Ένας δημοσιογράφος που καλύπτει την NASA δεν μπορεί να γίνει αστροναύτης. Αντιθέτως, ένας αστροναύτης μπορεί να γίνει δημοσιογράφος, αλλά είναι αμφίβολο αν θα θέλει (ο αστροναύτης) να σπαταλήσει με αυτόν τον τρόπο το ταλέντο του. Τα ελληνικά κόμματα επιμένουν να βάζουν στις λίστες τους δημοσιογράφους, επειδή είναι δημοφιλείς. Μέχρι που γίνονται υπουργοί και αποκαλύπτεται πανηγυρικά η γύμνια μας. Μάλλον θα πρέπει να ανακαλύψουμε την αξία του ψαρέματος ως μέσου διοχέτευσης του άγχους. Πώς να μην έχεις άγχος, όταν δίδεις τα κλειδιά του διαστημόπλοιου σε έναν κατά φαντασία πιλότο;
Εξήντα επτά δημοσιογράφοι ήταν συνολικά οι υποψήφιοι στις εκλογές του 2023, με τους 25 να εκλέγονται. Μπορεί να είναι λιγότεροι στη Βουλή απ’ ό,τι οι δικηγόροι, οι γιατροί ή οι μηχανικοί, αλλά είναι οι πιο θορυβώδεις. Ίσως, επειδή έχουν να μάθει να είναι στην άλλη όχθη του ποταμού, σε αυτήν του παρατηρητή και ξαφνικά βρίσκονται σε έναν καινούργιο κόσμο, που απαιτεί βαθιά γνώση του αντικειμένου, ικανότητα στη διοίκηση, άμεση αντίδραση στην εμφάνιση ενός προβλήματος. Οι γιατροί, οι μηχανικοί και οι δικηγόροι όλα αυτά τα παίζουν στα δάκτυλα, ενώ ο δημοσιογράφος έχει μάθει να παρακολουθεί άλλους να τα κάνουν κι αυτός απλά να τα καταγράφει.
Δεν είναι η δουλειά του δημοσιογράφου να διοικεί ένα υπουργείο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν δημοσιογράφοι που αποδείχτηκαν ικανότατοι, αλλά κατά την άποψη του γράφοντος ήταν η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Τον λόγο τον εξηγήσαμε! Δεν έχει μάθει αυτό που καλείται να κάνει ως υπουργός. Θα το μάθει; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Ακόμη κι έτσι, αν ποτέ υπάρχει ελπίδα να μάθει ένα αντικείμενο που δεν το γνωρίζει, το κόστος της εκμάθησης θα το πληρώσουμε όλοι εμείς.
Ναι, αλλά οι δημοσιογράφοι έχουμε άποψη. Η αλήθεια είναι ότι όλοι έχουν μια άποψη. Λίγοι είναι εκείνοι που είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν να την «πουλήσουν» στο «γυαλί» ή σε μια στήλη εφημερίδας ή ιστοσελίδας. Ακόμη πιο λίγοι εκείνοι που μπόρεσαν να πακετάρουν σωστά την άποψή τους και να την «πουλήσουν» σωστά στους αναγνώστες ή στους θεατές τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτοί κάνουν καλά τη δουλειά τους. Ως δημοσιογράφοι! Όταν δοκίμασαν να την πουλήσουν και ως πολιτικοί, στις περισσότερες των περιπτώσεων εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα. Τα παραδείγματα ουκ ολίγα. Είναι άλλο πράγμα να δημοσιεύεις μια είδηση και άλλο να την δημιουργείς.
Θα ήταν λύση να σταματήσει αυτή η λαγνεία των κομμάτων προς το δημοσιογραφικό επάγγελμα. Αλλά ξέρουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί, καθώς παραβιάζει τον πρώτο και μεγαλύτερο κανόνα των εκλογών: Σημασία έχει να φέρνει κανείς ψήφους! Αλλά τι λέμε τώρα; Εδώ κατεβαίνουν στις εκλογές ακόμη και trolls του διαδικτύου και ενίοτε γίνονται υπουργοί και γενικοί γραμματείς. Το είδαμε επί ΣΥΡΙΖΑ! Οπότε δεν έχουμε και πολλές ελπίδες. Θα δούμε δημοσιογράφους του δικαστικού ρεπορτάζ να αναλαμβάνουν το Υπουργείο Δικαιοσύνης και του οικονομικού ρεπορτάζ να διαδέχονται τον κ. Πιερρακάκη!
Θανάσης Μαυρίδης
