Οι φτωχοί Αμερικανοί είναι αυτοί που επωφελούνται περισσότερο από την ισχυρή οικονομία

Παρασκευή 10 Μαΐου 2019, 09:31 - Τελευταία ενημέρωση: 09:31
-A +A
Οι φτωχοί Αμερικανοί είναι αυτοί που επωφελούνται περισσότερο από την ισχυρή οικονομία

Του Adam Michel

Είναι δύσκολο να ξεφύγει κανείς από τα καλά νέα για την οικονομία αυτές τις μέρες.

Όπως δείχνουν νέες εκθέσεις, το πρώτο τρίμηνο του 2019, η οικονομία των ΗΠΑ αναπτύχθηκε με ρυθμό 3,2%, ξεπερνώντας τις προσδοκίες κατά σχεδόν μία ολόκληρη ποσοστιαία μονάδα. Τον Απρίλιο η ανεργία έπεσε σε χαμηλό πενήντα ετών, στο 3,6%. Οι επιχειρήσεις συνεχίζουν να προσθέτουν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας κάθε μήνα.

Αυτά τα συνεχιζόμενα καλά νέα για την οικονομία σε μεγάλο βαθμό οφείλονται στις φοροελαφρύνσεις του περασμένου έτους και τις δράσεις του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να καταργήσει αχρείαστες ρυθμίσεις που καθιστούσαν υπερβολικά δαπανηρή την πρόσληψη νέων εργαζομένων ή την ανάπτυξη επιχειρήσεων.

Οι φτωχοί είναι αυτοί που επωφελούνται περισσότερο.

Σύμφωνα με το παλιό κλισέ η πλημμυρίδα ανεβάζει όλες τις βάρκες. Αυτό ισχύει, αλλά δεν παρουσιάζει πλήρως το τι κάνει μια ισχυρή και αναπτυσσόμενη οικονομία για τους φτωχότερους μεταξύ μας. Στην πραγματικότητα είναι οι φτωχοί, όσοι ιστορικά είναι αποκλεισμένοι, οι άνθρωποι με αναπηρίες και οι εργαζόμενοι με λιγότερες δεξιότητες που επωφελούνται περισσότερο από μια οικονομική πλημμυρίδα.

Ας δούμε τις λεπτομέρειες.

Τον Απρίλιο, το ποσοστό ανεργίας των Αμερικανών με πτυχίο λυκείου έπεσε στα χαμηλότερα επίπεδα από τη Μεγάλη Ύφεση. Η ανεργία των εργαζομένων με αναπηρία μειώθηκε από το 8% στο 6,3% μέσα στους τελευταίους 12 μήνες, στο χαμηλότερο επίπεδο από τότε που άρχισε να μετριέται, το 2008.

Η ανεργία των λατίνων βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα από το 1973 (ξανά από τότε που άρχισε να μετριέται). Η ανεργία των μαύρων παραμένει κοντά στο ιστορικό της χαμηλό, έχοντας αυξηθεί ελάχιστα από το τέλος του 2018.

Είναι η καλύτερη τάση που θα μπορούσε κανείς να ευχηθεί. Η σημερινή οικονομία αποδίδει για κάθε τάξη Αμερικανών.

Αύξηση απασχόλησης και μισθών

Όταν η οικονομία είναι ισχυρή και τα ποσοστά ανεργίας διατηρούνται χαμηλά, τότε συμβαίνουν δύο πράγματα. Πρώτον, οι προσφορά θέσεων εργασίας βγάζει τους εργαζόμενους από το περιθώριο και τους εισάγει στην εργασία. Άνθρωποι που είχαν τόσο πολύ απογοητευτεί ώστε σταμάτησαν να ψάχνουν για δουλειά, βρίσκουν ξανά απασχόληση. Αυτό το βλέπουμε σήμερα. Ο δημοσιογράφος των New York Times, Ben Casselman υπογράμμισε ότι περισσότερο από το 70% των προσλήψεων του τελευταίο μήνα “δεν έψαχναν για δουλειά, αλλά τη βρήκαν ούτως ή άλλως”.

Δεύτερον, οι εργοδότες αυξάνουν τους μισθούς για να κρατήσουν τα ταλέντα και να προσελκύσουν νέους εργαζόμενους για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Και αυτό συμβαίνει σήμερα. Μέχρι πρόσφατα, η αύξηση των μισθών έμενε πίσω από τις προσδοκίες. Όχι πια.

Μετά τις φοροελαφρύνσεις του 2017, ο ρυθμός αύξησης της μέσης ωριαίας αμοιβής άρχισε να αυξάνεται, και πέρσι η μέση ωριαία αμοιβή αυξήθηκε κατά 3,2%. Αυτό αντιστοιχεί σε μια αύξηση περίπου 1.400 δολαρίων ετησίως. Πριν το 2018, η τελευταία φορά που η αύξηση των μισθών έφτασε το 3% ήταν το 2009.

Οι πρόσφατες αυξήσεις μισθών ήταν μεγαλύτερες για όσους τις χρειάζονται το περισσότερο. Τους τελευταίους έξι μήνες, η αύξηση μισθών για θέσεις παραγωγής και όχι επιτήρησης ξεπέρασαν τον μέσο όρο της οικονομίας συνολικά.

Τον τελευταίο χρόνο, η αύξηση των μισθών έφτασε το 6,6% για το δέκατο δεκατημόριο των εργαζόμενων με τα χαμηλότερα εισοδήματα σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση του Σώματος Οικονομικών Συμβούλων (Council of Economic Advisers). Το ποσοστό αυτό είναι το διπλό της αύξησης 3,3% για τους εργαζόμενους στην κορυφή της κατανομής εισοδημάτων.

Η ανισότητα μισθών μειώνεται

Καθώς οι φτωχότεροι εργαζόμενοι συνεχίζουν να επωφελούνται περισσότερο από την ισχυρή οικονομία, θα βλέπουμε την τάση να μειώνεται η ανισότητα των μισθών. Κατά μία μέτρηση, ήδη παρατηρείται ένας “περιορισμός της ανισότητας, με όρους σύγκρισης των αμοιβών στην κορυφή μ’ αυτούς στον πάτο”, όπως αναφέρει ο οικονομολόγος της διακυβέρνησης Ομπάμα, Jason Fruman.

Οι Αμερικανοί φαίνεται να εσωτερικεύουν όλα τα καλά νέα. Η ικανοποίηση από την εργασία και η εμπιστοσύνη των καταναλωτών είναι σε υψηλά επίπεδα. Οι εργαζόμενοι έχουν την υψηλότερη ικανοποίηση από την εργασία τους από το 2005, και η ικανοποίηση αυτή αυξάνεται ταχύτερα για τα νοικοκυριά με χαμηλότερα εισοδήματα σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα.

Χάρη στην ισχυρή οικονομία, οι Αμερικανοί που δεν είναι χαρούμενοι με την εργασία τους την εγκαταλείπουν εθελουσίως για καλύτερες ευκαιρίες σε ποσοστό που είναι το μεγαλύτερο από το 2000, όταν άρχισε να μετριέται.

Ακόμη, η εμπιστοσύνη των καταναλωτών παραμένει υψηλή αφού πρώτα έφτασε σε ένα υψηλό 18 ετών το περασμένο φθινόπωρο, σηματοδοτώντας ότι οι Αμερικανοί εμπιστεύονται την οικονομία. Επίσης, οι συνταξιούχοι νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια για τη σύνταξή τους και τη δυνατότητα να ζήσουν άνετα με τις αποταμιεύσεις τους, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη συνταξιοδοτική εμπιστοσύνη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Ο έλεγχος των δαπανών

Προς το παρόν, οι Αμερικανοί εργαζόμενοι απολαμβάνουν τα οφέλη των πολιτικών υπέρ της ανάπτυξης. Μένουν όμως ακόμη πολλά που μπορεί να κάνει η Ουάσινγκτον για να διασφαλίσει ότι θα συνεχιστεί αυτή η οικονομική επέκταση. Το πιο πιεστικό παράδειγμα είναι η απροθυμία του Κογκρέσου να περικόψει τις ομοσπονδιακές δαπάνες, που έχει οδηγήσει το χρέος της χώρας σε επικίνδυνα επίπεδα τα οποία ήδη κρατούν την οικονομία μας σε επίπεδα χαμηλότερα απ’ ό,τι θα έπρεπε να βρίσκεται.

Αν δεν ελεγχθούν οι δαπάνες, τότε τα ολοένα και αυξανόμενα ελλείμματα θα οδηγήσουν σε υψηλότερους φόρους για τις σημερινές και τις μελλοντικές γενιές.

Προς το παρόν, οι δυνάμεις της καλής πολιτικής ενισχύουν την οικονομία και τους εργαζόμενους των ΗΠΑ. Αν οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποί μας στην Ουάσινγκτον καταφέρουν να κρατήσουν χαμηλά τους φόρους και να χαλιναγωγήσουν τις ομοσπονδιακές δαπάνες, το μέλλον μπορεί να αποδειχθεί ακόμη λαμπρότερο.

--

Ο Adam Michel είναι αναλυτής πολιτικής στο Thomas A. Roe Institute for Economic Policy Studies του Heritage Foundation.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα αγγλικά στις 8 Μαΐου 2019 και παρουσιάζεται στα ελληνικά με την άδεια του Foundation for Economic Education και τη συνεργασία του ΚΕΦίΜ - Μάρκος Δραγούμης.

-A +A

Δημοφιλέστερα Άρθρα