Αξιότιμε κ. υπουργέ,
Ο επίσης εκ του ΠΑΣΟΚ προερχόμενος συνάδελφός σας κ. Φλωρίδης, ανταποκρινόμενος στο κοινωνικό αίτημα για πάταξη της ατιμωρησίας, έφτιαξε ένα αδιανόητα αυστηρό νέο ποινικό σύστημα, τον βαθμό αυστηρότητας του οποίου δεν ξέρω πόσοι Έλληνες γνωρίζουν. Χαρακτηριστικά για παράδειγμα: Κατά το άρθρο 290Α του νέου Ποινικού Κώδικα, κακούργημα μπορεί να διαπράττει, ακόμη και αν δεν προκύψει απώλεια ανθρώπινης ζωής αλλά μόνο τραυματισμός, όποιος οδηγεί σε κατάσταση όχι μόνο μέθης ή υπό την επήρεια ναρκωτικών ή σε πεζόδρομο κ.λπ. αλλά έστω και σε στιγμή ψυχικής ή σωματικής… κόπωσης. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως οδηγοί δημόσιων μέσων συγκοινωνίας οφείλουν να κατεβάσουν τους επιβάτες και να σταθμεύσουν επί τόπου το όχημα, εάν - π.χ. λόγω βεβαρυμμένων κυκλοφοριακών συνθηκών - αισθανθούν κάποια στιγμή κουρασμένοι!
Υπό προϋποθέσεις, μάλιστα, ανθρωποκτονία σε οδικό ατύχημα μπορεί να επισύρει και ισόβια. Ενώ, όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο δημοσιογράφος Πάσχος Μανδραβέλης, σήμερα - στη χώρα που τόσοι εγκληματίες κυκλοφορούν ελεύθεροι - άνω των 10 οδηγών είναι προφυλακισμένοι για παράβαση του συγκεκριμένου άρθρου.
Την ώρα, λοιπόν, που αυτά ισχύουν και συμβαίνουν…
Η διεύθυνση εσωτερικών υποθέσεων συνέλαβε τρεις αστυνομικούς της τροχαίας Χαλκιδικής, «εξειδικευμένους» στη δίωξη επικίνδυνων οδικών συμπεριφορών, οι οποίοι επέβαλλαν τεράστια πρόστιμα σε παραβάτες, για να διαπραγματεύονται στη συνέχεια μαζί τους - προς απόδειξη του ότι αυστηρότατες ρυθμίσεις μόνο τη διαφθορά κρατικών οργάνων διευκολύνουν - τους «όρους», δηλαδή το ύψος της μίζας για τη διαγραφή του προστίμου. (Προσωπικά, ως δάσκαλος, νιώθω περήφανος που τον σχεδιασμό για τη σύλληψη των εκβιαστών ένστολων τον έκανε ένας σπάνιου ήθους μεταπτυχιακός φοιτητής μου, που μου ζήτησε να μην τον κατονομάσω, γιατί ήταν μαζί στη σχολή αξιωματικών με ένα εκ των επιόρκων…)*.
Λοιπόν, κ. Χρυσοχοΐδη…
Γνωρίζετε ποια υπήρξε η… εξοντωτική ποινή που επιβλήθηκε στον διοικητή του τμήματος των συλληφθέντων, στον οποίο η δικογραφία δεν καταλογίζει απλώς αδιαφορία, αβελτηρία, αμέλεια ή έστω ανοχή, αλλά ΕΚ ΠΡΟΘΕΣΕΩΣ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ των εκβιασμών (που ουσιαστικά σημαίνει συμμετοχή και συνενοχή…).
Μετάθεση!!!
Και, συνακόλουθα, ανάληψη της διοίκησης άλλου Τμήματος…
Τέτοια αυστηρότης στο ανώτερο όργανο του κράτους!
Και μετά υπάρχει προβληματισμός, κύριε υπουργέ, γιατί η μεγάλη, η συντριπτική πλειοψηφία των συνελλήνων, σύμφωνα προς πολύ πρόσφατη δημοσκόπηση, θεωρεί πως στη χώρα μας υπάρχει μεγάλη ανοχή στη διαφθορά.
Μόνο που πρωταθλητής στην ανοχή αυτή δεν είναι η κοινωνία, αλλά το ίδιο το κράτος. Πρωτίστως, αν οι διεφθαρμένοι είναι όργανά του…
*Τίποτε δεν είμαι τυχαίο και το ήθος συχνά συμβαδίζει με την καλλιέργεια: Στην κατ΄ έτος μάζωξη των μεταπτυχιακών, που συνήθιζα να κάνω σπίτι μου με την ευκαιρία της αποφοίτησής τους, ο συγκεκριμένος αστυνόμος μάς ψυχαγώγησε, παίζοντας θαυμάσιο …πιάνο!
ΥΓ. Μόλις κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του καθηγητή Θανάση Διαμαντόπουλου «Οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης: Μια περίοδος, 10 πρωθυπουργοί, 11 πρωθυπουργίες από τις εκδόσεις Μεταίχμιο»… Ήδη αρκετά βιβλιοπωλεία το εμφανίζουν στα πολυπωλούμενα.
