Αν δολοφονήσετε όλους τους αντιφρονούντες, όλους τους διαδηλωτές, σώζετε το καθεστώς σας. Όλα τα υπόλοιπα είναι για τους δικτατορίσκους. Ένας δικτάτορας που σέβεται τον εαυτό του εφαρμόζει τη συνταγή των μουλάδων. Τι χρειάζεται για αυτό; Να έχεις φροντίσει να διαθέτεις ένα άριστα εξοπλισμένο σώμα φανατισμένων φρουρών που δε θα διστάσουν να πυροβολήσουν στο ψαχνό. Όποιον πάρει ο Χάρος, στην κυριολεξία. Σε λίγο καιρό τα πάντα θα έχουν ξεχαστεί και η κανονικότητα θα έχει επανέλθει πατώντας επάνω σε χιλιάδες πτώματα, αλλά ποιος ασχολείται τώρα με ό,τι συνέβη στο παρελθόν. Μάλιστα, όπως συμβαίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις, το θεοκρατικό καθεστώς θα επιβάλλει ακόμα πιο σκληρή καταπίεση για να εξασφαλίσει τη μεσοπρόθεσμη συνοχή και την επιβίωσή του. Έτσι πορεύεται 47 ολόκληρα χρόνια.
Ήδη στις ΗΠΑ, κύκλοι των Ρεπουμπλικάνων, απογοητευμένοι, παρομοιάζουν τον Ντόναλντ Τραμπ με τον Τζίμι Κάρτερ, όταν διέρρευσε η πληροφορία πως μέσω Πακιστάν και Ρωσίας ενημέρωσε τους αγιατολάδες ότι δεν πρόκειται να κινηθεί στρατιωτικά εναντίον τους. Για τους νεότερους αναγνώστες, επί Κάρτερ, οι ΗΠΑ έχασαν έναν πιστό σύμμαχο, το Ιράν του Σάχη και στη συνέχεια ενεπλάκησαν στην επιχείρηση απελευθέρωσης των ομήρων της αμερικανικής πρεσβείας, μια επιχείρηση που αποτέλεσε ένα στρατιωτικό φιάσκο.
Όλα δείχνουν πως μπροστά στην ωμή βία οι διαδηλώσεις στο Ιράν έχασαν την ορμή τους. Οι διαδηλωτές δεν είναι άτρωτοι-- υπεράνθρωποι. Ήδη μετρούν χιλιάδες νεκρούς και δεκάδες χιλιάδες συλληφθέντες για τους οποίους ουδείς γνωρίζει τι πρόκειται να ξημερώσει. Η διεθνής κοινότητα διαμαρτυρήθηκε, ενώ ο Γκουτιέρεζ, αυτός του ΟΗΕ, θέλει να βγάλει ψήφισμα καταδίκης του…Ισραήλ. Ο καθείς με τον νταλκά του.
Κάπως έτσι θα βγάλουν και έναν αναστεναγμό ανακούφισης όσοι τάσσονται πάντα με τον Άνθρωπο. Ο ιμπεριαλισμός ηττήθηκε και πάλι στο Ιράν, η Μοσάντ και η CIA έφαγαν τα μούτρα τους από τους Φρουρούς της Επανάστασης και ο γιός Παχλεβί ακόμα περιμένει στο αεροδρόμιο για να πετάξει για Τεχεράνη. Βέβαια, όπως γράφει ο «Ρίζος», το σύστημα στο Ιράν παραμένει καπιταλιστικό και η απελευθέρωση των Ιρανών θα έρθει μαζί με τον σοσιαλισμό. Αυτή είναι η γραμμή του Κόμματος.
Για να μην έχουμε αυταπάτες. Τέτοια καθεστώτα που ελέγχουν ασφυκτικά κάθε αρμό της εξουσίας και το τίμημα της διαφωνίας είναι ο θάνατος, δεν πέφτουν με διαδηλώσεις ούτε με έξωθεν επεμβάσεις. Τέτοιες απόπειρες τα σκληραίνουν ακόμα πιο πολύ. Και επειδή είναι αυτά τα καθεστώτα ιδεολογικά απολύτως συμπαγή, δε γνωρίζουν και εσωτερικές αντιφάσεις που θα μπορούσαν να τα οδηγήσουν σε κατάρρευση. Ανατρέπονται μόνον με στρατιωτικό πραξικόπημα.
Συνεπώς δεν είναι τυχαίο πως το θεοκρατικό καθεστώς επιβιώνει 47 χρόνια, περνώντας μέσα από χίλια κύματα. Όσοι τρέφουν ακόμη «λεγκαλιστικές αυταπάτες» για την πτώση του ή τη μετεξέλιξή του, συνεχώς διαψεύδονται.
