Αυτή τη στιγμή, πέραν των πανελλαδικών δημοσκοπήσεων που τρέχουν από μέσα ενημέρωσης και κόμματα, μπορεί να είναι σε εξέλιξη και πενήντα έρευνες σε νομούς και στις εκλογικές περιφέρειες της Αττικής. Μιλάμε γα τη χρυσή εποχή των γκαλοπάδων. Ο κάθε βουλευτής, και επίδοξος βουλευτής, πριν μπει στη μάχη του σταυρού, δίνει 3.000-4.000 ευρώ και κάνει μια τηλεφωνική έρευνα στην εκλογική του περιφέρεια σε δείγμα 400-500 ατόμων.
Το δείγμα είναι υπεραρκετό για να καταλάβει που κατατάσσεται και τι ελπίδες έχει. Όταν πανελλαδικές έρευνες των 1.200 ατόμων θεωρούνται απολύτως αξιόπιστες, τα 500 άτομα σε μια μικρή περιοχή είναι υπεραρκετά για να δώσουν τις κρίσιμες πληροφορίες που ζητά ο εντολέας. Και η κρίσιμη ερώτηση είναι κατ’ ουσία μία. Βγαίνω ή δεν βγαίνω; Είναι βέβαια ερώτηση που κινείται πάνω σε κινούμενη άμμο.
Πόσο θα πάρει το κόμμα πανελλαδικά; Πόσους βουλευτές θα εκλέξει στην συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια με το δυνητικά ανώτερο και κατώτερο πανελλαδικό ποσοστό του; Και πόσα κόμματα θα περάσουν το 3%, διότι κάθε κόμμα που μπαίνει στην Βουλή αφαιρεί 9-10 βουλευτές από τα μεγαλύτερα. Και για ποιες εκλογές μιλάμε; Τις πρώτες ή τις δεύτερες; Εδώ σε θέλω. Απάντησε εσύ σ’ όλους αυτούς τους γρίφους κι ύστερα θα σου πω εγώ με βεβαιότητα αν θα παίρνεις βουλευτική αποζημίωση την επόμενη τετραετία.
Αφήνω στην άκρη και τον άλλο γρίφο. Την πάντα υπαρκτή πιθανότητα, να φυτέψει ο αρχηγός την τελευταία στιγμή στην εκλογική περιφέρεια ενός εκάστου, κάποιον τυχάρπαστο καινούριο υποψήφιο στα πλαίσια της «ανανέωσης». Κάποιον τηλεαστέρα ή ποδοσφαιριστή ή τραγουδιστή ή ηθοποιό, που με την γκλάμουρους αναγνωρισιμότητα του και δίχως ιδιαίτερο κόπο, θα κάνει όλους τους επαγγελματίες πολιτικούς πέρα. Τελικά, περισσότερες ελπίδες έχει κάποιος όταν ποντάρει στον ιππόδρομο, παρά όταν κάνει σχέδια στην πολιτική.
Και ερχόμαστε τώρα στο μεδούλι αυτού του τρελού πολιτικού σύμπαντος. Από τους υποψήφιους όλων των κομμάτων που θα παραγγείλουν μια έρευνα στην περιφέρεια τους, μόνο οι υποψήφιοι της ΝΔ έχουν πιθανότητα να καταλάβουν κάτι. Διότι με βάση τα σημερινά δημοσκοπικά ποσοστά των κομμάτων, στους 400 ερωτηθέντες, οι περίπου 120 θα απαντήσουν «ψηφίζω ΝΔ», οι 60 θα πουν Τσίπρα και οι 35-40 Ανδρουλάκη ή Καρυστιανού. Εντάξει, στους 120 Νεοδημοκράτες ψηφοφόρους κάποιοι υποψήφιοι θα ξεχωρίσουν στην σταυροδοσία και θα καταλάβουν ότι εκλέγονται. Αλλά άντε ο δημοσκόπος να βρει τους 35 Πασόκους ψηφοφόρους μέσα στους 400, κι ύστερα να δει σε ποιον από τους 4 ή 5 υποψήφιους του ΠΑΣΟΚ, αυτοί οι 35 θα βάλουν σταυρό. Ψάχνει ψύλλους στ’ άχυρα.
Προσέξτε όμως. Από τους Νεοδημοκράτες υποψήφιους κάποιοι θα καταλάβουν ότι σίγουρα εκλέγονται και κάποιοι ότι είναι στην γκρίζα ζώνη, του «εκλέγομαι – δεν εκλέγομαι» ανάλογα με τις εξελίξεις. Αυτοί θα το παλέψουν, ελπίζοντας να τους έρθουν ευνοϊκά τα πράγματα. Θα υπάρξουν όμως και κάποιοι στον πάτο της λίστας που θα αντιληφθούν ότι δεν έχουν καμιά ελπίδα και με κανένα σενάριο. Είτε είναι νυν βουλευτές, είτε δυνητικοί υποψήφιοι. Αυτοί τι θα κάνουν;
Αυτοί έχουν έναν πειρασμό. Να πάρουν τηλέφωνο τον Σαμαρά και να του πουν «διατίθεμαι». Με την ελπίδα ότι ο Αντώνης θα πάρει ένα 3%, θα εκλέξει 10 βουλευτές και ότι μπορεί να κάτσει η μπίλια στην δική τους περιοχή και να βρεθούν στην Βουλή. Ενώ ως υποψήφιοι της ΝΔ δεν έχουν καμία απολύτως πιθανότητα. «Πολύ κυνικό» θα πείτε. Για αρκετούς απ’ αυτούς, δεν νομίζω. Εδώ θα είμαστε…
