Μόνη της, αψηφώντας επιδεικτικά τους συμμάχους της, η αμερικανική κυβέρνηση χαράσσει την εξωτερική της πολιτική χωρίς να φαίνεται διατεθειμένη να δώσει λογαριασμό σε κανέναν. Αυτό επισημαίνει σε ανάλυσή του το CNN, υπογραμμίζοντας ότι η Ουάσινγκτον ακολουθεί μια πορεία που απομακρύνεται από την παραδοσιακή πρακτική οικοδόμησης διεθνών συμμαχιών πριν από μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Σε αντίθεση με προηγούμενες συγκρούσεις, όπως ο πόλεμος του Κόλπου το 1990-91 ή ακόμη και η εισβολή στο Ιράκ το 2003, η κυβέρνηση Τραμπ δεν επιδίωξε ευρεία διπλωματική νομιμοποίηση. Αντίθετα, ξεκίνησε στρατιωτικές επιχειρήσεις σε συντονισμό με το Ισραήλ, χωρίς να ενημερώσει εγκαίρως πολλούς από τους παραδοσιακούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η έλλειψη συντονισμού έγινε εμφανής ακόμη και σε πρακτικό επίπεδο. Την ώρα που ξεκινούσε η επίθεση, υψηλόβαθμος αξιωματούχος της ιταλικής κυβέρνησης βρισκόταν σε επίσκεψη στο Ντουμπάι, χωρίς να έχει λάβει οποιαδήποτε ενημέρωση για τις εξελίξεις. Αμερικανός αξιωματούχος σχολίασε ότι το περιστατικό αυτό αποτυπώνει τη «θεμελιώδη έλλειψη συντονισμού», καθώς ένας από τους στενότερους συμμάχους των ΗΠΑ βρισκόταν στο επίκεντρο της περιοχής των επιχειρήσεων χωρίς να γνωρίζει τι επρόκειτο να συμβεί.
Δέκα ημέρες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, ο κόσμος φαίνεται να βυθίζεται σε μια ολοένα πιο αβέβαιη γεωπολιτική κατάσταση. Πολλές χώρες ανησυχούν για τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες του πολέμου. Η άνοδος του κόστους ζωής, η αστάθεια στις αγορές ενέργειας και ο φόβος μιας νέας μεταναστευτικής κρίσης, σε περίπτωση κατάρρευσης του Ιράν, προκαλούν έντονη ανησυχία σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Παράλληλα, οι δυτικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ βρίσκονται σε μια δύσκολη θέση. Από τη μία πλευρά δυσφορούν για την περιφρόνηση που επιδεικνύει η Ουάσινγκτον απέναντι στους διεθνείς θεσμούς και τις συμμαχίες. Από την άλλη, η στρατιωτική τους εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες καθιστά δύσκολη μια ανοιχτή αντιπαράθεση με την αμερικανική ηγεσία.
Η στάση αυτή εντάσσεται στο δόγμα «America First», το οποίο δίνει προτεραιότητα στα αμερικανικά συμφέροντα, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει την παράκαμψη παραδοσιακών διπλωματικών διαδικασιών. Η προσέγγιση αυτή αντανακλά επίσης το προσωπικό στυλ ηγεσίας του Ντόναλντ Τραμπ, που χαρακτηρίζεται από υψηλή ανοχή στον κίνδυνο, επιθετική ρητορική και προθυμία να αμφισβητήσει τις καθιερωμένες διεθνείς δομές.
Στην Ευρώπη, οι αντιδράσεις είναι μικτές. Ορισμένοι ηγέτες επιχείρησαν να κρατήσουν ισορροπίες, εκφράζοντας ανησυχία για τη νομιμότητα των επιθέσεων αλλά ταυτόχρονα προστατεύοντας τα εθνικά τους συμφέροντα. Άλλοι επέλεξαν πιο σκληρή στάση, προειδοποιώντας ότι η κλιμάκωση της σύγκρουσης μπορεί να οδηγήσει σε ευρύτερη αποσταθεροποίηση.
Δείτε εδώ τις τελευταίες εξελίξεις από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή
