Ζω με ένα όνειρο. Να δω τον Κυριάκο Πιερρακάκη πρόεδρο του Eurogroup να διαπραγματεύεται με τους Γερμανούς ένα πακέτο διάσωσής τους! Εντάξει, έχει και ο ανάλγητος αγάπες και απωθημένα. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης δεν έχει από αυτά. Έχει μόνο έναν στόχο: Να πετύχει στη δουλειά του και να αφήσει παρακαταθήκη για το μέλλον. Και η διεκδίκηση της προεδρίας του Eurogroup δεν είναι μικρό πράγμα! Αν κερδίσει σήμερα ή χάσει, αυτό έχει ελάχιστη σημασία. Εκείνο που μετράει είναι το… ταξίδι για την Ιθάκη! Γράφει ο Ανάλγητος.

Μισό αιώνα μετά την κυκλοφορία του πρώτου της άλμπουμ, «Horses», η Patti Smith δίνει συναυλία στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, υπενθυμίζοντας ότι η μουσική είναι βαθιά ανθρώπινη.

Τι ελπίζουν και φανερά επιδιώκουν όσοι (ευρισκόμενοι εντός, γύρω ή στα δεξιά της ΝΔ), δεν χωνεύουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Στις επόμενες εκλογές, να μην ξεπεράσει το 25%. Το λένε ευθαρσώς και σχεδιάζουν με βάση αυτή την στοχοθέτηση. Οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας, το εντάσσουν σ’ αυτή την «στρατηγική». Η ακρίβεια στο σούπερ μάρκετ, τα αγροτικά μπλόκα, τα σκάνδαλα ή η σκανδαλολογία, την πορεία των εθνικών ζητημάτων, όλα αυτά -κατά την γνώμη τους- κατατείνουν στον στόχο να πέσει ο Κυριάκος κάτω από 25% στην πρώτη κάλπη.

Πριν από λίγες μέρες προσπάθησα να απαντήσω γιατί η Ελλάδα παραμένει από τις φτωχότερες χώρες της δυτικής Ευρώπης, παρότι τα τελευταία χρόνια η οικονομία πηγαίνει καλά. Ο βασικός λόγος είναι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα, συνδυασμένη με τη βαλκανική (ανατολίτικη) νοοτροπία της ελάχιστης αξιοκρατίας και των μικρών οικογενειακών επιχειρήσεων. Στην καθ’ ημάς Ανατολή προτιμάμε τα «δικά μας παιδιά» αντί για τα «ικανά παιδιά» στις κρίσιμες θέσεις.

Κάθε άνοιξη, ολόκληρα λιβάδια γεμίζουν με κάθε λογής λουλούδια. Ένα από αυτά, το οποίο κιόλας στην Ελλάδα το βλέπουμε παντού εκείνη την εποχή, φαίνεται όμορφο και άκακο σε αυτή του την μορφή. Ένα αθώο φυτό, το οποίο συνήθως απλά θαυμάζουμε κι έπειτα προσπερνάμε.