Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ, με τις πλάτες του Τραμπ, ανέλαβε να κάνει τη «βρώμικη δουλειά» για όλους εμάς τους Ευρωπαίους. Από αυτούς, οι μισοί κρώζουν για το διεθνές δίκαιο, με επικεφαλής έναν σοσιαλιστή και αχρείο έμπορο όπλων προς την ισλαμική Τουρκία, τον Πέδρο Σάντσες, ενώ οι άλλοι μισοί ανησυχούν μήπως η αύξηση των αμυντικών δαπανών χαλάσει τις καλοκαιρινές αποδράσεις στο Μπαλί και το Ντουμπάι.
Η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το θεοκρατικό Ιράν δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή μόνο για το Ισραήλ, αλλά στη συνέχεια και για την Ευρώπη, και αργότερα για ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Νομίζετε πως οι παλαβοί θρησκόληπτοι, που κάθε τρεις και λίγο κηρύσσουν ιερούς πολέμους εναντίον των «απίστων», θα σταματήσουν στο Ισραήλ αν καταφέρουν να το εξαφανίσουν;
Αυτοί θεωρούν την παρουσία ημών των κοσμικών και φιλήδονων Δυτικών ως «αμαρτίες με πόδια» και την ίδια την αναπνοή μας προσβολή προς τον προφήτη τους.
Η προοπτική ενός θεοκρατικού Ιράν εξοπλισμένου με πυρηνικά όπλα πρέπει να θεωρείται σοβαρή απειλή για τη διεθνή ασφάλεια για μια σειρά λόγων.
Ο πρώτος αφορά τον ιδεολογικό χαρακτήρα του καθεστώτος. Το ιρανικό πολιτικό σύστημα είναι θεοκρατικό και θεμελιώνεται σε μια επαναστατική ιδεολογία. Όταν ένα καθεστώς με ισχυρή θρησκευτική και ιδεολογική νομιμοποίηση αποκτά πυρηνικά όπλα, αυξάνεται ο φόβος ότι οι αποφάσεις του δεν θα καθοδηγούνται αποκλειστικά από την κλασική λογική της πυρηνικής αποτροπής.
Οι φανατικοί πιστοί μιας θρησκείας θεωρούν συχνά ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια για τη δημιουργία και τη φύση του κόσμου. Όποιος πιστεύει πως κατέχει μια τέτοια αλήθεια δύσκολα αντιστέκεται στον πειρασμό να «σώσει» και τους άλλους - ακόμη και αν αυτό απαιτεί την επιβολή της πίστης δια πυρός και σιδήρου.
Η Μέση Ανατολή είναι ήδη μία από τις πιο ασταθείς περιοχές του πλανήτη. Η απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν αγώνα πυρηνικών εξοπλισμών, με χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία ή η Αίγυπτος να επιδιώκουν αντίστοιχες δυνατότητες. Μια τέτοια εξέλιξη θα μετέτρεπε την περιοχή σε ένα από τα πιο επικίνδυνα πυρηνικά περιβάλλοντα στον κόσμο.
Παράλληλα, το Ιράν υποστηρίζει οργανώσεις όπως η Hezbollah, η Hamas και διάφορες σιιτικές πολιτοφυλακές στην ευρύτερη περιοχή. Η ύπαρξη μιας πυρηνικής «ομπρέλας» θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά τη δράση αυτών των δικτύων, καθώς θα περιόριζε τη δυνατότητα στρατιωτικής αντίδρασης των αντιπάλων του.
Αν η διάδοση των πυρηνικών όπλων αυξάνει το ρίσκο εξαφάνισης του ανθρώπινου πολιτισμού, η απόκτησή τους από ένα καθεστώς με έντονα θεοκρατικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά θεωρείται ότι το αυξάνει ακόμη περισσότερο.
Για το Ισραήλ, το διακύβευμα είναι σαφές. Αν το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν κατάφερνε να γονατίσει ή να εξαλείψει το Ισραήλ, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι θα σταματούσε εκεί. Η αντιπαράθεση θα μεταφερόταν αναπόφευκτα και προς τη Δύση.
Με απλά λόγια, το Ισραήλ, με τις πλάτες του Τραμπ - ο οποίος μάλλον δεν έχει ακόμη καταλάβει πλήρως πού έχει μπλέξει - έχει αναλάβει να αντιμετωπίσει έναν αναδυόμενο υπαρξιακό κίνδυνο που μας απειλεί όλους.
Το Ισραήλ δεν έχει λόγο να σταματήσει αν δεν εξαλείψει την απειλή που το απειλεί - και κατ’ επέκταση απειλεί και εμάς.
Θεωρητικά, αυτό θα μπορούσε να συμβεί με δύο τρόπους:
Ο πρώτος θα ήταν η ανατροπή του καθεστώτος και η αντικατάστασή του με μια ηγεσία πιο φιλική προς τη Δύση.
Ο δεύτερος θα ήταν η αποσταθεροποίηση μέσω εμφύλιων συγκρούσεων που θα αποδυνάμωναν το ιρανικό κράτος και θα το μετέτρεπαν σε ένα αποτυχημένο κράτος, όπως συνέβη στη Λιβύη ή στη Συρία.
Αμφότερα μοιάζουν δύσκολα.
Όπως και το μέλλον μας.
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
Με τους Αμερικανό-ισραηλινούς ή το Ιράν και τη Γάζα;
Αγαπητέ κ Στούπα,
Σας διαβάζω συχνά αλλά το σημερινό σας άρθρο «Με τους Αμερικανό-ισραηλινούς ή το Ιράν και τη Γάζα;» μου έκανε εντύπωση η απουσία θέσης στον παράνομο και καταστροφικό πόλεμο των Αμερικανό-ισραηλινών κατά του Ιράν. Δεν υπήρξε απόφαση του ΟΗΕ για την επίθεση κατά του Ιράν, ούτε απόφαση του Αμερικανικού κογκρέσου. Είναι μια παράνομη επίθεση που παραβιάζει κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου με πολλαπλά εγκλήματα πολέμου.
Η Ελλάδα ήταν πάντα υπέρ του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων του ΟΗΕ και τώρα υποστηρίζει τους επιτιθέμενους. Εάν εμείς δεν σεβαστούμε το διεθνές δίκαιο και ασπαστούμε το δίκαιο του ισχυρότερου, τότε θα γίνουμε στόχος και θα απεμπολήσουμε κάθε δικαίωμα αλληλεγγύης, σε περίπτωση που οι ίδιοι απειληθούμε στο μέλλον. Ο Τραμπ επιθυμεί να εμπλακεί προσωπικά στην επιλογή του επόμενου ηγέτη του Ιράν.
Κατέστησε σαφές πως δεν θα αποδεχθεί ο γιος του Αλί Χαμενεΐ να πάρει τα ηνία, σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στον ιστότοπο Axios. Με ποιο δικαίωμα εξόντωσε τον θρησκευτικό ηγέτη 300 εκατ. ανθρώπων, τους κυβερνήτες, τους επιστήμονες τους στρατιωτικούς και χιλιάδες πολίτες μιας ανεξάρτητης χώρας;
Το Ιράν είναι ένας αρχαίος πολιτισμός, ένας ευγενής και ηρωικός λαός που αντιστάθηκε στα επεκτατικά σχέδια των σιωνιστών. Ο Τραμπ κι ο Νετανιάχου είναι δύο καταδικασμένοι εγκληματίες που συνεχίζουν τους πολέμους για τους δικούς τους λόγους ο καθένας. Ο Τραμπ για να αποσπά την προσοχή του κοινού από τα αρχεία ‘Επσταϊν και ο Νετανιάχου για να παραμένει εκτός φυλακής. Δεν μπορείτε να βάζετε ταμπέλες σε όλους όσοι είναι εναντίον του πολέμου ότι είναι αριστεροί. Εγώ δεν είμαι αριστερός, το 70% των Αμερικανών είναι εναντίον του πολέμου.
Με τιμή,
Ντένης Π.
Παρακαλώ αν δημοσιευτεί μόνο τα αρχικά του ονόματος μου.
Απάντηση: Ακριβώς έτσι είναι. Αυτό που πρέπει να ενδιαφέρει εμάς είναι πρωτίστως η ασφάλεια και ακεραιότητα της χώρας μας και μετά αν ο ανταγωνισμός μεταξύ κρατών και εθνών ακολουθεί κάποιους κανόνες δικαίου, έστω και σαν πρόφαση ή είναι αποτέλεσμα επιβολής της ωμής ισχύος.
Μακάρι ο κόσμος να ήταν οργανωμένος με βάση το διεθνές δίκαιο, αλλά δεν είναι. Για την εισβολή και κατοχή της Κύπρου π.χ. υπάρχουν δεκάδες καταδικαστικές αποφάσεις του ΟΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας. Κανένα όμως δεν κούνησε το δαχτυλάκι για να εφαρμοστούν.
Τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή τον ξεκίνησε το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν με τους πληρεξούσιους της Χεζμπολάχ, Χούθι κ.λπ. Ο ΟΗΕ έχει καταδικάσει αυτές τις πρακτικές αλλά δεν έχει τρόπο να υλοποιήσει αυτές τις καταδίκες.
Μοιραία δικαιώνεται όποιος φροντίζει τη χώρα του… τα υπόλοιπα τα αναλύω στο σημερινό άρθρο.
