Αυτή τη φράση μου θύμισε η χθεσινή εικόνα της κυρίας Καρυστιανού στην κεντρική συγκέντρωση για την επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών. Απομονωμένη, δεν την άφησαν να μιλήσει στους συγκεντρωμένους, διαπληκτίστηκε με κάποιους συγγενείς των θυμάτων.

Τους αντικειμενικούς σκοπούς της επιχείρησης των ΗΠΑ - Ισραήλ κατά του Ιράν, το ενδεχόμενο αλλαγής καθεστώτος στην Τεχεράνη και τις ανησυχίες της Τουρκίας για τις εξελίξεις αναλύει σε συνέντευξή του στο Liberal και τον Κώστα Βλάχο ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής και βουλευτής της ΝΔ, Άγγελος Συρίγος. Ο ίδιος απορρίπτει μια γενικευμένη σύρραξη στη Μ. Ανατολή.

Η υπόθεση του αρχείου των 262 ντοκουμέντων και φωτογραφιών της ναζιστικής θηριωδίας δεν έχει μόνο την ελληνική πτυχή με το αίσιο τέλος. Αναδεικνύει και την εκκωφαντική σιωπή της Γερμανίας. Μια συνωμοσία σιωπής που αποδεικνύει ότι  η Γερμανία δεν έχει αναμετρηθεί σε βάθος με το ναζιστικό παρελθόν της.

Επί τρεις δεκαετίες, το Πακιστάν εξέθρεψε το εξτρεμιστικό ισλαμιστικό κίνημα σε μία στρατηγική στηριζόμενη στην έννοια του «στρατηγικού βάθους» με φόντο την αντιπαλότητα με την Ινδία. Η «επένδυση» στους τρομοκρατικό καθεστώς των Ταλιμπάν γυρνά τώρα θεαματικά μπούμερανγκ.