Δυναμική, σε ένταση και διάρκεια, τρομοκρατία στην Ευρώπη μεταπολεμικά εξέθρεψαν κυρίως η Ιταλία και η Γερμανία, δύο χώρες που αποτέλεσαν τον κορμό του Άξονα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τυχαίο;
Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες και η RAF (Φράξια Κόκκινος Στρατός) αποτέλεσαν τους σκληρούς πυρήνες των τρομοκρατικών οργανώσεων στις δύο χώρες.
Το γεγονός ότι οι ισχυρότερες τρομοκρατικές οργανώσεις προέκυψαν στις χώρες του Άξονα ερμηνεύτηκε από ορισμένους με κοινωνιολογικές και ψυχολογικές παραμέτρους, ως μια οιδιπόδεια αντίδραση των νεότερων γενιών στα πεπραγμένα των πατέρων τους, αλλά και ως αντίδραση με ενοχικά κίνητρα.
Όσοι θεωρούν τις δύο αυτές οργανώσεις ως τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα της μεταπολεμικής περιόδου στην Ευρώπη, υποτιμούν την Ελλάδα, η οποία με τη 17 Νοέμβρη είχε τη μακροβιότερη και από τις σκληρότερες τρομοκρατικές περιόδους.
Τις τελευταίες εβδομάδες προβάλλεται στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά για τη 17Ν. Η υπόθεση της 17Ν αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές αποτυπώσεις των αντιφάσεων της μεταπολεμικής και μεταπολιτευτικής Ελλάδας.
Για δεκαετίες, οι αρχές αναζητούσαν τους αρχηγούς «φωτογραφίζοντας» διάφορα πρόσωπα της πολιτικής και ακαδημαϊκής ζωής. Οι υπηρεσίες της Αντιτρομοκρατικής επανδρώνονταν με πελατειακά κριτήρια, όπου τοποθετούνταν ημέτεροι λόγω επιδομάτων. Σε αντιτρομοκρατικά σεμινάρια στις ΗΠΑ στέλνονταν, επίσης, «ημέτεροι», οι οποίοι δεν συμμετείχαν ουσιαστικά και εκμεταλλεύονταν τα ταξίδια ως δωρεάν διακοπές.
Χαρακτηριστικό είναι ότι αστυνομικός, όταν εντόπισε μοτοσικλέτα των τρομοκρατών, φρόντισε να τη στείλει στα εγκληματολογικά εργαστήρια αφού πρώτα την είχε πλύνει και καθαρίσει, για να μην την παραδώσει σκονισμένη. Αν το βλέπαμε σε ταινία με τον επιθεωρητή Κλουζό, θα το θεωρούσαμε υπερβολή του σκηνοθέτη.
Τα πράγματα άλλαξαν επί υπουργίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, όταν συγκροτήθηκε στην Αντιτρομοκρατική μια μικρή αλλά ιδιαίτερα ικανή ομάδα, με τους αξιωματικούς Νασιάκο και Παπαγεωργίου και τον εισαγγελέα Ιωάννη Διώτη, που εργάστηκαν μεθοδικά και αδιάκοπα. Με τη συνδρομή και ξένων υπηρεσιών, κυρίως των Βρετανών, κατάφεραν να προσανατολίσουν σωστά τις έρευνες και τελικά να φτάσουν στον πυρήνα της οργάνωσης. Ο επαγγελματισμός, η επιμονή και η αίσθηση καθήκοντος υπερίσχυσαν της χρόνιας αδράνειας που χαρακτήριζε επί δεκαετίες τους μηχανισμούς ασφαλείας.
Η καθυστέρηση της εξάρθρωσης της 17Ν, όμως, δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο επιχειρησιακά. Υπήρξε και ένα ευρύτερο ιδεολογικό και κοινωνικό υπόβαθρο ανοχής, το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις προσέγγιζε τα όρια της έμμεσης νομιμοποίησης. Σε μια μεγάλη μερίδα του δημόσιου λόγου, οι δολοφονίες χαρακτηρίζονταν «εκτελέσεις», ενώ δεν έλειψαν πολιτικές και νομικές παρεμβάσεις που επιχειρούσαν να παρουσιάσουν τους δράστες ως δήθεν «λαϊκούς αγωνιστές». Το φαινόμενο αυτό δεν ήταν περιθωριακό, αλλά επηρέασε, σε έναν βαθμό, και την κοινωνική αντίληψη.
Μετά την εξάρθρωση της οργάνωσης, αντί μιας καθολικής αναγνώρισης της επιτυχίας των αρχών, σε ορισμένους πολιτικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους εκφράστηκε εμφανής αμηχανία.
Η υπόθεση της 17Ν δείχνει τελικά ότι η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας δεν είναι μόνο ζήτημα επιχειρησιακής επάρκειας, αλλά και κοινωνικής και ιδεολογικής νομιμοποίησης της βίας.
Τα αντανακλαστικά αυτά ενός αρκετά υψηλού ποσοστού της ελληνικής κοινωνίας δεν έχουν ατονήσει, όπως πολλοί νομίζουν, αλλά επιβιώνουν σε έναν βαθύτερο αντισυστημισμό που διατρέχει ένα 20–30% του πληθυσμού. Το ποσοστό αυτό εκτείνεται τόσο σε δεξιά όσο και σε αριστερά αντανακλαστικά και εκφράζεται μέσω διαφόρων αντισυστημικών κομμάτων. Σε περιόδους κρίσης, όπως την περασμένη δεκαετία, μπορεί να καταστεί πλειοψηφικό και να αναδείξει κυβερνήσεις.
Ένα συμπέρασμα θα μπορούσε, λοιπόν, να είναι πως η μακροβιότητα της 17Ν, πέρα από τη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία των διωκτικών αρχών, οφείλεται και στην ανοχή μιας σημαντικής μερίδας της ελληνικής κοινωνίας. Ο ίδιος θα πρόσθετα και την ενοχή που διακρίνει διαχρονικά το ελληνικό κράτος, λόγω της πελατειακής δομής του.
Το εύρος του αντισυστημισμού στη χώρα μας, η διαχρονική δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία και η ενοχή του κράτους των «ημετέρων» δεν εγγυώνται ότι η τρομοκρατία αποτελεί υπόθεση που έχει κλείσει οριστικά. Ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι γεωπολιτικά, οικονομικά και κοινωνικοπολιτικά, ο κόσμος εισέρχεται σε μια περίοδο αταξίας...
📬🖊️ Επιστολές αναγνωστών
1)Μια τεράστια αλλαγή
Καλημέρα κύριε Στούπα,
Σας ενοχλώ ξανά γιατί δεν βλέπω - όχι μόνο από εσάς αλλά και από πολλούς αρθρογράφους - να αναδεικνύεται αυτή η τεράστια αλλαγή που συντελείται στη χώρα, όπως σας είχα γράψει και στο προηγούμενο μήνυμά μου στις 23.02.26.
Είναι σοκαριστική η ανοικοδόμηση που συμβαίνει στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και στους τουριστικούς προορισμούς. Μένω στα νότια προάστια της Αθήνας και δεν έχει μείνει ούτε ένα άδειο οικόπεδο. Από τοπικά μέσα διαβάζω ότι 280 παλιές μονοκατοικίες έχουν γκρεμιστεί και στη θέση τους κατασκευάζονται δυστοπικές πολυκατοικίες πολλών ορόφων. Εν τω μεταξύ, δεν αφήνουν καμία πρασιά και τα μπαλκόνια τους είναι τεράστια.
Όταν κατοικηθούν όλες αυτές οι πολυκατοικίες, το μποτιλιάρισμα στην παραλιακή θα ξεκινά από τη Βουλιαγμένη. Όλα αυτά τα ακίνητα, φυσικά, δεν αγοράζονται από Έλληνες αλλά από ξένους. Στα νησιά διάβαζα ότι εκδόθηκαν 22 άδειες για ξενοδοχεία στο Άνω Κουφονήσι. Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα γίνει με την επέκταση του «Ελευθέριος Βενιζέλος» και τα 40+ εκατομμύρια επισκεπτών που αναμένουμε με περηφάνια.
Ανάπτυξη λέγεται αυτό ή απλώς ένα πρόσκαιρο boost της οικονομίας;
Ετοιμάζεται ο Κυριάκος να ανακοινώσει αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 70€. Παράλληλα, σε κόρη συγγενικού προσώπου που εργάζεται σε μεγάλο οδοντιατρείο, της είπαν ότι από τον Απρίλιο θα δουλεύει 7ωρο και τα υπόλοιπα χρήματα θα δίνονται σε ticket restaurant.
Δεν υπάρχουν καλά αμειβόμενες δουλειές για τα νέα παιδιά, και αυτό είναι η πραγματική καταστροφή της χώρας. Έχουμε γίνει τα γκαρσόνια της Ευρώπης, επίσημα.
2) Επιβεβαίωση
Kώστα καλημέρα.
Να επιβεβαιώσω και εγώ την αναφορά του αναγνώστη, Γ.Χ. στο χθεσινό άρθρο:
"Η νέα έκπτωση για κατοικίες σε μικρούς οικισμούς ΕΝΦΙΑ 2026".
Πράγματι, δεν υπάρχει καμία έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ φέτος, για πρώτη κατοικία,σε μικρό οικισμό.
Η πρώτη κατοικία μου είναι σε χωριό 600 κατοίκων, λίγο έξω από τα
Γιάννενα.
Ο φετινός ΕΝΦΙΑ, είναι ακριβώς ίδιος με τον περυσινό.
Πάντα υγιείς
Τ.Γ
Ιωάννινα
