Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στις αγοραπωλησίες ακινήτων και στη διαδικασία για την έκδοση οικοδομικών αδειών. Μία αγορά που άλλοτε έδινε πνοή στην ελληνική Οικονομία, σήμερα είναι αιχμάλωτη της γραφειοκρατίας και της ανικανότητας των υπηρεσιών του κράτους. Από τη στιγμή που κάποιος μπαίνει στη διαδικασία της τακτοποίησης ή της άδειας οικοδομής, έχει ήδη εμπλακεί σε μια αληθινή περιπέτεια. Εκατό μεταρρυθμίσεις κι αν εξαγγείλουν, οι πολίτες «μετράνε» αυτά που τους διαλύουν την καθημερινότητα…
Γνωστός μου αγόρασε ακίνητο πριν από τρία χρόνια. Έγιναν τα συμβόλαια, κέρασε τους φίλους και τους συγγενείς του - σπίτι αγόραζε - και είπε να βγάλει μια οικοδομική άδεια για να προχωρήσει στην ανακαίνιση. Έτσι υπολόγιζε. Αλλά τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι. Τρία χρόνια αργότερα και η οικοδομική άδεια δεν έχει ακόμη εκδοθεί. Τρία χρόνια!
Εν αρχή ήταν η περίφημη τακτοποίηση. Ναι μεν τα χαρτιά ήταν εντάξει από πλευράς υπογραφών και σφραγίδων, αλλά όταν πήγε ο άνθρωπός μας να βγάλει την άδεια διαπίστωσε ότι υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα: Ο μηχανικός που υπέγραψε την τακτοποίηση του ακινήτου θα πρέπει να μπέρδεψε τα ακίνητα. Δεν υπήρχε άλλη εξήγηση! Θα αρκούσε μια νέα τακτοποίηση; Ναι, αρκεί να γινόντουσαν τα συμβόλαια από την αρχή. Για να μην τα πολυλογούμε, έφτασε δύο συμβόλαια πίσω για να μπορεί να «θεραπεύσει» το πρόβλημα. Κι αυτό διότι σε κάθε πράξη μεταφερότανε η λανθασμένη «τακτοποίηση». Νέα συμβόλαια μαζί με τη νέα τακτοποίηση ήταν μια επίπονη διαδικασία που κράτησε 18 μήνες. Δεκαοκτώ μήνες με πολύ τρέξιμο, μεγάλες εντάσεις και αγωνία. Αν κάτι δεν γινότανε σωστά, αν δεν υπήρχε η κατανόηση των προηγούμενων πωλητών, ο μόνος δρόμος που επέμενε ήταν τα δικαστήρια…
Γίνεται η νέα τακτοποίηση, πληρώνονται τα πρόστιμα και δώσε πάλι κεράσματα. Λογικό! Σπίτι αγόρασε και πήρε μια βαθιά ανάσα μετά από μια μεγάλη περιπέτεια. Τι έμενε; Η οικοδομική άδεια. Πόσο θα κάνει, σκέφτηκε. Έναν μήνα, δύο έξι; Θα μπούνε τα συνεργεία να φτιάξουν το σπίτι να μπω μέσα. Έτσι σκέφτηκε. Αυτό ήταν το λογικό. Αμ δε!
Η άδεια έπρεπε να περάσει από την Πολεοδομία και από την Αρχιτεκτονική Επιτροπή. Από την Πολεοδομία, λοιπόν, πέρασε εύκολα και σχετικά γρήγορα. Όταν έφτασε στην Επιτροπή ήρθε το σοκ! Επειδή υπήρξε συγχώνευση Επιτροπών διαφόρων περιοχών, οι εκκρεμότητες της νέας «μεταρρυθμισμένης» Επιτροπής έφταναν τους 12 και πλέον μήνες! Δηλαδή, χρειαζότανε να περιμένει 12 ολόκληρους μήνες για να εξεταστεί η υπόθεσή του.
Αυτά είναι κύριοι Χατζηδάκη και Σκέρτσο. Σε μια χώρα που το ακίνητο ήταν το στήριγμα της Οικονομίας, αλλά και το βασικό μέσο αποταμίευσης της μεσαίας τάξης, καταφέραμε να είναι σήμερα τα πράγματα χειρότερα από οποιαδήποτε άλλη εποχή. Θα μας πείτε ότι η μετάβαση στο κτηματολόγιο ήταν δύσκολη. Ότι έπρεπε να γίνουν οι τακτοποιήσεις, όσο επώδυνο κι αν ήταν. Θα τα πείτε όλα αυτά, αλλά δεν θα απαντήσετε στο μόνο πράγμα που ενδιαφέρει τον πολίτη: Γιατί δεν κάνει πιο γρήγορα και αποτελεσματικά την δουλειά του;
Θανάσης Μαυρίδης
