Τώρα που τα στενά του Ορμούζ έκλεισαν, οπότε η τιμή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου πήγαν στον ουρανό, το γεγονός ότι η Ελλάδα παράγει το 50% του ρεύματος της από τον ήλιο και τον αέρα σώζει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Κρατά την τιμή του ρεύματος κατά το δυνατόν χαμηλά. Το φθηνό ρεύμα το θέλουμε, αλλά τα μηχανήματα που το παράγουν δεν τα θέλουμε. Ούτε να το αποθηκεύουμε θέλουμε. Χθες έγραψα για το μπλόκο που έκαναν κάποιοι στην εγκατάσταση συστήματος μπαταριών σε ένα κορφοβούνι της Αρκαδίας, πλην δεν είναι το μοναδικό συμβάν.
Πριν λίγες μέρες, επισκέφθηκε το Αμύνταιο Φλώρινας «αντιπροσωπεία αγωνιστών» από τις Σκουριές Χαλκιδικής (!!!) και απαίτησε από τις δημοτικές αρχές να σταματήσουν την ανέγερση ενός data center που έχει αδειοδοτηθεί, για λόγους -είπαν- προστασίας του περιβάλλοντος. Είναι τα παρακλάδια του ίδιου μπλοκ, που αντιτίθεται «δυναμικά και αγωνιστικά» στις μπαταρίες στην Αρκαδία, στα data centers στην Φλώρινα ή στα καλώδια υψηλής τάσης στην Κρήτη. Βεβαίως, και τα κινητά τους (με τις μπαταρίες λιθίου) χρησιμοποιούν, και την Τεχνητή Νοημοσύνη (από τα data centers) επιστρατεύουν, και φθηνό ρεύμα για τα ξενοδοχεία και τις βίλες τους στις παραλίες της Μεγαλονήσου απαιτούν.
Ο Μητσοτάκης, ο Παπασταύρου, ο Πιερακάκης, ο Θεοδωρικάκος, ξέρουν ότι αν θέλουμε οικονομική ανάπτυξη της χώρας, αν ψάχνουμε για φθηνό ρεύμα στα νοικοκυριά και για ευστάθεια στο σύστημα ηλεκτροδότησης, είναι απολύτως απαραίτητες οι ΑΠΕ και η αποθήκευση ενέργειας. Ξέρουν επίσης, πως ότι αν η Ελλάδα θέλει να είναι παρούσα στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, δεν μπορεί να μείνει έξω από τον ευρωπαϊκό χάρτη των data centers. Ναι, αλλά υπάρχουν δυο-τρεις χιλιάδες νοματαίοι ανά την χώρα, από αντιεξουσιαστές μέχρι ψεκασμένοι και Συριζο-ΚΚΕδες, που μπλοκάρουν δυναμικά κάθε σχέδιο τέτοιου είδους. Το κάνουν έχοντας την πολιτική κάλυψη μιας αριστεράς που θέλει τον λιγνίτη (ωραίοι οικολόγοι) κι μιας ακροδεξιάς που υπηρετεί ευθέως την ενεργειακή στρατηγική του Πούτιν.
Και εν πολλοίς τα καταφέρνουν, διότι εμείς δεν έχουμε κράτος, κωλ@χανείο έχουμε. Ο Παπασταύρου δίνει άδειες, αλλά η αρχαιολογία έχει τους δικούς της νόμους. Ο Παπαθανάσης δίνει τα λεφτά απ’ το Ταμείο Ανάκαμψης, αλλά το δασαρχείο δε ασχολείται με οικονομικές αναπτύξεις και τα τοιαύτα. Εξάλλου, ακόμα κι αν ο δασάρχης δίνει έγκριση ακολουθώντας τον νόμο, πάντα θα βρεθεί κάποιος υφιστάμενος που ερμηνεύει τον νόμο κατά την δική του κρίση. Ο φάκελος της επένδυσης είναι πληρέστατος, αλλά η (τοπική) αστυνομία δεν θέλει να τα βάλει με τους (τοπικούς) αγωνιστές που παρανομούν, κι ας πάνε οι φάκελοι να κουρεύονται. Τι μας νοιάζει εμάς…
Κι έτσι, οι αυτόκλητοι υπερασπιστές των 86 μόνιμων κατοίκων (τόσοι είναι) της ορεινής Δόριζας Αρκαδίας μπλοκάρουν επ’ αόριστον μια στρατηγική επένδυση, διότι δεν ανέχονται να βλέπουν στην απέναντι πλαγιά μια συστοιχία μπαταριών ίση με έξι μεσαίου μεγέθους κοντέινερ, διότι τόσος είναι ο όγκος τους. Αν όμως είχαν έρθει τίποτα θηριώδεις μπουλντόζες της ΔΕΗ σαν πολυκατοικίες και ξεκοίλιαζαν το βουνό για να βγάζουν κάρβουνο, δεν θα είχαν πρόβλημα. Ο λιγνίτης είναι καλό πράγμα, αυτά τα καινούρια με τις μπαταρίες είναι του (καπιταλιστικού) διαβόλου.
Και οι Σκουριές που είχαν μείνε άπραγες για μια δεκαετία, κάνουν τώρα εξαγωγή εξέγερσης στο Αμύνταιο, όπου η οικονομική ερημοποίηση αφήνει πίσω της άδεια σπίτια και χωριά-φαντάσματα. Να λείπουν τα data centers και οι καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας τους. Αλλά έτσι είναι. Όπως ο πρίγκιπας Πιοτρ Κροπότκιν καθοδηγούσε κάποτε τους αναρχικούς της Ευρώπης να πετάνε βόμβες, έτσι σήμερα η χλιδάτη Χαλκιδική θα διδάξει αντίσταση στην ερημοποιημένη Φλώρινα.
Στην δε ηρωική Κρήτη, θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι το πανάκριβο ρεύμα τους, διότι ούρλιαζαν μέχρι τώρα να γίνει η ηλεκτρική διασύνδεση με την ηπειρωτική Ελλάδα, πλην τώρα που έγινε δεν θέλουν τα καλώδια που θα διανείμουν αυτό το ρεύμα στο νησί. Καθότι οι στύλοι «βρωμίζουν τα περήφανα βουνά» της.
Άριστα πάμε, μπράβο. Στο μεταξύ, το πετρέλαιο έφτασε στα 120 δολάρια και σε λίγο θα θέλουμε μια περιουσία για ν’ ανάψουμε τον θερμοσίφωνα…
