Ο ΣΥΡΙΖΑ υποτίθεται ότι είναι κόμμα με Πρόεδρο, Όργανα, οργανώσεις, αρχές, και πρόγραμμα. Και όμως η απόφαση της Κ.Ε. περιγράφει με «ξελιγωμένο» τρόπο τον θαυμασμό της για τις προτάσεις ενός άλλου κόμματος, αυτού της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) του Αλέξη Τσίπρα.

Η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ είναι εκρηκτική. Ο πρόεδρος Νίκος είναι έντονα προβληματισμένος. Στενοί του συνεργάτες διαρρέουν ότι θα περιμένει τις δημοσκοπήσεις του Ιουλίου για να δει αν παγιώθηκε η αποκαρδιωτική εικόνα για το κόμμα. Μάλιστα, σε περίπτωση που συνεχιστεί η περιδίνηση δεν αποκλείουν και εξελίξεις που αφορούν τον ίδιο… Σε κάθε περίπτωση οι δελφίνοι πιέζουν για τη δημιουργία ειδικής ομάδας δίπλα στον πρόεδρο που θα λαμβάνει πολιτικές αποφάσεις.

Σε άρθρο του στους Financial Times, ο Χαβιέρ Μιλέι παρουσίασε μια ιδέα που μοιάζει εκκεντρική, αλλά αγγίζει την καρδιά του σύγχρονου καπιταλισμού. Η κυβέρνησή του κατέθεσε νομοσχέδιο στην Αργεντινή για τη δημιουργία μιας νέας εταιρικής μορφής: της «μη ανθρώπινης εταιρείας». Πρόκειται για επιχειρήσεις που θα μπορούν να λειτουργούν από πράκτορες Τεχνητής Νοημοσύνης ή ρομπότ, με περιορισμένη ευθύνη, χαμηλή φορολογία και δυνατότητα επιλογής του εταιρικού δικαίου που θα τις διέπει.

Το ΚΚΕ των ταξικών αγώνων έχει κατακτήσει το δικαίωμα να αποφασίζει ποιος υπουργός μπορεί να επισκεφτεί μια πόλη της Ελλάδας και ποιος όχι. Οι σύντροφοι νομίζουν πως ζουν σε μια Σοβιετική Ελλάδα όπου χρειάζεται εσωτερικό διαβατήριο, όπως την εποχή της αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ, καλή της ώρα. Ο Άδωνις Γεωργιάδης θεωρείται ανεπιθύμητο πρόσωπο από τις τοπικές οργανώσεις του Κόμματος. Και ως γνωστόν το Κόμμα εκφράζει τη βούληση των πολιτών.

Ένας δημοσιογράφος που καλύπτει την NASA δεν μπορεί να γίνει αστροναύτης. Αντιθέτως, ένας αστροναύτης μπορεί να γίνει δημοσιογράφος, αλλά είναι αμφίβολο αν θα θέλει (ο αστροναύτης) να σπαταλήσει με αυτόν τον τρόπο το ταλέντο του. Τα ελληνικά κόμματα επιμένουν να βάζουν στις λίστες τους δημοσιογράφους, επειδή είναι δημοφιλείς. Μέχρι που γίνονται υπουργοί και αποκαλύπτεται πανηγυρικά η γύμνια μας. Μάλλον θα πρέπει να ανακαλύψουμε την αξία του ψαρέματος ως μέσου διοχέτευσης του άγχους. Πώς να μην έχεις άγχος, όταν δίδεις τα κλειδιά του διαστημόπλοιου σε έναν κατά φαντασία πιλότο;

Τα εκατέρωθεν απευθείας πλήγματα αν και δημιούργησαν σκηνικό έντασης, δεν οδήγησαν σε κατάρρευση των προσπαθειών για οριστική επίλυση της κρίσης. Ο δρ. Αφεντούλης Λαγγίδης, εξηγεί στο Liberal και τον Γιώργο Κακούση πώς η εν λόγω συγκυρία αποπροσανατολίζει τη συζήτηση από το πραγματικό πρόβλημα.

Υπάρχουν δύο στιγμές του Γιώργου Σουφλιά (μεταξύ προφανώς πολλών ακόμη), που θα ήθελα να καταθέσω στη μνήμη του. Το καλοκαίρι του 1990, υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, βάζει μπροστά να κάνει μία-δύο γενναίες κινήσεις για να κρατηθεί η οικονομία, κυρίως η κρατική, στην επιφάνεια. Το μεγάλο ζήτημα είναι το έλλειμμα στο ασφαλιστικό σύστημα. Όλα τα βασικά μεγέθη οδηγούν στην καταστροφή. Του ιδίου του συστήματος.

Η χώρα έχει ήδη εισέλθει σε άτυπη προεκλογική περίοδο. Οι δημοσκοπήσεις κυριαρχούν στην πολιτική συζήτηση, οι αρχηγοί τοποθετούνται με κριτήριο την επόμενη κάλπη και οι περιοδείες έχουν ξεκινήσει. Πίσω από αυτή την εικόνα, όμως, διαμορφώνεται μια λιγότερο ορατή πραγματικότητα. Μια προεκλογική αναμέτρηση δύο ταχυτήτων. Για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση, πολιτικοί σχηματισμοί που διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο στην επόμενη Βουλή - ακόμη και τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης - θα υπόκεινται σε διαφορετικούς κανόνες από εκείνους που ισχύουν γενικώς για τα κοινοβουλευτικά κόμματα.

Ένα θεατρικό έργο έχει συνήθως τρεις πράξεις, περίπου όπως και η ζωή. Η ζωή θα μπορούσε να ήταν και μονόπρακτο, ανάλογα τον βίο του καθενός, αλλά θα παιζόταν σε ένα μόνο χώρο και σε συνεχή χρόνο και θα ήταν μονότονη. Οι τρεις πράξεις, η συνηθέστερη πλοκή κλασικών και αριστουργηματικών έργων επιτρέπουν την εισαγωγή, την ανάπτυξη και την κορύφωση ή λύση.  Στην τελευταία πράξη όλες οι εκκρεμότητες κλείνουν… 

Η πρόσφατη ομιλία του Α. Σαμαρά έδειξε ότι η ώρα ανακοίνωσης του κόμματός του είναι θέμα χρόνου. Θα πει κανείς πως δεν προκαλεί έκπληξη. Το ξέραμε. Παρ' όλα αυτά αξίζει να σημειωθεί ότι ο Α. Σαμαράς δεν δείχνει να συνειδητοποιεί την επικινδυνότητα του όποιου εγχειρήματός του. Διάβασα σε ρεπορτάζ ότι στενοί συνεργάτες του, του λένε ότι έχει αφετηρία το λιγότερο ένα 7%-8% και μπορεί να ανέβει σημαντικά.

Αυτή τη στιγμή, πέραν των πανελλαδικών δημοσκοπήσεων που τρέχουν από μέσα ενημέρωσης και κόμματα, μπορεί να είναι σε εξέλιξη και πενήντα έρευνες σε νομούς και στις εκλογικές περιφέρειες της Αττικής. Μιλάμε γα τη χρυσή εποχή των γκαλοπάδων. Ο κάθε βουλευτής, και επίδοξος βουλευτής, πριν μπει στη μάχη του σταυρού, δίνει 3.000-4.000 ευρώ και κάνει μια τηλεφωνική έρευνα στην εκλογική του περιφέρεια σε δείγμα 400-500 ατόμων. Το δείγμα είναι υπεραρκετό για να καταλάβει που κατατάσσεται και τι ελπίδες έχει.

Ο πόλεμος στο Ιράν φαίνεται πως ευνοεί την Ελλάδα, όπως και η άνοδος των αυταρχικών καθεστώτων στην Ανατολή. Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η τουριστική κίνηση στη χώρα μας το α΄ τρίμηνο του 2026 είναι εντυπωσιακή. Οι αφίξεις ξένων τουριστών έφτασαν τα 3,5 εκατ., παρουσιάζοντας αύξηση κατά 38,3%. Αυτό σημαίνει πως το τρίμηνο που πέρασε επισκέφθηκαν την Ελλάδα περίπου 1 εκατ. περισσότεροι τουρίστες. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, οι τουριστικές εισπράξεις έφτασαν τα 1,67 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 64,3%. Η μέση δαπάνη ανά ταξίδι ήταν αυξημένη κατά 19,9%.

Η γνωστότερη και τελευταία βασίλισσα της Αιγύπτου, η Κλεοπάτρα, είναι γνωστό ότι πήρε με το μέρος της δύο από τους σημαντικότερους Ρωμαίους της εποχής της: τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Μάρκο Αντώνιο. Μετά τον βίαιο θάνατο του πρώτου, γοητεύθηκε από εκείνη ο δεύτερος.

Σε άλλες εποχές και άλλες χώρες η ποινική καταστολή ήταν τόσο ακραία, όσο και ατελέσφορη άλλωστε, ώστε γράφτηκαν βιβλία ολόκληρα που περιέγραφαν αυτή τη βαρβαρότητα: Από τους «Άθλιους» του Βίκτωρα Ουγκώ μέχρι το  «Surveiller et punir» του Μισέλ Φουκώ.

Η συζήτηση γύρω από τις επαγγελματικές πρακτικές της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού αποτελεί ένα πολυδιάστατο ζήτημα που τέμνει την ιατρική επιστήμη, την οργάνωση του συστήματος υγείας και, αναπόφευκτα, την πολιτική ανάλυση.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη αναζητά νέες πηγές ανάπτυξης, τα video games μπορούν να διαδραματίσουν πολύ πιο ουσιαστικό ρόλο από αυτόν που συχνά τους αποδίδεται. Μπορούν να δημιουργήσουν νέες δεξιότητες, να ενισχύσουν τη δημιουργική επιχειρηματικότητα, να συνδέσουν διαφορετικούς παραγωγικούς κλάδους και να προσφέρουν νέους τρόπους επικοινωνίας σύνθετων κοινωνικών μηνυμάτων.

Η σύγχρονη γεωπολιτική δεν καθορίζεται μόνο από στρατούς και σύνορα, αλλά από ροές ενέργειας, εμπορίου και δεδομένων. Στην καρδιά αυτών των ροών βρίσκεται ο κινέζικος Δρόμος τους Μεταξιού ή πρωτοβουλία «Ζώνη και Δρόμος» (Belt and Road Initiative – BRI), ένα φιλόδοξο σχέδιο που επιχειρεί να αναδιαμορφώσει τον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη.