Ο τραπεζίτης είναι εύκολος στόχος, όπως οι Εβραίοι του μεσοπολέμου. Του φορτώνονται οι αμαρτίες του συστήματος και κυρίως η αδυναμία του να φέρει πολιτικές που θα προκαλέσουν ένα ισχυρό κύμα ανάπτυξης. Πολύ φοβόμαστε ότι σε μια χώρα που η τοξικότητα τείνει να γίνει κάτι το απολύτως φυσιολογικό, οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις θα είναι το εύκολο θύμα. Το θύμα ενός αφηγήματος που θέλει τους πολίτες – ψηφοφόρους να πέφτουν «θύματα» της πάλης του μεγάλου κεφαλαίου για την παραγωγή κερδών. Ημέρες σοσιαλισμού…
Αν το κράτος θέλει να φορολογήσει επιπλέον τις τράπεζες ή όποιες άλλες εταιρείες, είναι δικαίωμά του. Θα κριθεί από τους πολίτες και από την εξέλιξη της Οικονομίας. Πολλές φορές οι κυβερνήσεις προσπαθούν να εξοικονομήσουν λίγα ευρώ από μία έκτακτη φορολογία και χάνουν στο τέλος πολλά περισσότερα από το κλίμα δυσπιστίας που προκαλεί η πολιτική τους στις τάξεις των επενδυτών. Στο τέλος αυτό το πληρώνουν οι φορολογούμενοι και ας φαίνεται αρχικά ότι υπάρχει όφελος από την αύξηση των εσόδων στα ταμεία του κράτους.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η φορολόγηση των τραπεζών. Η επιπλέον φορολόγηση για την ακρίβεια. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η εκτόξευση ανυπόστατων κατηγοριών για τα κόκκινα δάνεια. Αν η κυβέρνηση έχει αποδείξεις ή έστω υπόνοιες για κάποιο ύποπτο παιγνίδι, δεν έχει παρά να πάει στην Δικαιοσύνη. Μπορεί η ρητορική Μαρινάκη να φέρνει ψήφους ή τουλάχιστον έτσι να πιστεύουν κάποιοι, αλλά στο τέλος ενισχύεται ο λαϊκισμός. Κι είναι άδικο για την ίδια την κυβέρνηση να μολύνει την εικόνα της με τέτοιες τοποθετήσεις.
Έχει σκεφτεί κάποιος πόσα νέα κόκκινα δάνεια μπορεί να προκαλέσει ένα νέο Κίνημα του τύπου «δεν πληρώνω»; Πόση ζημιά μπορεί να προκληθεί από τη νομιμοποίηση ακραίων απόψεων στην κοινωνία που θέλουν τους τραπεζίτες «τοκογλύφους»;
Η αγορά ακινήτων έχει πρόβλημα. Για την ακρίβεια προβλήματα. Η γραφειοκρατία για να τακτοποιήσει κάποιος πολεοδομικά ένα ακίνητο, για παράδειγμα, αποτελεί βόμβα στα θεμέλια της κτηματαγοράς. Στο συμφέρον των τραπεζών θα ήταν να ξεφορτωθούν τα ακίνητα που έχουν στα χέρια τους. Πολύ απλά δεν μπορούν! Δεν έχουν λόγο οι τραπεζίτες να κρατούν κλειστά τα ακίνητα!
Το πώς έγινε η μεταφορά των κόκκινων δανείων σε ιδιώτες είναι ένα θέμα. Αυτήν την επιλογή έκαναν οι κυβερνήσεις. Αν έκαναν μια άλλη, οι τραπεζίτες θα την ακολουθούσαν. Δεν χαράσσουν πολιτικές οι τράπεζες. Αν λοιπόν η κυβέρνηση θέλει σήμερα να φέρει αλλαγές στην αγορά, μπορεί να το κάνει. Έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι στα χέρια της. Όπως έλεγε στη στήλη ένας τραπεζίτης «φόρους μπορούν να βάλουν, αλλά δεν υπήρχε λόγος για την κακοποιητική συμπεριφορά».
Θανάσης Μαυρίδης
