Όταν ακούμε την λέξη «πυραμίδα», ένα πράγμα μας έρχεται στο μυαλό: Αίγυπτος. Οι γιγαντιαίες πυραμίδες της Αιγύπτου, αυτά τα ακλόνητα και θαυμαστά ταφικά μνημεία, διατηρούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια και μας παίρνουν την ανάσα. Άλλες πυραμίδες υπάρχουν επίσης στο Μεξικό και στο Περού. Κλιμακωτές πυραμίδες, φτιαγμένες από αρχαίους λαούς, όπως οι Αζτέκοι και οι Μάγια. Έλα όμως που έχουμε και εδώ πυραμίδες!
Στην νοτιοδυτική αργολική πεδιάδα, έξω από το χωριό Ελληνικό, βρίσκεται ένα ενδιαφέρον κτίσμα. Η βάση ενός οικοδομήματος, το οποίο στις αρχές δημιουργίας του, αποτελούσε μια λίθινη πυραμίδα. Και τι δεν λείπει από αυτήν την χώρα πια.
Έχουν εκφραστεί διάφορες απόψεις για το τι ήταν αυτή η πυραμίδα. Σε ένα από τα έργα του, ο αρχαίος Έλληνας περιηγητής και γεωγράφος Παυσανίας, έγραψε ότι μια πυραμίδα στην περιοχή χρησιμοποιήθηκε ως τάφος μετά από μια μάχη. Σε αυτήν, τάφηκαν αρκετοί πεσόντες και εξωτερικά στολίστηκε με αργολικές ασπίδες. Δεν είναι σίγουρο, όμως, αν ο Παυσανίας εννοούσε την πυραμίδα του Ελληνικού ή την πυραμίδα του Λυγουριού.
Από την στιγμή που κατασκευάστηκε, κανείς δεν πείραξε την πυραμίδα του Ελληνικού για 2.000 ή και παραπάνω χρόνια. Οι πρώτες ανασκαφικές έρευνες έγιναν από τον Γερμανό αρχαιολόγο Th. Wiegand το 1901. Ακολούθησαν περαιτέρω έρευνες το 1938.
Μετά από τις δεκαετίες μελετών του, έχει βρεθεί ότι είχε σχήμα πύργου. Εσωτερικά, όμως, δεν είχε πυραμιδικό σχήμα. Η εξωτερική πυραμίδα, περιέβαλε έναν λίγο μικρότερο ορθογώνιο χώρο.
Οι αρχαίοι, μπορούσαν να εισέλθουν στο οικοδόμημα από την κεντρική είσοδο στην ανατολική του πλευρά, την πλευρά δηλαδή που κοιτούσε προς την θάλασσα του Αργολικού κόλπου. Όποιος περνούσε την είσοδό της, περπατούσε μέσα σε έναν στενόμακρο διάδρομο και έφτανε σε μια μικρότερη πύλη, στον νότιο τοίχο του κυρίως χώρου.
Η ύπαρξη κεντρικής εισόδου, η οποία φαίνεται ότι δεν ήταν φραγμένη, αλλά λειτουργική, αποδυναμώνει την θεωρία που υποστηρίζει ότι η πυραμίδα αποτελούσε ομαδικό τάφο. Έχει επίσης ειπωθεί ότι ίσως ήταν κέντρο παρατήρησης του ουρανού, ένα πρώιμο αστεροσκοπείο.
Η κοινώς πιο αποδεκτή υπόθεση, είναι ότι η πυραμίδα αποτελεί μια οχυρωματική κατασκευή, έναν τύπο μικρού φρουρίου, το οποίο είχε επικλινείς εξωτερικές πλευρές. Ήταν μια φρυκτωρία, ένα στρατιωτικό παρατηρητήριο, αφού βρισκόταν πάνω ακριβώς στην οδική αρτηρία που οδηγούσε από το Άργος προς την Τεγέα και την υπόλοιπη Αρκαδία.
Για την χρονολόγησή της έχουν επίσης υπάρξει διαφωνίες. Κάποιοι λένε ότι κατασκευάστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ., ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι φτιάχτηκε κατά την προϊστορία, το έτος 2720 π.Χ. Αν αποδειχθεί κάποια στιγμή, ότι ανήκει όντως στην προϊστορική εποχή και συγκεκριμένα χρονολογείται σε αυτό το έτος, αυτό θα σήμαινε ότι συναγωνίζεται σε αρχαιότητα τις ίδιες τις πυραμίδες της Αιγύπτου.
Μια ελληνικότατη, μίνι σε σχέση με τις αιγυπτιακές, πυραμίδα, ή οποία μάλλον λειτουργούσε για την προστασία της Πελοποννήσου. Φτιαγμένη από γκρίζο ασβεστόλιθο που βρίσκεται στην περιοχή, διατηρείται σήμερα μισή. Κλασικής ή προϊστορικής εποχής, αυτή δεν είναι η μόνη πυραμίδα που υπάρχει στην χώρα.
Μία από τις αρχαιότερες πυραμίδες ή μία Κλασική ελληνική πυραμίδα; Τάφος, αστεροσκοπείο ή φρυκτωρία; Οι έρευνες συνεχίζονται…
Βιβλιογραφία:
