Καθώς ο παραδοσιακός γαλλογερμανικός «κινητήρας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίζει σημάδια κόπωσης, ο Γερμανός καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς τη συνεργασία με την Ιταλίδα πρωθυπουργό, Τζόρτζια Μελόνι, επιχειρώντας να οικοδομήσει έναν νέο άξονα επιρροής εντός της ΕΕ.
Σύμφωνα με το Politico, οι δύο ηγέτες αναμένεται να συναντηθούν την Παρασκευή στη Ρώμη, στη Villa Doria Pamphilj, προκειμένου να ενισχύσουν περαιτέρω τη μεταξύ τους σύμπλευση. Πρόκειται για δύο δεξιούς ατλαντιστές που επιδιώκουν να διατηρήσουν ανοιχτούς διαύλους με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ενώ παράλληλα εκφράζουν δυσαρέσκεια για τη στάση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.
Παραδοσιακά, σε κρίσιμες ευρωπαϊκές στιγμές το Βερολίνο αναζητούσε συνεννόηση με το Παρίσι. Ωστόσο, η επιλογή του Μερτς να ευθυγραμμιστεί με τη Μελόνι υποδηλώνει μετατόπιση ισορροπιών, με στόχο την προώθηση βασικών ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων στους τομείς του εμπορίου και της βιομηχανίας.
Η στροφή αυτή τροφοδοτείται εν μέρει από την ενόχληση της Γερμανίας απέναντι στη Γαλλία, ιδίως μετά τις προσπάθειες του Παρισιού να μπλοκάρει τη συμφωνία Mercosur με τη Νότια Αμερική, την οποία το Βερολίνο θεωρεί κρίσιμη για τις εξαγωγές του. Επιπλέον, η Γερμανία εξετάζει ακόμη και την αποχώρηση από κοινό πρόγραμμα μαχητικού αεροσκάφους ύψους 100 δισ. ευρώ λόγω διαφωνιών με τη γαλλική πλευρά.
Στο πλαίσιο αυτό, η προσέγγιση με τη Ρώμη εμφανίζεται ως ρεαλιστική επιλογή. Κατά τη συνάντηση της Παρασκευής αναμένεται να υπάρξουν δεσμεύσεις για συνεργασία στον τομέα της άμυνας, ενώ Ιταλία και Γερμανία ετοιμάζουν κοινό έγγραφο ενόψει της συνόδου κορυφής της ΕΕ στις 12 Φεβρουαρίου, με στόχο την αναζωογόνηση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και την ενίσχυση των εξαγωγών.
Παρά την «καλή χημεία» που περιγράφουν αξιωματούχοι και από τις δύο πλευρές, η συμμαχία Μερτς – Μελόνι χαρακτηρίζεται από αναλυτές ως τακτική και όχι στρατηγική. Υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές, ιδίως σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής και χρηματοδότησης της άμυνας, όπου Ιταλία και Γαλλία παραμένουν πιο κοντά.
Ωστόσο, η επιδείνωση των σχέσεων Γαλλίας – Γερμανίας άνοιξε πολιτικό χώρο, τον οποίο η Μελόνι φαίνεται αποφασισμένη να αξιοποιήσει, εδραιώνοντας τον ρόλο της ως βασικού συνομιλητή του Βερολίνου στην ευρωπαϊκή σκηνή.
