Έχουμε επίγνωση ότι η κυνική παρατήρηση των πραγμάτων συχνά εκλαμβάνεται ως φιλοκυβερνητική στάση.  Αυτό δεν μας  εμπόδισε ευθαρσώς να ισχυριστούμε ότι η απουσία πτυχίου από τον Μακάριο Λαζαρίδη, τυπικώς ήταν παρανομία, αλλά για τα διαχρονικά πολιτικά ήθη της χώρας ήταν μια παρατυπία. Και σίγουρα δεν ήταν το αιχμιακό σκάνδαλο πρώτης γραμμής, όπως το ανέδειξε η αντιπολίτευση.

Θα μπορούσα να γράψω και για το μετέωρο βήμα της Μ. Καρυστιανού, αλλά δεν είναι «ίσα κι όμοια» οι δύο περιπτώσεις. Άλλες απαιτήσεις έχει ένας πρώην πρωθυπουργός από την επανεμφάνισή του ως αρχηγός νέου κόμματος και άλλες μια κυρία που εντελώς συγκυριακά βρέθηκε στον χώρο της πολιτικής. 

Το ισχύον Σύνταγμα του 1975 είναι ένα, κατά γενική ομολογία, πολύ καλό Σύνταγμα που άντεξε στις επανειλημμένες κρίσεις και ορισμένες από τις ρυθμίσεις του ήταν πράγματι πρωτοποριακές για την εποχή τους.

Η κρίση στη Δικαιοσύνη που έχει ξεσπάσει εδώ και αρκετό καιρό στη Ρουμανία, έφθασε αυτές τις μέρες στο αποκορύφωμά της όταν ο Πρόεδρος της χώρας Νικούσορ Νταν αποφάσισε να προχωρήσει σε αμφιλεγόμενους διορισμούς.

Και ενώ στη γειτονιά μας και όχι μόνο, συντελούνται τεκτονικές αλλαγές, οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή αλλάζουν ραγδαία, μια νέα ενεργειακή κρίση ρίχνει βαριά τη σκιά της τη στιγμή που διακυβεύεται ακόμα και η υπόσταση του ίδιου του ΝΑΤΟ, το ελληνικό πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να παραμένει στην κοσμάρα του, αν όχι σε κατάσταση αφασίας.

Η αυξανόμενη παρουσία περιστατικών με διατροφικές διαταραχές σε παιδιά και εφήβους φέρνει όλο και πιο έντονα στο προσκήνιο τον ρόλο του σχολείου ως βασικού μηχανισμού πρόληψης και έγκαιρης ανίχνευσης. Ωστόσο, παρά τη σχετική εξοικείωση των εκπαιδευτικών με το θέμα, η δυνατότητά τους να διαχειριστούν αποτελεσματικά τέτοιες περιπτώσεις στην πράξη φαίνεται να υπολείπεται.