Ο Νίκος Ανδρουλάκης ζήτησε από τους Έλληνες να αναδείξουν το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα, έστω και με μία ψήφο διαφορά από τη ΝΔ. Έκτοτε ο δείκτης έχει κολλήσει, σαν το αυτοκίνητο να έχει μείνει στον δρόμο από σοβαρή μηχανική βλάβη. Το ΠΑΣΟΚ χάνει διαρκώς έδαφος στις δημοσκοπήσεις από την ΝΔ. Αλλά υπάρχει και χειρότερο: Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει από 11% ως 14 %. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, όμως, συγκεντρώνει ως κατάλληλος για πρωθυπουργός το 7%-8%! Δεν μπορεί να πείσει ούτε τους δικούς του ψηφοφόρους ότι κάνει για πρωθυπουργός. Πόσο μάλλον τους οπαδούς άλλων κομμάτων…
Η κρίση στο ΠΑΣΟΚ δεν αφορά μόνο τους φίλους και τους οπαδούς του κόμματος. Είναι το κλειδί για την επόμενη ημέρα. Για το αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έχει αντιπολίτευση ένα κανονικό κόμμα ή αν η χώρα θα πορευτεί την επόμενη τετραετία με αντιπολίτευση την Μαρία Καρυστιανού. Το ΠΑΣΟΚ της κρίσης και της εσωστρέφειας βλάπτει σοβαρά την πολιτική ομαλότητα. Υπό αυτό το πρίσμα η κρίση στο ΠΑΣΟΚ μας αφορά όλους. Και φυσικά κάνουν λάθος όσοι στη ΝΔ τρίβουν τα χέρια τους που βλέπουν τους μνηστήρες του πράσινου θρόνου να μαχαιρώνει ο ένας τον άλλον στα σκαλιά της Χαριλάου Τρικούπη.
Μια λύση θα ήταν να τους φωνάξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης όλους σε ένα τραπέζι και να προσπαθήσει να τους λογικεύσει. Θα ήταν το μεγαλύτερο τρολάρισμα στην πολιτική ιστορία του τόπου.
Το θέμα είναι να καταλάβουν οι άλλοτε συνεπιβάτες στην υπερταχεία της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου ότι ο ρόλος τους είναι η στήριξη της χώρας και όχι η αναβίωση του αντιδεξιού συνδρόμου των πρώτων χρόνων του Ανδρέα Παπανδρέου, η οποία και δεν έχει να προσφέρει το παραμικρό.
Κι αν δεν είναι το ΠΑΣΟΚ και είναι ο Αλέξης Τσίπρας αξιωματική αντιπολίτευση; Να πούμε αυτό που βλέπουν οι επαγγελματίες στις δημοσκοπήσεις. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν πάει τόσο καλά όσο ήλπιζε. Η συγχώνευση με το ΠΑΣΟΚ μοιάζει να είναι μονόδρομος γι αυτόν. Εδώ όμως υπάρχουν δύο προβλήματα: Το ένα είναι ποιος θα κάνει κουμάντο. Εκτός κι αν κάποιος πιστεύει ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης έφτασε μέχρις εδώ για να παραδώσει το ΠΑΣΟΚ στα χέρια του Αλέξη Τσίπρα. Και το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ δεν θέλουν καν να ακούσουν για τον Αλέξη. Πόσο μάλλον να τον έχουν επικεφαλής σε μια εκλογική μάχη. Ακόμη κι αν ο Αλέξης δεν κουβαλάει μαζί του τα βαρίδια του παρελθόντος, όπως ο Νίκος Παπάς. Δεν πείθει ακόμη ο Αλέξης ότι δεν είναι μέρος του προβλήματος. Με άλλα λόγια δεν είναι σίγουρο ότι στην περίπτωση μιας «συγχώνευσης», όπως επιθυμούν κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ το ένα συν ένα θα κάνει οπωσδήποτε δύο. Μπορεί να κάνει και 1,2…
Την πρωτοβουλία των κινήσεων την έχει πάντως το ΠΑΣΟΚ και όχι ο Αλέξης Τσίπρας. Κι αυτό διότι το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη ένα καταγεγραμμένο ποσοστό σε τόσες εκλογικές αναμετρήσεις. Το μελλοντικό κόμμα του κ. Τσίπρα συγκεντρώνει μόνο καλές προθέσεις, οι οποίες δεν είναι και υψηλότερες από τα ποσοστά που ήδη συγκεντρώνει το ΠΑΣΟΚ. Το αν θα υπάρχουν εξελίξεις εξαρτάται, λοιπόν, από τις κινήσεις του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή από τον Νίκο Ανδρουλάκη. Οπότε…
Ορισμένα στελέχη μέσα στο ΠΑΣΟΚ επισημαίνουν την δύσκολη θέση που βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη και προκρίνουν συνεργασία με «άλλες προοδευτικές δυνάμεις». Αποφεύγουν να πουν ποιες είναι αυτές. Αν συμπορευτούν, δηλαδή, με την Ζωή Κωνσταντοπούλου και την Ανταρσύα, όπως έκαναν στα Τέμπη και στον Δήμο Αθηναίων. Και το αποφεύγουν επειδή γνωρίζουν ότι αυτή η προοπτική θα στείλει στην αγκαλιά του Κυριάκου Μητσοτάκη ένα μεγάλο μέρος των σημερινών ψηφοφόρων τους. Αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή να ξεκαθαρίσουν ποιες είναι αυτές οι «προοδευτικές δυνάμεις». Οι ψηφοφόροι μισούν τους γρίφους και τιμωρούν μόνο και μόνο γι αυτό…
Ποια μπορεί πάντως να είναι η μοίρα ενός κόμματος που ο αρχηγός του έχει μικρότερη επιρροή στην κοινωνία απ’ ότι το ίδιο το κόμμα του;
Θανάσης Μαυρίδης
