11ος χρόνος
ημέρα 3890η
ημέρα 3890η
Παρασκευή ,
26 Ιουνίου 2026
26 Ιουνίου 2026
ΑΠΟΨΗ
ΑΠΟΨΗ
Τρεις «φονιάδες», τρία «εγκλήματα»
Οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι δεν κατόρθωσαν, ποτέ στην πράξη, να μοιάσουν με τα ευρωπαϊκά δίκτυα. Επελέγησαν δήθεν ριζοσπαστικές πολιτικές, όταν απολύθηκε το μισό προσωπικό για να προσληφθούν, με τις ίδιες πάντοτε κομματικές μεθόδους άλλοι, λιγότερο ικανοί, σιδηροδρομικοί. Κόπηκε σε κομμάτια αλλά αυτό έγινε «πηγή νέων συγκρούσεων ή αντιθέσεων και μηχανισμών επίλυσής τους», όπως σημείωνε ο ειδικός Μεταφορών, καθηγητής Ιωάννης Μουρμούρης.
Οι «Δημοκράτες» του Α. Λοβέρδου
Η ζωή, όπως και η πολιτική, απεχθάνεται το κενό. Διαβάζοντας τα ευρήματα της χθεσινής δημοσκόπησης της Opinion Poll διαπίστωσα πως παρά το γεγονός της ανακοίνωσης του νέου κόμματος «Δημοκράτες» του Ανδρέα Λοβέρδου πριν από λίγες μόνο ημέρες, αυτό ήδη ανιχνεύεται στις προθέσεις ψήφου των πολιτών για τις ευρωεκλογές.
Η Αντιπολίτευση χρησιμοποίησε το «συναίσθημα», η Κυβέρνηση παγιδεύτηκε στις φοβίες της…
Δεν απαντήθηκαν αυτοστιγμεί τα ψέματα σχετικά με τις συνθήκες στο δυστύχημα των Τεμπών. Αφέθηκαν να γιγαντωθούν. Διαδόθηκαν. Και όταν κατέληξαν να μετατραπούν σε πεποίθηση τα δήθεν «γεγονότα», τα οποία δεν συνέβησαν, ήταν πια αργά. Είχαν πειστεί οκτώ στους δέκα πολίτες ότι έγινε «συγκάλυψη». Ακόμη κι αν το συναίσθημα κυριαρχεί, δεν επιτρέπεται σε μια οργανωμένη Κυβέρνηση να μένει αδύναμη κι απαθής…
Το 33% είναι εφικτό, δεν είναι δεδομένο
Τα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας κινούνται περί το 18% που είναι μια λογική και αναμενόμενη επίδοση, αν λάβουμε υπ' όψη δύο παράγοντες. Η χαλαρή ψήφος τα ευνοεί, όπως τα ευνοεί και η διεθνής συγκυρία με την ενίσχυση των δεξιών κομμάτων σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Φεγγάρι μου που σαι ψηλά
Θα κάνω μια παρέκβαση από την τυπική θεματολογία μου σήμερα, καθότι χθες ήταν Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Κι επειδή έχω εδραία πεποίθηση ότι η ποίηση μπορεί να ομορφύνει τη ζωή μας πολύ περισσότερο από την πολιτική ή την οικονομία, σας προσφέρω ένα ποίημα που ξεχειλίζει από μίσος και αγάπη μαζί. Στο οποίο η κατάρα σμίγει με τη θυσία. Μοιάζει δημοτικό, παραδοσιακό, μα δεν είναι.
Η ευκαιρία της Κοινής Ευρωπαϊκής Άμυνας
Η Ευρωπαϊκή Ένωση συζητά αυτές τις μέρες, ξανά, το ζήτημα των αμυντικών δαπανών. Μέχρι να εκδηλωθεί η επίθεση Πούτιν εναντίον της Ουκρανίας, η Ευρώπη δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα, σίγουρα όχι ενεργητικά, για την κοινή άμυνα. Είναι καλό νέο ιδιαιτέρως για την Ελλάδα. Η οποία, ειδικά κατά την παρούσα διακυβέρνηση, γνωρίζοντας ότι απευθύνεται ως ίση προς τους υπολοίπους εταίρους, αλλά και χωρίς τα κόμπλεξ της δήθεν αριστεράς ή της μπερδεμένης σοσιαλδημοκρατίας...
Τα όρια της γλώσσας του, είναι τα όρια του κόσμου του
Η αλήθεια είναι πως καταβάλω μεγάλη προσπάθεια πια, ώστε να παρακολουθήσω τον κ. Κασσελάκη και τις πιασάρικες ατάκες του σε δημοσιογράφους ή περαστικούς. Ποτέ δεν πίστεψα στον μύθο που πήγαν να καλλιεργήσουν οι εμπνευστές αυτού του ιλαροτραγικού σεναρίου για τον ΣΥΡΙΖΑ, διατηρώντας πάντα στο ακέραιο τις επιφυλάξεις μου για το βάθος της πολιτικής σκέψης, των γνώσεων της ιστορίας του τόπου και του κόμματος, αλλά και της νοοτροπίας που διέπει την ελληνική κοινωνία.
Όχι, δεν έχει καταφέρει, ακόμη, η κυβέρνηση να εκριζώσει την ανομία στα κεντρικά ΑΕΙ…
Εμείς μπορεί να βλέπουμε την Κυβέρνηση ως υπεύθυνη για την απογοητευτική «εικόνα» του Δημόσιου Πανεπιστημίου και ειδικότερα των κεντρικών και, σωστά, ασκούμε κριτική για την αδυναμία ή και ανικανότητα της να βελτιώσει την κατάπτωση, εκείνη ωστόσο μας προσγειώνει στην πραγματικότητα με τη… νόμιμη διάχυση των ευθυνών! Μοιράζονται τις ευθύνες: Το υπ. Παιδείας έχει τη γενική εποπτεία, το υπ. Προστασίας του Πολίτη την ασφάλεια...
Ποιος θα διαγράφει τους φοιτητές που παρανομούν;
Μου φάνηκε πολύ σωστή η θέση του πρωθυπουργού πως οι φοιτητές που παρανομούν θα πρέπει να διαγράφονται. Το ερώτημα που προκύπτει είναι ποιος θα τους διαγράφει. Υποθέτω ότι με βάση το αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ το έργο αυτό θα το αναλάβουν οι πρυτανικές αρχές. Δε νομίζω πως η κυβέρνηση θα μπορούσε να καθιερώσει ένα ποινολόγιο και αυτή να αναλάμβανε την εφαρμογή του. Με αυτόν τον τρόπο όμως, δεν λύνουμε το πρόβλημα, αλλά το ανακυκλώνουμε. Οι μεγάλες τομές απαιτούν ρήξεις.
Η αγωνία του επιλοχία πυροβολικού
Για φαντάσου να είσαι επιλοχίας ή λοχαγός στο στρατόπεδο πυροβολικού στη Θήβα, πάει να πει η τελευταία τρύπα του ζουρνά του στρατεύματος δίχως το παραμικρό βύσμα να σε φέρει κάπου στην Αθήνα ή έστω να σε προφυλάσσει από τις κακοτοπιές… και ξαφνικά να σου προκύψει και Κασσελάκης. Ο αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης στην προσωπική σου ευθύνη δηλαδή. Με τον διοικητή να τρέμει μήπως γίνει καμιά στραβή, με το στρατόπεδο περικυκλωμένο από κάμερες... Η απόλυτη κόλαση.
Πραγματικός αντίπαλος η ακροδεξιά
Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναζητά τον αντίπαλό της στα αριστερά, δεν αντιλαμβάνεται ότι η εισβολή αυτήν τη στιγμή επιχειρείται στα δεξιά της σύνορα. Οι πραγματικοί αντίπαλοι δεν είναι ο Κασσελάκης και ο Ανδρουλάκης. Ο μεγάλος αντίπαλος της Κεντροδεξιάς αυτήν τη στιγμή είναι η ακροδεξιά. Και ναι μεν στην Ελλάδα η ακροδεξιά είναι κατακερματισμένη, αλλά αυτό δεν θα κρατήσει πολύ. Ούτε και είναι βέβαιο ότι ο κ. Μητσοτάκης θα έχει απέναντί του για πάντα τον επίσης «βολικό» κ. Βελόπουλο.
Ουδέν νεότερον στο «πολιτικό» μέτωπο
Η πολιτική κονίστρα τείνει να καταστεί αδιάφορη. Ευτυχώς υπάρχουν μερικοί εκεί πέρα στο Σύριζα που συντηρούν το καφενείο της πολιτικής με κάτι ιστορίες άνευ αλκοόλ: «πήγε στη Σίβα και με ποιους», ο Μητσοτάκης; Και κάποιοι άλλοι στην αντιπέρα όχθη «ποιος κουμαντάρει τώρα τα αστακοκάραβα»; Το λάιφ στάιλ καλά κρατεί ενώ εμβριθείς είναι οι αναλύσεις για το τάιμ σκέντιουλ του Στεφάν εντός στρατοπέδου. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι οποιοσδήποτε φαντάρος αλλά… «αρχηγός κόμματος»...
Κλέφτες κι αστυνόμοι
Οι επεμβάσεις της αστυνομίας σε σχολές «υπό κατάληψη» ή σε φοιτητικές εστίες και τα ευρήματα των ερευνών, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για τον τρόπο που χρησιμοποιούν τα δημόσια κτίρια, οι αυτοχαρακτηριζόμενοι ως «κοινωνικοί αγωνιστές» ή «justice warriors». Η όλη ιστορία θυμίζει έντονα το παιδικό παιχνίδι «κλέφτες κι αστυνόμοι», αφού σε τελική ανάλυση, και οι χώροι ανακαταλαμβάνονται και οι καταληψίες πέφτουν στα μαλακά για διάφορους λόγους, κυρίως όμως, γιατί δεν πηγαίνουν ως μάρτυρες κατηγορίας εκείνοι που εκ του νόμου ετάχθησαν να φυλάττουν Θερμοπύλες.
Ο Φρέντι Μπελέρης στο Ευρωκοινοβούλιο!
Ναι, είναι μια καλή πρόταση να συμπεριληφθεί ο Φρέντι Μπελέρης στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας για το Ευρωκοινοβούλιο. Ο φυλακισμένος Δήμαρχος της Χειμάρρας συμβολίζει τον κατατρεγμένο από το Αλβανικό κράτος πολίτη - μέλος της ελληνικής μειονότητας. Προσωποποιείται στην περίπτωση του η άσκηση πολιτικής επιβολής από την κυβέρνηση Ράμα, με την εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης. Ο Κ. Μητσοτάκης δέχεται εισηγήσεις. Θα είναι μια ηγετική απόφαση, σαν το χάδι της μητέρας Πατρίδας στο γενναίο τέκνο της!
Είναι καλή επιλογή η υποψηφιότητα Μπελέρη;
Είναι γεγονός πως η Νέα Δημοκρατία έχει έλλειμμα δεξιού προφίλ. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αυτό το έλλειμμα δεν το πλήρωνε πολιτικά είτε γιατί δε φαινόταν είτε γιατί αν και ήταν ορατό, ήταν συγχρόνως και ανεκτό λόγω του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου. Τώρα όχι μόνον η κυβερνώσα Αριστερά δεν υπάρχει ως απειλή, αλλά και η Νέα Δημοκρατία υπερακόντισε με τις πολιτικές της, σε συγκεκριμένα κοινωνικά ζητήματα, τις αντοχές συντηρητικών ψηφοφόρων της. Αυτό φαίνεται και στις δημοσκοπήσεις, κάτι που έχει σημάνει έναν μικρό συναγερμό στο Μέγαρο Μαξίμου.
Η πέτρα στο παπούτσι μας και το πάτημα του μαμούθ
Εγώ δεν μπορώ να τα γράψω τεχνοκρατικά σαν τον Χαροκόπο. Γέλασα πικρά όμως διαβάζοντας στο τέλος της χθεσινής του ανάλυσης ότι η Moody’s, με την απόφαση της να μην μας δώσει την επενδυτική βαθμίδα, «έθεσε τον ελληνικό λαό μπροστά στις ευθύνες του». Διότι την ώρα που διάβαζα το άρθρο, άκουγα στο ραδιόφωνο έναν που δήλωνε επαγγελματίας, ο οποίος έλεγε ότι αν αγοράσει στη χονδρική πράγματα 100 ευρώ για το μαγαζί του και πουλήσει μόνο τα μισά, έπρεπε το κράτος να τον επιδοτήσει για τη ζημιά των υπόλοιπων 50 που του μένουν.
Τι φοβούνται και αγοράζουν χρυσό;
«Οι αγορές αναρριχώνται στον τοίχο του φόβου». Τέτοια μαθαίναμε τα παλιά τα χρόνια. Τα τελευταία χρόνια οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τι σημαίνει φόβος. Από μια πλευρά αυτό είναι καλό. Δεν είναι ζωή αυτή, να πετάγεσαι κάθε τρεις και λίγο στον ύπνο σου, σκεπτόμενος τις συνέπειες μιας χρηματιστηριακής τραγωδίας. Η έλλειψη του φόβου μας οδηγεί στην οδό της απερισκεψίας. Σκέπτομαι, όμως, πόσα χρήματα χάσαμε εμείς οι …συντηρητικοί, περιμένοντας μια διόρθωση που μέχρι σήμερα υπήρξε ασυνεπής στο ραντεβού της.
Ρωσικές εκλογές: Από τα «χωριά Ποτέμκιν» στα «εκλογικά κέντρα Πούτιν»
Με το θηριώδες ποσοστό 87%, σε μία εκλογική διαδικασία που περισσότερο θύμιζε τα περιβόητα από την ρωσική ιστορία «Χωριά Ποτέμκιν», εξελέγη για 6η φορά πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Το ποσοστό θυμίζει τις παλιές, καλές σοβιετικές εποχές, αλλά και τις μεταγενέστερες...
Αδίκησε τον εαυτό της η μαχητική Αννα Μισέλ Ασημακοπούλου, από αβίαστο λάθος…
Η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου έσφαλλε. Και αδίκησε πάνω απ’ όλα τον εαυτό της. Μια ευρωβουλευτής μαχήτρια, ανταγωνιστική και ικανή υποχρεώνεται, εκ των πραγμάτων, να εγκαταλείψει την κούρσα των επερχόμενων εκλογών. ημιωμένη βγαίνει ξεκάθαρα η Ελλάδα, χάνει άξια λόγου πολιτικό. Προφανώς, η απουσία της από το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας είναι απώλεια και για την παράταξή της.
Η Αριστερά, η πλατεία Ταχρίρ και το φάντασμα του Μόρσι
Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Αίγυπτο μαζί με τους ομόλογούς του της Ιταλίας, του Βελγίου, τον καγκελάριο της Αυστρίας και την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, προκάλεσε τα μικροπρεπή σχόλια της Αριστεράς και των γνωστών τρολ του Διαδικτύου. Προφανώς, τους «πόνεσε» η μεγάλη δημοσιότητα που πήρε η επίσκεψη σε όλη την Ευρώπη.
