«Θα πάτε εσείς στον πόλεμο, στο μέτωπο; Όχι. Θα πάνε τα παιδιά της εργατικής τάξης». Αυτό λένε εκστασιασμένοι οι κομμουνιστές, ζητώντας από την κυβέρνηση να μην παράσχει οποιαδήποτε βοήθεια σε ΗΠΑ και Ισραήλ. Να βοηθήσει, δηλαδή, το Ιράν. Αν απαγορεύσεις, ας πούμε, την χρήση της Σούδας δίνεις πόντους στο Ιράν. Δεν είναι ότι μένεις αμέτοχος. Δεν μπορείς να μείνεις αμέτοχος! Δεν είδαμε τους φιλάνθρωπους συμπατριώτες μας να διαμαρτύρονται όταν σφαγιάστηκαν χιλιάδες διαδηλωτές από τους Μουλάδες. Η ευαισθησία τους είναι επιλεκτική. Πάντα ήταν.
Η εξωτερική πολιτική δεν γίνεται με όρους ποδοσφαιρικού αγώνα. Στη διεθνή σκακιέρα κινείται κανείς με γνώμονα το συμφέρον της χώρας του. Και το δικό μας συμφέρον είναι σήμερα απέναντι στους μουλάδες και στον ισλαμικό εξτρεμισμό. Ο οποίος δεν εκφράζεται μόνο από το Ιράν. Εκτός κι αν πιστεύει κανείς ότι οι «αδελφοί μουσουλμάνοι» είναι φιλέλληνες!
Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της ουδετερότητας. Δεν έχουμε για γείτονα την Ελβετία! Η Τουρκία έχει πάρει εδώ και καιρό μία πορεία προς τον ακραίο ισλαμισμό και φιλοδοξεί να γίνει στον σουνιτικό κόσμο ό,τι είναι σήμερα το Ιράν στον κόσμο του σιισμού. Το εξτρεμιστικό Ισλάμ βλέπει την Δύση, τον χριστιανισμό και τον εβραϊσμό ως αντιπάλους. Αυτοί είναι που έχουν επιλέξει την Δύση ως αντίπαλο και όχι το αντίστροφο. Με ποια λογική πρέπει εμείς να αρνηθούμε τη βοήθεια σε όσους προσπαθούν να μας απαλλάξουν από το πρόβλημα;
Κατηγορούν τις ΗΠΑ και το Ισραήλ για παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Λες και η χρηματοδότηση από το Ιράν τρομοκρατικών ομάδων που απειλούν την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ είναι νόμιμη, σύμφωνη με τους νόμους και την ηθική. Για να μην αναφερθούμε στην ευθεία απειλή από Ιρανούς αξιωματούχους για το πώς θα χρησιμοποιούσαν τα πυρηνικά όπλα αν ποτέ τα αποκτήσουν.
Καλά όλα αυτά. Η ελληνική αριστερά τι δουλειά έχει με τους μουλάδες; Εμείς τι δουλειά έχουμε με εκείνους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να πέσει ο καπιταλισμός, να καταρρεύσουν οι ΗΠΑ και ο δυτικός κόσμος; Να μας συγχωρούν αλλά αυτό δεν είναι το συμφέρον της Ελλάδας. Αμφιβάλλουμε αν είναι και το δικό τους. Και το κακό είναι ότι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με κομμουνιστές στο Ιράν. Δυστυχώς, τους έχει εξαφανίσει το καθεστώς των μουλάδων, το οποίο και βοήθησαν να ορθοποδήσει στα πρώτα χρόνια της ανάδειξής του. Έτσι τους ξεπλήρωσαν! Για να μην έχουν αμφιβολίες για το ποιος θα κερδίσει από την επικράτησή τους…
Στο μέτωπο πάνε, λέει, τα παιδιά της εργατικής τάξης. Πάνε τα παιδιά του λαού. Αυτό είναι αλήθεια. Το ίδιο συνέβη και στη Ρωσία! Κι εκεί στο μέτωπο ο Πούτιν έστειλε τα παιδιά του λαού. Δεν έστειλε τα κομματικά του στελέχη. Αλλά για εκεί δεν είπαν κουβέντα. Το αντίθετο, κατηγόρησαν αναίτια τους Ουκρανούς.
Το εξτρεμιστικό Ισλάμ είναι κίνδυνος για τον τρόπο ζωής μας. Για τον τρόπο ζωής του δυτικού κόσμου και τις κατακτήσεις του. Οπότε ναι! Με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Και σίγουρα απέναντι στο εξτρεμιστικό Ισλάμ και στους φορείς του.
Θανάσης Μαυρίδης
