Μια πόλη γνωστή σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Το νούμερο ένα κέντρο διασκέδασης και ψυχαγωγίας στον κόσμο. Το όνομά της, φέρνει στο νου αμέτρητες άγρυπνες νύχτες, χαρτιά, ποτά, νυχτερινά μαγαζιά και τεράστια αμέτρητα φώτα νέον. Δεν μιλάμε για άλλο, από το Λας Βέγκας.
Αυτό το μέρος, δεν φαινόταν εξαρχής ότι θα κατέληγε να είναι αυτό που εμείς ξέρουμε σήμερα. Η πορεία του μοιάζει αρχικά με αυτή των περισσότερων περιοχών της Αμερικής. Πριν από χιλιάδες χρόνια, κατοικούσαν εκεί ιθαγενείς φυλές. Οι Ανασάζι και οι Παϊούτε.
Αργότερα, με την επέλαση των Ευρωπαίων και την αρχή της αποικιοκρατίας, άνοιξαν πολλοί μεγάλοι εμπορικοί δρόμοι που ένωναν την αχανή Βόρεια Αμερική. Κάποιοι από αυτούς, χρησιμοποιούνταν για αιώνες.
Από την περιοχή εκείνη των Ανασάζι και των Παϊούτε, συνήθιζαν να περνούν έμποροι, μετανάστες και χρυσοθήρες. Εκείνοι, ταξίδευαν από το λεγόμενο «Παλαιό Ισπανικό Μονοπάτι» και σταματούσαν εκεί μάλλον λόγω του νερού που έρεε άφθονο μέσα στις ερημικές κοιλάδες.
Οι Ισπανοί κατακτητές, είχαν ονομάσει εκείνη την περιοχή «Las vegas», δηλαδή στα Ισπανικά «τα λιβάδια». Μέχρι το 1830, η αξία των «λιβαδιών» αυτών, αυξανόταν όλο και περισσότερο. Με το νερό που έτρεχε από τις πηγές, η περιοχή αποτελούσε ιδανικό μέρος για στάση και ανεφοδιασμό.
Σε αυτήν την επικίνδυνη διαδρομή από την Σάντα Φε (πολιτεία Νέου Μεξικού) μέχρι το Λος Άντζελες (πολιτεία Καλιφόρνια), απ’ όπου περνούσαν ολόκληρα καραβάνια από μουλάρια, έμποροι, ορεσίβιοι και κλέφτες αλόγων, η ερημική περιοχή Las Vegas αποτελούσε μία όαση. Άλλη όαση τότε, άλλη όαση σήμερα βέβαια…
Κάτι που βοήθησε στην εξέλιξή της, ήταν ο Μεξικανοαμερικανικός Πόλεμος του 1846-1848. Η Σάντα Φε του Νέου Μεξικού δεν μπορούσε πλέον να τελέσει τα χρέη του τελικού σταθμού του δυτικού εμπορίου. Ένα κενό, που καλύφθηκε από την Σολτ Λέικ Σίτι, μια πόλη Μορμόνων (μέλη θρησκευτικού κινήματος που ιδρύθηκε στις ΗΠΑ τον 19ο αιώνα).
Η αλλαγή αυτή στην διαδρομή, προσέδωσε ακόμα μεγαλύτερη σημασία στην κοιλάδα του Λας Βέγκας, η οποία συγκέντρωνε όλο και περισσότερους εμπόρους και μετανάστες. Έγινε μια δίοδος και ταυτόχρονα ένας εμπορικός σταθμός που επέτρεπε την μεταφορά των προϊόντων μεταξύ των πολιτειών της Γιούτα, της Νεβάδα και της Καλιφόρνια.
Η αποτυχημένη προσπάθεια εγκατάστασης κάποιων Μορμόνων στην περιοχή δεν την επηρέασε αρνητικά. Τα διάφορα κτίρια που χτίστηκαν τότε, χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για διάφορους λόγους και απέκτησαν πολλούς ρόλους ανά τα χρόνια.
Το 1902, ήταν η χρονιά που ολοκληρώθηκε το σιδηροδρομικό δίκτυο που ένωνε το Σαν Πέδρο (Καλιφόρνια), το Λος Άντζελες και τη Σολτ Λέικ Σίτι. Αυτό το γεγονός, έκανε το Λας Βέγκας μια υπολογίσιμη σιδηροδρομική πόλη και ήταν αυτό που της επέτρεψε να ιδρυθεί και επίσημα ως τέτοια λίγα χρόνια αργότερα, το 1905.
Το 1929, ήρθε η Μεγάλη Ύφεση. Ένα γεγονός που σημάδεψε την παγκόσμια κοινότητα του 20ου αιώνα και επηρέασε σε μεγάλη κλίμακα την εξέλιξη που θα είχε η κάθε χώρα από εκείνη την στιγμή και μετά. Στην πόλη του Λας Βέγκας βέβαια, οι συνέπειές της δεν κράτησαν για πολύ. Δύο γεγονότα το έτος 1931, καθόρισαν το μέλλον της.
Την χρονιά εκείνη, νομιμοποιήθηκαν στην Νεβάδα τα τυχερά παιχνίδια. Ταυτόχρονα, ξεκίνησαν οι εργασίες για το φράγμα Hoover, σε κοντινή απόσταση από την πόλη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εγκατασταθούν εκεί κατά την διάρκεια των εργασιών, πολλοί οικοδόμοι. Ο συνδυασμός αυτός, επέτρεψε στο Λας Βέγκας να «ξεφύγει» κατά κάποιο τρόπο από την ζημιά που προκάλεσε η Ύφεση και να χαράξει τον δρόμο του ανενόχλητο.
Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδρύθηκε το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο του Λας Βέγκας, το οποίο έγινε έπειτα Βάση της Πολεμικής Αεροπορίας, στην οποία φιλοξενείται σήμερα η αεροβατική ομάδα «Thunderbirds» της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά το πέρας του πολέμου, το Λας Βέγκας είχε ακόμα την αίγλη ενός θερέτρου διασκέδασης. Μέχρι εκείνη την χρονική στιγμή, είχε αποκτήσει πολυτελή ξενοδοχεία, καζίνο τυχερών παιχνιδιών και κέντρα διασκέδασης για μεγάλους επωνύμους.
Το 1955, άνοιξε το πρώτο ξενοδοχείο – καζίνο (δύο σε ένα) της πόλης, το «Μουλέν Ρουζ». Την δεκαετία του 1960, ευνοήθηκε περαιτέρω από την δραστηριότητα πολλών εταιρειών και μεγιστάνων, που συνεχώς αγόραζαν και έχτιζαν ακίνητα.
Τις επόμενες δεκαετίες, τα ξενοδοχεία – καζίνο, τα κέντρα διασκέδασης, αλλά και οι κάτοικοι πολλαπλασιάζονταν ασταμάτητα. Τα κτίρια της πόλης γίνονταν όλο και πιο πολυτελή και φαντασμαγορικά. Τόσο που έφτασαν να εμπνεύσουν το νέο τότε κίνημα της μεταμοντέρνας αρχιτεκτονικής.
Το 1995, άνοιξε και το Fremont Street Experience, το τεραστίων διαστάσεων εμπορικό κέντρο του Λας Βέγκας, το οποίο μέρα και νύχτα φωτίζεται από τα αμέτρητα φώτα νέον που το διακοσμούν και μέχρι σήμερα κρατά τις πόρτες του ανοιχτές όλο το 24ωρο.
Από το 2000 και μετά, επιπλέον νυχτερινά κέντρα, κοκτέιλ μπαρ και κέντρα ψυχαγωγίας προστέθηκαν για να πλαισιώσουν περαιτέρω τα καζίνο και τα ξενοδοχεία. Ιδρύθηκαν, επίσης, και μουσεία με γνωστότερο το «Εθνικό Μουσείο Οργανωμένου Εγκλήματος και Επιβολής του Νόμου».
Το Λας Βέγκας συνεχίζει και αναπτύσσεται. Σήμερα, αποτελεί (μαζί με όλα τα άλλα) και τουριστικός προορισμός. Διευρύνει συνεχώς τις παροχές του και απ’ ότι φαίνεται προσπαθεί πλέον να απαντά σε όλα τα γούστα, αφιερωμένο στο να κρατά για πάντα τον τίτλο της «πρωτεύουσας της διασκέδασης».
Βιβλιογραφία:
