Ο Άδωνις Γεωργιάδης παρουσίασε το νέο του ιστορικό βιβλίο «Ρώμη». Συνιστάται ιδιαίτερα προς παλαιούς και νέους φιλόδοξους ηγεμόνες. Πού πάτε καλέ να κυβερνήσετε την Ελλάδα χωρίς να έχετε διαβάσει μία στάλα Ιστορίας; Τι θέλετε, δηλαδή; Να πάθετε ό,τι και ο Τσίπρας; Γι' αυτό σας λέω. Διαβάζετε. Όχι μόνο ίντριγκα και κουτσομπολιό. Κατά τα λοιπά, διαβάστε κι εσείς σήμερα το δικό μας πόνημα για να μάθετε: Γιατί διοικητές νοσοκομεία χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο. Γιατί οι Τούρκοι κουνάνε το δάκτυλο στην Κύπρο. Γιατί ο Μανώλης Χριστοδουλάκης αντιμετωπίζει εχθρική δημοσιότητα. Καλημέρα είπαμε;
Ο Άδωνις Γεωργιάδης παρουσίασε την περασμένη Παρασκευή στο Κάραβελ την «Ρώμη». Όχι, δεν είναι αντίπραξη στην Ιθάκη του Τσίπρα. Η «Ρώμη» είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς «Απλά Μαθήματα Ιστορίας». Σε ένα ιστορικό βιβλίο δεν θα βρείτε γαργαλιστικές ιστορίες, όπως σε εκείνο του Αλέξη Τσίπρα. Αν, πάντως, ο Αλέξης είχε διαβάσει Ιστορία στα νιάτα του, είναι βέβαιο ότι πολλά από όσα ο ίδιος αναφέρει στο πόνημά του για την κυβέρνησή του δεν θα είχαν συμβεί. Και επειδή τον ξέρω τον Άδωνι, δεν έστειλε το νέο του βιβλίο τη «Ρώμη» στον Αλέξη Τσίπρα για να τον τρολλάρει. Αν ο Αλέξης κάνει τον κόπο να διαβάσει μερικές μόνο σελίδες του, όπως και μερικές σελίδες από οποιοδήποτε ιστορικό έργο, ίσως έχει μια ελπίδα να αλλάξει ακόμη και τώρα τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τα πράγματα. Αν…
Χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο οι διοικήσεις δημοσίων και ιδιωτικών νοσοκομείων. Η Σοφία Ζαχαράκη άνοιξε τον δρόμο για νέες προσλήψεις νοσηλευτών στα σχολεία και δημιούργησε άθελά της ένα μεγάλο πρόβλημα στις δομές υγείας. Και πού είναι το κακό, θα αναρωτηθείτε. Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να έχουν στη διάθεσή τους έναν νοσηλευτή; Το βέβαιο είναι ότι δεν υπάρχουν νοσηλευτές, για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες στα νοσοκομεία.
Οι υπάρχοντες νοσηλευτές που εργάζονται στις σκληρές συνθήκες των νοσοκομείων καλούνται να απαντήσουν στο εξής ερώτημα: «Να μείνουμε στην «Κόλαση» των εντατικών ή να αναζητήσουμε την «ειρήνη» στο ήρεμο εργασιακό περιβάλλον των σχολείων»; Η απάντηση είναι προφανής! Θα πάνε στα σχολεία, ακόμη και με χαμηλότερες απολαβές. Και αντίο νυκτερινές βάρδιες, απαιτητικοί ασθενείς και τρελαμένοι από τη δουλειά συνάδελφοι.
Τα νοσοκομεία, έτσι κι αλλιώς, έχουν πρόβλημα στην εύρεση προσωπικού. Κι ακόμη μεγαλύτερο οι άλλες δομές υγείας. Κάθε αποχώρηση ενός νέου σε ηλικία νοσηλευτή από ένα νοσοκομείο σημαίνει κενά στις βάρδιες, τα οποία και αναγκάζονται να καλύψουν εκείνοι που μένουν πίσω. Κοινώς να τραβάνε κουπί.
Τι θα μπορούσε να γίνει; Κι εδώ είναι θέμα συντονισμού. Η Σοφία έκανε αυτό που θεωρούσε καλύτερο για τα σχολεία. Αλλά δεν υπήρχε μια διαδικασία, για να δει κάποιος όλο το θέμα πιο σφαιρικά. Μία πρόταση, λοιπόν, είναι να υπάρχει όριο ηλικίας για να μπορεί να πάει κάποιος νοσηλευτής στα σχολεία. Ας πούμε, να είναι άνω των 50 ετών. Σε μια ηλικία, δηλαδή, που υπάρχει η εμπειρία, αλλά έχουν μειωθεί και τα κουράγια, για να είναι καθημερινά στην πρώτη γραμμή του πυρός.
Πίσω από την επιθετικότητα των Τούρκων στην Κύπρο κρύβεται η αναβάθμιση της Ελλάδας και βεβαίως η συνεργασία με το Ισραήλ. Στην Άγκυρα χρεώνουν στον Νετανιάχου τη συμφωνία της Κύπρου με το Λίβανο, όπως επίσης και το γεγονός πως έχει γεμίσει με αμυντικά συστήματα η Μεγαλόνησος. Αναμενόμενο όλο αυτό, δεν προκαλεί έκπληξη. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν προκαλεί ανησυχία. Και εγρήγορση.
Ο Κωστής Χατζηδάκης συνάντησε τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Manfred Weber, καθώς η Ελλάδα διεκδικεί την προεδρία του Eurogroup. Προφανώς και ο Κωστής στηρίζει Κυριάκο Πιερρακάκη!
Φανατικός νεοκαραμανλικός μου έλεγε πως ο ΚΚ2 επικοινωνεί συχνά με τον Σαμαρά και τον συμβουλεύει να μην κάνει κόμμα για το … καλό της παράταξης. Προσωπικά δεν το πιστεύω, ότι ο ΚΚ2 θα άφηνε την καθημερινή του ρουτίνα για να μπει σε μια τέτοια διαδικασία. Αν τελικώς το έκανε, τότε θα έχουν δίκιο όσοι τον ονομάζουν Μέγα Ιντριγκαδόρο, κατά το «Μέγας Μάγιστρος».
Η σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδας – ΗΠΑ είναι δεδομένη. Ο υπουργός πολέμου Πιτ Χέγκσεθ, έρχεται στην Αθήνα όπως ήδη έχετε διαβάσει. Η διοίκηση Τραμπ όχι μόνο δεν έστειλε πεζοναύτες για να απομακρύνουν τον Μητσοτάκη από το Μαξίμου, αλλά στέλνει έναν ακόμη κορυφαίο υπουργό της στην Αθήνα.
Ο Σταύρος Παπασταύρου θα βρεθεί αυτήν την εβδομάδα στις ΗΠΑ. Πρέπει να σημειώσουμε ότι διεξάγεται μεγάλη μάχη αυτήν την εποχή πέριξ του Κολωνακίου για το ποιος έφερε τους Αμερικάνους. Λες και είχε κάποιος τόσο «ειδική σχέση» με το σύστημα Τραμπ και κατάφερε να πείσει τους Αμερικανούς να κάνουν το μεγάλο βήμα. Η στήλη συνιστά ψυχραιμία σε υπουργούς, υφυπουργούς και γενικούς γραμματείς. Εκτίθενται…
Ο σύντροφος Μανώλης Χριστοδουλάκης «πληρώνει» με αρνητική δημοσιότητα την απόφασή του να εγκαταλείψει το στρατόπεδο Δούκα και να αντιπαρατεθεί με τη λογική της ένταξης του ΠΑΣΟΚ στην «ομπρέλα» του Αλέξη Τσίπρα. Κάπως αργά έμαθε και ο Μανώλης ότι ο Χάρης είναι φτιαγμένος για μεγάλα πράγματα και δεν είναι απλώς ένας δήμαρχος. Είναι ένας πραγματικός Δούκας!
Κλείνουμε τη στήλη με ένα εκτενές απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Άδωνι «Ρώμη»:
Ἀκολουθεῖ ἕνα ἐπεισόδιο ἀπὸ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ γραμματεία, τὸ ὁποῖο, ἂν καὶ ἔχει τὴ μορφὴ ἀνεκδότου, μαρτυρεῖται ὡς ἱστορικὸ γεγονός. «Ὑπῆρχε καὶ κάποιος Κινέας Θεσσαλὸς ποὺ ἔδειχνε σώφρων καὶ ἱκανὸς καὶ ἐπειδὴ εἶχε ἀκούσει τὸν ῥήτορα Δημοσθένη, φαινόταν πὼς περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους ῥήτορες μποροῦσε νὰ κάνει ὅσους τὸν ἄκουγαν νὰ θυμοῦνται τὴ δύναμη καὶ τὴ ῥητορικὴ ἱκανότητα ἐκείνου. Τοῦτος, λοιπόν, συναναστρεφόταν τὸν Πύρρο καὶ πηγαίνοντας στὶς πόλεις βεβαίωνε αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Εὐριπίδης, ὅτι τὰ λόγια πετυχαίνουν τὰ πάντα, ὅσα μποροῦν νὰ πετύχουν καὶ τὰ ὅπλα τῶν ἐχθρῶν. Ὁ Πύρρος μάλιστα ἔλεγε ὅτι πῆρε μὲ τὸ μέρος του περισσότερες πόλεις ἐξ αἰτίας τῶν λόγων τοῦ Κινέα παρὰ ἐξ αἰτίας τῶν δικῶν του ὅπλων καὶ τιμοῦσε καὶ σεβόταν ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπο περισσότερο ἀπὸ ὅλους.
Ἐκεῖνος, βλέποντας τὸν Πύρρο προετοιμασμένο νὰ πάει στὴν Ἰταλία, ἀφοῦ εἶδε ὅτι δὲν εἶχε ἄλλη ἀσχολία, μίλησε μαζί του καὶ τοῦ εἶπε: «Πύρρε, οἱ Ῥωμαῖοι λέγονται πολεμιστὲς καὶ ἡγεμόνες πολλῶν ἀξιόλογων ἐθνῶν. Ἂν ἐπιτρέψει ὁ Θεὸς νὰ νικήσουμε, πὼς θὰ ἐκμεταλλευτοῦμε τὴ νίκη μας;» Ὁ Πύρρος τότε ἀπάντησε: «Κινέα ρωτᾶς κάτι ποὺ φαίνεται ἀπὸ μόνο του. Όὔτε βαρβαρικὴ οὔτε ἑλληνικὴ πόλη θὰ βρεθεῖ νὰ μᾶς ἀντιμετωπίσει ἂν ἡττηθοῦν οἱ Ῥωμαῖοι, ἀλλὰ θὰ καταλάβουμε ἀμέσως ὅλη τὴν Ἰταλία τῆς ὁποίας τὸ μέγεθος, τὴν ἀξία καὶ τὴ δύναμη σὲ ἄλλους μπορεῖ νὰ ἐπιτρέπεται νὰ τὰ ἀγνοοῦν σὲ σένα ὅμως ὄχι.» Ὁ Κινέας, ἀφοῦ ἔμεινε γιὰ λίγο σιωπηλός, εἶπε: «Καὶ ἀφοῦ κυριεύσουμε τὴν Ἰταλία, βασιλιᾶ, μετὰ τί θὰ κάνουμε;» Καὶ ὁ Πύρρος, ἐπειδὴ δὲν εἶχε ἀντιληφθεῖ ἀμέσως τὴ σκέψη του, τοῦ εἶπε: «Κοντὰ τῆς εἶναι ἡ Σικελία, μᾶς ἁπλώνει τὰ χέρια καὶ εἶναι ἕνα νησὶ εὐτυχισμένο, πολυάνθρωπο ποὺ εὔκολα μπορεῖ νὰ κυριευθεῖ. Γιατί ἐκεῖ Κινέα ἀπὸ τότε ποὺ πέθανε ὁ Ἀγαθοκλῆς ἐπικρατοῦν ἐπανάσταση καὶ ἀναρχία ὅλων καὶ ὀξύτητα ἀπὸ τοὺς δημαγωγούς.» Καλὰ τὰ λές, εἶπε ὁ Κινέας, ἀλλὰ θὰ σημάνει τὸ τέλος τῆς ἐκστρατείας μας τοῦτο, τὸ νὰ κυριεύσουμε τὴ Σικελία;» «Ὁ Θεὸς νὰ δώσει,» εἶπε ὁ Πύρρος, «νὰ νικήσουμε καὶ νὰ τὰ καταφέρουμε, γιατί θὰ μᾶς βοηθήσει νὰ ἐπιτύχουμε σπουδαῖα πράγματα.
Γιατί ποιός θὰ ἔμενε μακριὰ ἀπὸ τὴ Λιβύη καὶ τὴν Καρχηδόνα, τὴ στιγμὴ ποὺ εἶναι ἐφικτὸ νὰ τὶς κυριεύσει, ὅταν καὶ ὁ Ἀγαθοκλῆς, φεύγοντας κρυφὰ ἀπὸ τὶς Συρακοῦσες καὶ περνῶντας ἀπὸ ἐκεῖ μὲ λίγα πλοῖα, παραλίγο νὰ τὸ πετύχει; Ὅσο γιὰ τὸ ὅτι, ἀφοῦ καταλάβουμε καὶ αὐτά, δὲν θὰ μᾶς ἀντισταθεῖ πιὰ κανένας ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς ποὺ σήμερα μᾶς φέρεται ἀλαζονικά, χρειάζεται νὰ τὸ πεῖ κανείς;» «Σίγουρα,» εἶπε ὁ Κινέας, «γιατί εἶναι ὁλοφάνερο πὼς μὲ τόση δύναμη μποροῦμε καὶ τὴ Μακεδονία νὰ ἀνακαταλάβουμε καὶ στὴν Ἑλλάδα νὰ ἡγεμονεύουμε μὲ ἀσφάλεια. Καὶ ἀφοῦ τὰ κατακτήσουμε ὅλα, τί θὰ κάνουμε;»
Καὶ ὁ Πύρρος γελῶντας μὲ αὐτά του εἶπε: «Θὰ ξεκουραζόμαστε καὶ τὸ ποτήρι μας μακάριε θὰ εἶναι καθημερινὰ γεμᾶτο καὶ θὰ εὐχαριστιόμαστε συζητῶντας μεταξύ μας». Ἀφοῦ, λοιπόν, ὁ Κινέας ἔφερε τὸν Πύρρο μὲ τὰ λόγια στὸ σημεῖο τοῦτο, τοῦ εἶπε: «Καὶ τώρα τί μᾶς ἐμποδίζει; Ἂν θέλουμε νὰ γεμίζουμε τὸ ποτήρι καὶ νὰ ξεκουραζόμαστε, ἀφοῦ ἔχουμε χωρὶς κόπο ἐκεῖνα ποὺ θὰ πετύχουμε μὲ αἷμα, κόπο καὶ κινδύνους, ἔχοντας προκαλέσει καὶ πάθει τόσα δεινά;» Ἀλλὰ μὲ τὰ λόγια τοῦτα ὁ Κινέας πιὸ πολὺ στενοχώρησε τὸν Πύρρο παρὰ τὸν ἔκανε νὰ ἀλλάξει γνώμη, γιατί κατάλαβε βέβαια πόση ἀπόλαυση ἄφηνε ἀλλὰ δὲν μποροῦσε ὅμως νὰ ἐγκαταλείψει τὶς ἐλπίδες του γιὰ ὅσα ποθοῦσε».
Καλημέρα και καλή δύναμη. Προς παλαιούς και νέους φιλόδοξους ηγεμόνες. Να διαβάζετε Ιστορία. Και ενίοτε να αναζητείτε τον Κινέα!
Ο Ανάλγητος
