ καλά, χρήσιμη προσπάθεια, αν και οι απολογισμοί έχουν πάντα το μειονέκτημα να είναι κάπως βαρετοί.

Ο καθηγητής Α. Μποζίνης μιλά στο Liberal και τον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο, για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν ΝΑΤΟ - Ευρωπαϊκή Ένωση, την κρίση για τη Γροιλανδία και το Συμβούλιο Ειρήνης που ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ.

Οι εξελίξεις στη Γροιλανδία, αλλά και στη Συρία σε ό,τι αφορά την τύχη των Κούρδων, επιβεβαιώνουν ότι οι ΗΠΑ δεν αποτελούν πλέον αξιόπιστο σύμμαχο για κανέναν. Είναι πλέον σαφές πως οι Ηνωμένες Πολιτείες, είτε μέσω της κυνικής επιδίωξης βραχυπρόθεσμων συμφερόντων είτε μέσω της αλλοπρόσαλλης - λόγω χαρακτήρα - συμπεριφοράς του Ντόναλντ Τραμπ, υπονομεύουν μακροπρόθεσμα τον ρόλο τους ως ηγέτιδας δύναμης της Δύσης και πλανητικής υπερδύναμης.

Καταρχήν, ο Νίκος Ανδρουλάκης συνεχίζει - και μάλιστα με τρομερή επιτυχία - να υπονομεύει μόνος του, όχι μόνο το προφίλ του ως αρχηγού αλλά και την όποια δυναμική του ΠΑΣΟΚ σε τέτοιο βαθμό, που η αμφισβήτηση που δέχεται από Δούκα - Γερουλάνου, είναι έως και ευεργετική. 

Βρισκόμαστε στην εποχή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Μετά την λαμπρή πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, ακολουθεί σε αίγλη και φήμη η Θεσσαλονίκη. Όντας κοντά στην θάλασσα, η πόλη χρειαζόταν επίσης να κατέχει μια επαρκή οχύρωση. Οι πύργοι της έστεκαν περήφανοι, μέχρι την στιγμή επέλασης των Οθωμανών.

Στις 24 και 25 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθούν οι Ημέρες Πιάνου, η μεγάλη γιορτή του πιάνου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών που περιλαμβάνει σόλο ρεσιτάλ και αφηγήσεις.

Ο Κοσμάς Λιβανός, ο κλινικός διευθυντής του φορέα  «Rewind», του πρώτου αδειοδοτημένου ιδιωτικού κέντρου απεξάρτησης στην Ελλάδα μιλάει στο Liberal.gr και στην Δέσποινα Κουτσομητροπούλου για την απεξάρτηση και την ολιστική αντιμετώπιση της, την κοινωνική επιδημία της βίας των ανηλίκων και την επικίνδυνη εξιδανίκευση της κάνναβης από την ποπ κουλτούρα.

Η συζήτηση για τον πρωτογενή τομέα δεν μπορεί πια να γίνεται με υπεκφυγές. Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά ειλικρινείς με την ελληνική κοινωνία, οφείλουμε να παραδεχτούμε μια δύσκολη αλήθεια: ο αγροτικός τομέας της χώρας βρίσκεται αντιμέτωπος με μια βαθιά, διαρθρωτική κρίση.