Όχι η τρικυμία δεν προέχεται από κύματα που φουσκώνουν οι εξωτερικές δυσκολίες τις οποίες καλείται να μανουβράρει ως καλός καπετάνιος ο Αλ. Τσίπρας. Προκύπτει αφ’ εαυτής από την πολιτική ρότα του, ακριβώς γιατί η θάλασσα είναι κάλμα και δεν πνέει αέρας στα πανιά του.
Έτσι ξέχασε τη μετριοπάθεια που είναι χαρακτηριστικό της κεντροαριστεράς στην οποία θέλει να επιπλεύσει, και ανέσυρε την κραυγαλέα ριζοσπαστική ρητορική της αντιμνημονιακής του δόξας. Μόνο που τότε υπήρχε το υπόβαθρο της χρεοκοπίας, και ως εκ τούτου ο λόγος του είχε κάποια συνέχεια (και ως πρωθυπουργού ασυνέπεια).
Τώρα προσπαθεί να πολώσει το εσωτερικό μέτωπο τη στιγμή που οι συνθήκες έχουν αλλάξει, ενώ ο ίδιος δεν φέρει το φωτοστέφανο του ελπιδοφόρου επερχόμενου. Επιχειρεί να απομειώσει επιθετικά τον Μητσοτάκη σε θέματα που ο ίδιος είναι εκτεθειμένος. Προσπερνάει τη λαϊκή σοφία που λέει ότι δεν μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου.
Από την Κοζάνη όπου βρέθηκε το Σάββατο για την παρουσίαση του βιβλίου του, επιτέθηκε στο πρωθυπουργό χαρακτηρίζοντάς τον ως «γελωτοποιό του Βασιλιά» (Τραμπ) και «μνημείο αμοραλισμού και υποτέλειας»!
Ας προσπεράσουμε την απουσία πολιτικού πολιτισμού, καθώς ένας πρώην πρωθυπουργός δεν είναι κάποιος γραφικός βουλευτής για να χρησιμοποιεί τέτοια ιταμή γλώσσα για τον διάδοχό του. Η ιδία η παρομοίωση του Μητσοτάκη ως γελωτοποιού του Τραμπ, ανασύρει συνειρμικά εικόνες του ιδίου μπροστά στον Λευκό Οίκο το Οκτώβριο του 2017.
Για τότε λέμε που ως πρωθυπουργός έκανε μία ακόμη kolotoumpa. Όταν ξένοι δημοσιογράφοι υπενθύμισαν ότι σε προηγούμενη χρονική φάση (Μάρτιος 2016) είχε εκφράσει την ελπίδα να μην αντιμετωπίσει η Ελλάδα την -επερχόμενη- διαβολική (evil) προεδρία Τραμπ, και τον ρώτησαν αν εξακολουθεί να έχει την ίδια άποψη, ο Αλέξης φορώντας το μειλίχιο χαμόγελό του απάντησε:
«Διαπίστωσα από την συνάντησή που είχα με τον πρόεδρο ότι η προσέγγισή στα πράγματα και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική πολλές φορές μπορεί να μοιάζει διαβολικός, αλλά είναι για καλό»!
Και συμπλήρωσε μήπως δεν καταλάβαμε: «Μην ξεχνάτε ότι η αξία της ελευθερίας και της δημοκρατίας γεννήθηκε στην Ελλάδα και είναι μια βασική αξία που διατρέχει την αμερικανική κουλτούρα, την αμερικανική παράδοση. Αυτών των αξιών είναι συνεχιστής ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ»!
Με τέτοια… εύσημα κτηθέντα ες επήκοον της αφρόκρεμας διεθνούς δημοσιογραφίας, βρίσκεις κάτι άλλο να επιπλήξεις τον Μητσοτάκη και όχι χαρακτηρίζοντάς τον ως «γελωτοποιό του Τραμπ.
Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Ο Αλέξης έδωσε την… σοφή συμβουλή του λέγοντας ότι η Κύπρος δεν πρέπει να μπει στο ΝΑΤΟ διότι μόνο κινδύνους θα φέρει στο νησί μια τέτοια πράξη!
Απέφυγε να εξηγήσει ποιοι θα είναι αυτοί οι κίνδυνοι. Και αναρωτιέται κανείς εάν αυτούς τους κινδύνους τους επεσήμανε στον Σκοπιανό φίλο του Ζόραν Ζάεφ, όταν υπέγραψε μαζί του την συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία εντάχθηκε η γειτονική χώρα στο ΝΑΤΟ.
Γιατί η συμφωνία των Πρεσπών υπεγράφη κατόπιν αμερικανο-γερμανικών πιέσεων, επειδή έπρεπε να λυθεί το θέμα του ονόματος για να μπουν τα Σκόπια στη βορειοατλαντική συμμαχία και να αντικρουσθεί η ρωσική διείσδυση στα νότια Βαλκάνια. Ο διεθνισμός του ΣΥΡΙΖΑ συνέβαλε, αλλά ως δευτερεύον στοιχείο που απλώς χρησίμευσε για να εξομαλυνθεί ο δρόμος.
Παράλληλα ο Αλέξης, όπως και σύμπασα η Αριστερά κατηγορεί την Ελλάδα ως περίπου συμμετέχουσα στον πόλεμο.
Την ίδια στιγμή (πλην ΚΚΕ) θεωρούν αυτονόητη την ανταπόκριση της Ελλάδας στο αίτημα της Κύπρου για αμυντική στήριξη. Και κατά τον Αλέξη ορθώς το πράξαμε. Όπως ορθώς στείλαμε και Patriot στην Κάρπαθο».
Αλλά θεώρησε ανεύθυνο εκ μέρους της κυβέρνησης «να δίνεις γραμμή σε ΜΜΕ μιλούν για την Ελλάδα ως εγγυήτρια δύναμη. Και για ενεργοποίηση του ενιαίου αμυντικού δόγματος».
Βέβαια την Ελλάδα ως εγγυήτρια δύναμη, ομού μετά Τουρκίας και Βρετανίας (και πέραν του αυτονόητου καθώς εκεί υπάρχει ελληνισμός) την όρισε η «Συνθήκη Εγγυήσεως» (Treaty of Guatantee) της 16ης Αυγούστου του 1960, την ημέρα ιδρύσεως της ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας. Και ως τώρα δεν έχει αντικατασταθεί.
Τέλος έπλεξε το εγκώμιο του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, κάτι που έκανε με άρθρο του και ο Χάρης Δούκας. Ο οποίος Σάντσεθ μπορεί να διάγει εν ηρεμία καθώς έχει γείτονες τη Γαλλία και την Πορτογαλία…
Με τέτοια τρικυμιώδη ρότα, το λιμάνι της Ιθάκης δεν προβλέπεται τελικά φιλόξενο.
