Στη μεγάλη ανθεκτικότητα που επιδεικνύει το καθεστώς του Ιράν, εν μέσω των μεγάλων διαδηλώσεων που συνταράσσουν την Τεχεράνη και το σύνολο των 31 περιφερειών της χώρας, αναφέρεται το Reuters την Τρίτη, υπογραμμίζοντας την «κόλλα» που κρατά τους κυβερνώντες στην εξουσία.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, εκτός αν οι διαταραχές στους δρόμους και η εξωτερική πίεση προκαλέσουν αποστασίες στην κορυφή, το καθεστώς, αν και αποδυναμωμένο, πιθανότατα θα παραμείνει, σύμφωνα με δύο διπλωμάτες, δύο κυβερνητικές πηγές στη Μέση Ανατολή και δύο αναλυτές που μίλησαν στο Reuters.
Πάνω από 2.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στις διαμαρτυρίες, είπε Ιρανός αξιωματούχος στο Reuters, κατηγορώντας τους «τρομοκράτες» για τους θανάτους αμάχων και μελών των δυνάμεων ασφαλείας.
Η πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική ασφάλειας του Ιράν, που στηρίζεται στους Φρουρούς της Επανάστασης και την παραστρατιωτική δύναμη Μπασίτζ, οι οποίες μαζί αριθμούν σχεδόν ένα εκατομμύριο άτομα, καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την εξωτερική πίεση χωρίς εσωτερική ρήξη, δήλωσε ο Βάλι Νασρ, Ιρανοαμερικανός ακαδημαϊκός και εμπειρογνώμονας σε θέματα περιφερειακών συγκρούσεων και εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.
«Για να πετύχει κάτι τέτοιο, πρέπει να υπάρχουν πλήθη στους δρόμους για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Και πρέπει να υπάρξει διάλυση του κράτους. Ορισμένα τμήματα του κράτους, και ιδίως οι δυνάμεις ασφαλείας, πρέπει να αποστατήσουν», είπε.
Ο ανώτατος ηγέτης Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, 86 ετών, έχει επιβιώσει από αρκετές προηγούμενες κυμάτων αναταραχών. Αυτή είναι η πέμπτη μεγάλη εξέγερση από το 2009, απόδειξη της ανθεκτικότητας και της συνοχής του καθεστώτος, ακόμη και όταν αντιμετωπίζει μια βαθιά, ανεπίλυτη εσωτερική κρίση, δήλωσε ο Πολ Σάλεμ του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής.
Για να αλλάξει αυτό, οι διαδηλωτές θα πρέπει να δημιουργήσουν αρκετή δυναμική ώστε να ξεπεράσουν τα εδραιωμένα πλεονεκτήματα του κράτους: ισχυρούς θεσμούς, ένα σημαντικό εκλογικό σώμα πιστό στην κληρική εξουσία και το γεωγραφικό και δημογραφικό ανάγλυφο κλίμακα μιας χώρας με 90 εκατομμύρια κατοίκους, δήλωσε ο Άλαν Άιρ, πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ και εμπειρογνώμονας για το Ιράν.
Ωστόσο, η επιβίωση δεν ισοδυναμεί με σταθερότητα, σύμφωνα με τους αναλυτές. Η Ισλαμική Δημοκρατία αντιμετωπίζει μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις της από το 1979. Οι κυρώσεις έχουν στραγγαλίσει την οικονομία, χωρίς να υπάρχει σαφής πορεία προς την ανάκαμψη. Από στρατηγική άποψη, δέχεται πιέσεις από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει υποβαθμιστεί, ενώ οι ένοπλες ομάδες που ενεργούν ως αντιπρόσωποί της στον επονομαζόμενο «Άξονα της Αντίστασης» έχουν αποδυναμωθεί από τις καταστροφικές απώλειες των συμμάχων της στο Λίβανο, τη Συρία και τη Γάζα.
Ο Νασρ είπε ότι, αν και δεν πιστεύει ότι η Ισλαμική Δημοκρατία έχει φτάσει στο «σημείο της πτώσης», «βρίσκεται τώρα σε μια κατάσταση μεγάλης δυσκολίας για να προχωρήσει».
