Η υπαγωγή της Κύπρου και ολόκληρης της Νοτιοανατολικής Μεσογείου υπό την ομπρέλα προστασίας των ελληνικών φρεγατών, των F-16 και των αντιπυραυλικών συστοιχιών Patriot, σε συνάρτηση με την ανάληψη αντιπυραυλικής προστασίας της Βουλγαρίας από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, αποτελεί μια εξέλιξη με σημαντική γεωπολιτική σημασία για την περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου.
Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική στρατιωτική διευθέτηση, αλλά για ένδειξη της μεταβαλλόμενης ισορροπίας ισχύος και του ρόλου που αρχίζει να διαδραματίζει η Ελλάδα ως πυλώνας ασφάλειας στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Επί της ουσίας, πρόκειται για υλοποίηση του αμυντικού τόξου Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας, το οποίο φέρεται να είχε προτείνει πρόσφατα ο ισραηλινός πρωθυπουργός κατά την επίσκεψη του Κ. Μητσοτάκη στο Ισραήλ.
Η επίσκεψη αυτή είχε πραγματοποιηθεί λίγες εβδομάδες πριν από την επίσκεψη του Ινδού πρωθυπουργού στο Ισραήλ και την Κύπρο, γεγονός που, εάν συνδυαστεί με τις ευρύτερες εξελίξεις, καταδεικνύει τις βαθύτερες γεωπολιτικές μετατοπίσεις και αναβαθμίσεις που λαμβάνουν χώρα στην προσπάθεια περιορισμού των σουνιτικών και σιιτικών συσπειρώσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχει επενδύσει συστηματικά στην ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεών της, τόσο σε επίπεδο εξοπλισμών όσο και σε επίπεδο συμμαχιών. Η αναβάθμιση των F-16 σε διαμόρφωση Viper, η προμήθεια Rafale, η ένταξη νέων φρεγατών και η διατήρηση ισχυρών συστημάτων αεράμυνας όπως οι Patriot έχουν δημιουργήσει ένα πλέγμα αποτροπής που ξεπερνά τα στενά εθνικά σύνορα. Σε αυτό το πλαίσιο, η δυνατότητα παροχής κάλυψης σε γειτονικές χώρες δεν αποτελεί απλώς πράξη αλληλεγγύης, αλλά και έκφραση περιφερειακής ισχύος.
Οι εξελίξεις αυτές θα πρέπει να συνδυαστούν με τα σχέδια υποβρύχιας διασύνδεσης Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας, τη διασύνδεση του διαδρόμου IMEC με την Ινδία - που φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως εναλλακτικός παραγωγικός κόμβος για την Ευρώπη έναντι της Κίνας - και κυρίως με δύο ενεργειακούς αγωγούς: τον κάθετο ενεργειακό διάδρομο που θα μεταφέρει LNG από τη Βόρεια Ελλάδα προς μια σειρά βαλκανικών χωρών και τον αγωγό της Helleniq Energy που θα τροφοδοτεί τη Βόρεια Μακεδονία με πετρέλαιο.
Οι εξελίξεις αυτές αναβαθμίζουν την Ελλάδα ως ενεργειακό, οικονομικό και αμυντικό κόμβο της ευρύτερης περιοχής.
Επιπλέον, η στρατηγική διάταξη αμυντικών μέσων σε περιοχές όπως η Κρήτη, η Κάρπαθος και η Βόρεια Ελλάδα δημιουργεί μια γεωγραφική «αλυσίδα» επιτήρησης και αποτροπής που καλύπτει μεγάλο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου και της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Η Ελλάδα δεν λειτουργεί πλέον μόνο ως κράτος που προστατεύει τον δικό του εναέριο χώρο, αλλά και ως περιφερειακός πάροχος ασφάλειας - ρόλος που ενισχύει το διπλωματικό της βάρος.
Υπό αυτό το πρίσμα, η συμπερίληψη της χώρας στη γαλλική πυρηνική ομπρέλα, μαζί με άλλες εννέα ευρωπαϊκές χώρες που συγκροτούν τον υπό διαμόρφωση σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι καθόλου τυχαία.
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
1)Σαμαράς - Καραμανλής
Κύριε Στούπα, καλημέρα.
Είμαι ιδεολογικά προσκείμενος στη δεξιά και μάλιστα πιο κοντά στον κύριο Σαμαρά. Ως ψηφοφόρος, όμως, αυτής της παράταξης δεν μπορώ να κατανοήσω το προσωπικό μένος δύο πρώην αρχηγών και πρωθυπουργών (Καραμανλή, Σαμαρά) κατά του νυν πρωθυπουργού. Δεν κατάφερα να εντοπίσω ούτε μία δήλωση στήριξης των δύο προς τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη επί έξι χρόνια.
Με θλίβει αφάνταστα το γεγονός ότι κυβέρνησαν τη χώρα δύο άνθρωποι με τέτοια ποταπά αισθήματα, οι οποίοι βάζουν τα προσωπικά τους συμπλέγματα πάνω από τα συμφέροντα της πατρίδας τους.
Ευχαριστώ.
Αν δημοσιευθεί, μόνο με αρχικά.
Χ. Α.
2) Το Ισραήλ ανέλαβε τη «βρώμικη δουλειά» για εμάς
Καλημέρα σας κύριε Στούπα
Είναι αλήθεια ότι το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν αποτελεί εν δυνάμει κίνδυνο για όλη την Mέση Ανατολή, Ευρώπη και όχι μόνο.
Αυτό το αποδεικνύει χρόνια τώρα έχοντας γίνει το μακρύ χέρι αμιγώς τρομοκρατικών οργανώσεων όπως Χούθι, Χαμάς, Χεζμπολάχ.
Από την άλλη οι επιθέσεις σε όλες τις χώρες της περιοχής (ακόμη και του Ντουμπάι που θεωρείται η Ελβετία της Μέσης Ανατολής) αποδεικνύει ότι στην προσπάθεια τους να κάμψουν την αποφασιστικότητα των Αμερικανών και να σκεφτούν δις αν πρέπει να συνεχίσουν τον πόλεμο, επιλέγουν την τακτική «π@@@@@α όλα».
Η ιδεολογική τους εμμονή για καταστροφή του Ισραήλ οδήγησε στη φτωχοποίηση των Ιρανών πολιτών, δαπανώντας τεράστια ποσά στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων στο ίδιο πνεύμα και με αντίστοιχα αποτελέσματα για την ευμάρεια των πολιτών με τη Β. Κορέα του Κιμ.
Ας μη σταθούμε στην προπαγάνδα των ΜΜΕ για την καταπίεση που υφίστανται οι γυναίκες στο Ιράν, διότι και πολλές χώρες - λιγότερο «ζωηρές και άτακτες» της περιοχής αντιμετωπίζουν με αντίστοιχο τρόπο τις γυναίκες (εμφάνιση Νίντζα στο Ιράν, Star wars στο Μπαχρέιν με μεταλλικά καλύμματα στο πρόσωπο κ.ο.κ.) Αυτά είναι για να πετύχουν την συμπάθεια στην προοπτική να φιλελευθεροποιηθεί η κοινωνία του Ιράν μέσω της κατάρρευσης των μουλάδων.
Το Ισραήλ ενδιαφέρεται να οδηγήσει στην πλήρη κατάρρευση της υπάρχουσας δομής του κράτους ακόμη και αν αυτό σημαίνει φυλετικές διαμάχες που θα πολεμάνε για χρόνια μεταξύ τους με σφεντόνες και τόξα. Προφανώς η Αμερική δεν θέλει το ίδιο (ή έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει). Η Ευρώπη θα πρέπει να επιθυμεί επίσης μια σταθερή και φρόνιμη κυβέρνηση ώστε να ενταχθεί στο σύστημα και ο ανταγωνισμός να δημιουργήσει προοπτική ανάπτυξης ώστε κυβέρνηση και πολίτες να στρέψουν την πλάτη στο Θεοκρατικό σύστημα και να στραφούν σε πιο κοσμική θεώρηση των πραγμάτων.
Όπως και να έχει όμως, η πιθανότητα να απαλλαγεί το Ιράν από τους μουλάδες και ο πλανήτης από τα πυρηνικά του, δεν γίνεται με ευχές αλλά περνάει από την βούληση του Ισραήλ να δώσει ένα τέλος δια της ισχύος.
Τ.Κ.
