Θα μπορούσα να γράψω και για το μετέωρο βήμα της Μ. Καρυστιανού, αλλά δεν είναι «ίσα κι όμοια» οι δύο περιπτώσεις. Άλλες απαιτήσεις έχει ένας πρώην πρωθυπουργός από την επανεμφάνισή του ως αρχηγός νέου κόμματος και άλλες μια κυρία που εντελώς συγκυριακά βρέθηκε στον χώρο της πολιτικής.
Φαίνεται πως ο Α. Τσίπρας καλοζύγισε την κατάσταση και αποφάσισε να επισπεύσει τη δημιουργία του κόμματός του. Για ποιο λόγο το έκανε αυτό; Διότι είδε ότι διαμορφώνεται το δίπολο Μητσοτάκης -Ανδρουλάκης και, αν καθιερωθεί μέσα στον χρόνο, δύσκολα θα ανατραπεί στη συνέχεια. Δηλαδή αν ο Ν. Ανδρουλάκης είναι πιεσμένος από την επανεμφάνιση Τσίπρα, το ίδιο συμβαίνει και με τον Τσίπρα λόγω της δυναμικής που αναπτύσσει το ΠΑΣΟΚ. Θα έλεγα μάλιστα πως ο Α. Τσίπρας είναι πιο πολύ αγχωμένος, διότι καλείται να καλύψει τον χρόνο που έχασε και το χάντικαπ της απουσίας του από το κοινοβούλιο.
Αλλά δεν είναι μόνον αυτά τα προβλήματά του. Μόλις θα εμφανίσει το κόμμα του θα είναι υποχρεωμένος να εμφανίσει και τα στελέχη που θα το πλαισιώσουν. Αν τηρήσει την απαίτησή του οι εν ενεργεία βουλευτές που θα υποστηρίξουν το εγχείρημά του θα πρέπει να παραδώσουν την έδρα τους, αυτή η απαίτηση θα στερήσει από το κόμμα του την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Όσον αφορά την ιδεολογική πλατφόρμα του κόμματος Τσίπρα, το τοπίο έχει ξεκαθαρίσει. Μετά την άδοξη περιπλάνησή του στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, επέστρεψε στην αγκαλιά της ριζοσπαστικής Αριστεράς μαζί με τον Βελουχιώτη και τις κλειστές τράπεζες. Ήταν ένας συμβολισμός που, εκ των πραγμάτων, περιορίζει το εύρος του ακροατηρίου του, όμως δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Αυτός, ο πρωθυπουργός της Αριστεράς, δεν ήταν δυνατόν να επιστρέψει ως ένας Κεντροαριστερός ηγέτης. Τίτλο κόμματος και συνεργάτες εύκολα αλλάζεις. Ακροατήριο ποτέ. Αυτό σε τιμωρεί.
Ευθύς ως εξαγγείλει την ίδρυση του κόμματος του ο Α. Τσίπρας θα μπει στη βάσανο των δημοσκοπήσεων. Των κανονικών δημοσκοπήσεων στις οποίες το κόμμα του θα μετριέται δίπλα σε όλα τα άλλα. Είχα γράψει πριν από λίγες ημέρες πως η πρώτη δημοσκόπηση θα είναι καθοριστική για την πορεία του Α. Τσίπρα, αν και δε θα αποτυπώνει μια ευκρινή εικόνα της δυναμικής του. Αυτή θα καταγραφεί ευθύς όταν αρχίσει να μετριέται στις δημοσκοπήσεις και το κόμμα Καρυστιανού. Τότε και μόνον τότε, θα δούμε πώς θα εξελιχθεί ο αγώνας για τις θέσεις 2-4.
Συνεπώς από την πλευρά του σωστά ο Ν. Ανδρουλάκης ανέβασε υπερβολικά τους τόνους προχθές στη Βουλή. Θα εκμεταλλευτεί στο έπακρον το πλεονέκτημα της κοινοβουλευτικής του παρουσίας και της απουσίας από τη Βουλή των Τσίπρα - Καρυστιανού, όπως και την επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη να τον αναγορεύσει στον κύριο πολιτικό του αντίπαλο.
Έτσι, είναι πολύ πιθανόν πριν το τέλος Απριλίου - αν επαληθευτούν τα ρεπορτάζ - να έχουμε μια ικανοποιητική εικόνα για το πώς θα έχει διαμορφωθεί το πολιτικό τοπίο. Εκεί επάνω θα αρχίσουν να γίνονται και οι ζυμώσεις για συνεργασίες υπό τις πιέσεις των γνωστών εξωθεσμικών κέντρων.
