field_kentriki_fotografia
Θα γίνει το ΠΑΣΟΚ η πρόθυμη πολιτική «παρέα» του κ. Τσίπρα;

Όσο δύσκολη είναι αυτή τη στιγμή, η απάντηση στο ερώτημα για το μέγεθος της ζημιάς που θα προκαλέσει τελικά στην κυβέρνηση η υπόθεση της παρακολούθησης του Ν. Ανδρουλάκη, τόσο πιο εύκολη είναι η εκτίμηση για το κέρδος του ΣΥΡΙΖΑ. Η Κουμουνδούρου αντιμετωπίζει το θεσμικό πρόβλημα, ως την κολυμπήθρα του Σιλωάμ που θα την απαλλάξει αυτομάτως από τα κρίματα της διακυβέρνησής της, και θα τη θέσει αμόλυντη στην πρωτοπορία μιας δήθεν σταυροφορίας των προοδευτικών δυνάμεων για... περισσότερη δημοκρατία στη χώρα.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αντιλαμβάνεται ως ζωτική την ανάγκη να διατηρήσει το «προβάδισμα» έναντι του Ν. Ανδρουλάκη του οποίου η τύχη - ή κάτι περισσότερο από τύχη εφόσον μιλάμε για πολιτική - του έριξε μια σπρωξιά και τον έφερε σε πλεονεκτική θέση.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ χρειάζεται τον ΣΥΡΙΖΑ και τους μηχανισμούς του, για να εκτελεί το βρώμικο κομμάτι της εκστρατείας αποδόμησης του πρωθυπουργού και εκείνος να διατηρεί τη «θεσμικότητα» που του είναι απαραίτητη.

Κατά πόσο η συμπόρευση Ανδρουλάκη και Τσίπρα είναι αναγκαστική και συγκυριακή ή εντάσσεται σε μια ευρύτερη και εκ των προτέρων χαραγμένη στρατηγική στο δρόμο προς τις κάλπες, θα το διαπιστώσουμε γρήγορα.

Στη δεύτερη περίπτωση, όμως, η Χαριλάου Τρικούπη θα κληθεί να δικαιολογήσει με ποια κριτήρια και εχέγγυα, διάλεξε τον ΣΥΡΙΖΑ ως σύμμαχο σε έναν αγώνα που θεωρητικά αφορά τους θεσμούς της Δημοκρατίας αλλά όλοι αντιλαμβάνονται ότι αφορά την κυβερνητική εξουσία.

Όπως άλλοτε τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ρωτούσαν στα πάνελ τους υπουργούς και βουλευτές του κ. Τσίπρα, γιατί διάλεξαν να συγκυβερνήσουν με τους ΑΝΕΛ – και μάλιστα δυο φορές – ενώ υπήρχαν διαθέσιμες προοδευτικές εφεδρείες, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.

Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ με άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», όπου ζήτησε ξανά την παραίτηση του πρωθυπουργού, πέταξε τη δημοκρατική «λεοντή» δηλώνοντας την ανάγκη να προπαρασκευαστεί ένα σχέδιο «ανάταξης και ανασύνταξης της 3ης Ελληνικής Δημοκρατίας» δηλαδή του Πολιτεύματος! Δεν μιλάει για θεσμική ανάταξη της χώρας. Ούτε για θεσμική ανασύνταξη της χώρας. Επίτηδες κάνει χρήση του όρου 3η Ελληνική Δημοκρατία.

Περιγράφει επίσης ένα σχέδιο «θεσμικής επανεκκίνησης». Το οποίο θα ξεκινήσει από την ΕΥΠ, θα φτάσει στη Δικαιοσύνη και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στις ανεξάρτητες αρχές και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.  Θα αντιπαραβάλει όπως λέει, στο «μαύρο σκοτάδι της καθεστωτικής απολυταρχίας» τις «σοβαρές και θαρραλέες μεταρρυθμίσεις», που «θα διασφαλίζουν περισσότερη δημοκρατία, διαφάνεια, λογοδοσία, δικαιοσύνη και αξιοκρατία».

Το αξιοσημείωτο με το «εθνικό σχέδιο» που παρουσιάζει ο κ. Τσίπρας  - και θέτει ως προϋπόθεση επιτυχίας του την ανένδοτη μαχητικότητα όλης της δημοκρατικής παράταξης, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ περιλαμβανομένου - είναι ότι ακολουθεί το ίδιο «δρομολόγιο» της Πρώτης Φοράς Αριστερά!

ΕΥΠ, Δικαιοσύνη, Μέσα Ενημέρωσης, Ανεξάρτητες Αρχές.

Οι «μεταρρυθμίσεις» που επιχειρήθηκαν την πρώτη φορά στη Δικαιοσύνη και στα ΜΜΕ έχουν οδηγήσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου στο Ειδικό Δικαστήριο δυο εξέχοντα στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.

Θα αποκηρύξει ο Αλέξης Τσίπρας τον κ. Δ. Παπαγγελόπουλο και τον κ. Παππά;

Θα παραδεχθεί ότι δεν ήταν ακριβώς… μεταρρύθμιση με στόχο τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, ο τρόπος με τον οποίο η άλλοτε πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου και «άμισθη προϊσταμένη του Νομικού Γραφείου της Γενικής Γραμματείας του πρωθυπουργού» επί των ημερών του, έγινε πρόεδρος της ανεξάρτητης Επιτροπής Ανταγωνισμού και μάλιστα με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής;  Αυτή ήταν βεβαίως μια διπλή σοβαρή και θαρραλέα μεταρρύθμιση, που άγγιζε ταυτόχρονα και το χώρο της δικαιοσύνης και το χώρο των ανεξάρτητων ελεγκτικών αρχών!

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι Δευτεροφορίτες  του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ο πρόεδρος τους, ουδόλως έχουν αλλάξει πολιτική θεώρηση. Η δε δήλωσή Τσίπρα «δεν αρκεί η εναλλαγή στην εξουσία» έχει το σπέρμα του «πήραμε την κυβέρνηση αλλά όχι και την εξουσία». Ακροβατούν από δω και από κει ψάχνοντας πρόθυμη πολιτική «παρέα» για τις… μεταρρυθμίσεις που άφησαν στη μέση.

Ποιος θα τους συνδράμει; Με ποιο άλλοθι; Και ποιο τίμημα για τη χώρα; Την πρώτη απάντηση θα την δώσει το ΠΑΣΟΚ και ο ηγέτης του.