Τσίπρας εναντίον Καρυστιανού, στο ντέρμπι της χρονιάς

Ένα σκληρό ντέρμπι για τη δεύτερη θέση, καθώς οι δύο αντίπαλοι αρχίζουν να διαπιστώνουν ότι οι κοινός χώρος που διεκδικούν είναι σημαντικός. Για αυτό και άρχισαν οι πρώτες βολές. Πολύ λογικά ο Α. Τσίπρας θα θελήσει να κατατάξει το κόμμα Καρυστιανού στη θρησκευόμενη Δεξιά και η κυρία Καρυστιανού να επιδιώξει να αποκτήσει προσβάσεις σε εκείνο το κοινό της ριζοσπαστικής Αριστεράς που δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στο «ριζοσπαστική» παρά στην «Αριστερά». Ένα κοινό κουρασμένο από τις ήττες και τις διασπάσεις και κυρίως απογοητευμένο από τον ίδιο τον Τσίπρα. 

Διότι μπορεί ο στενός συνεργάτης του να ισχυρίζεται πως «ο Τσίπρας θα ηττηθεί όσες φορές χρειάζεται για να κερδίσει γιατί είναι η προοπτική και η ελπίδα», όμως στην πολιτική δεν ισχύει το «τρία κόρνερ, ένα πέναλτι». Αυτό ίσχυε στο ποδόσφαιρο της αλάνας των παιδικών μας χρόνων, μαζί με το μπακότερμα. Στην πολιτική βέβαια ισχύει και το «ποτέ μην λες ποτέ»-υπάρχουν πολλά παραδείγματα - όμως ως στρατηγική το θαύμα ανήκει στον χώρο της μεταφυσικής. Εδώ κάπου μπορεί να συναντηθούν ο Αλέξης με τη Μαρία μιλώντας άψογα τα αραμαϊκά. (Με τον Κλίντον ο Αλέξης στα αραμαϊκά θα έπρεπε να του απαντήσει τότε). 

Να σας πω πώς θα διεξαχθεί το ντέρμπι: Ο Α. Τσίπρας, όσο θα αντέχει η Καρυστιανού, θα βγάλει στο σεργιάνι τους γνωστούς κατ΄επαγγέλμα λασπολόγους και η Καρυστιανού, απευθυνόμενη στους πιστούς της, θα θυμίζει τα πεπραγμένα Τσίπρα. Και όπως πληροφορούμαι οι πιστοί προσέρχονται με τις υπογραφές τους κατά χιλιάδες. 

Το κρίσιμο ερώτημα είναι σε ποιο πεδίο θα γίνει η τελική αναμέτρηση. Σε αυτό της πολιτικής ή σε αυτό της παραπολιτικής; Αν νομίζετε πως ο Τσίπρας υπερέχει στο πρώτο πεδίο κάνετε λάθος. Εδώ δεν έχει να πει τίποτα το καινούργιο, παρά αναμασά τα γνωστά και τετριμμένα συνθήματά του που τα χειροκροτούν οι αριστεροί «εις ανάμνησιν» της ενδόξου περιόδου 2012 - 2015. Αυτό είναι άλλωστε και το πρόβλημά του. Σε έναν υποτιθέμενο προνομιακό χώρο αντιπαράθεσης προσέρχεται άοπλος. 

Έτσι, αναγκαστικά θα συρθεί να παίξει μπάλα στο γήπεδο της Καρυστιανού. Εκεί είναι σφαγμένος από χέρι, και το γνωρίζει αυτό. Υπό αυτό το πρίσμα θα δούμε και τη δήλωσή του ότι το σχέδιο προχωρεί με καλά οργανωμένα βήματα. Η άλλη ανάγνωση είναι πως θα προχωρήσει με γνώμονα το «βλέποντας και κάνοντας», οπότε τίποτα δεν αποκλείεται. Αν το κόμμα Καρυστιανού αντέξει δημοσκοπικά μέχρι το καλοκαίρι, τότε ενδεχομένως ο Α. Τσίπρας να αναθεωρήσει ολόκληρο τον σχεδιασμό του. Διότι μια ακόμη ήττα - δηλαδή η 3η ή η 4η θέση στις εκλογές - δε χωνεύεται εύκολα. 

Σε αυτόν τον αγώνα μέχρι τελικής πτώσεως, μεγάλο ρόλο θα παίξουν οι εφεδρείες που διαθέτουν οι δύο χώροι. Τα κρυφά χαρτιά τους και οι εν δυνάμει υποστηρικτές τους. Η Καρυστιανού έχει περιθώριο αποτυχίας. Είναι new entry στην πολιτική. O A. Τσίπρας αν ηττηθεί και πάλι, θα καταγραφεί στη συνείδηση των πολιτών σαν «τον Θανασάκη τον πολιτευόμενο»: θα είναι από αυτούς που δεν κερδίζουν.