Από τη στιγμή που η κυρία Καρυστιανού επέλεξε να αλλάξει πίστα, ήταν επόμενο να έρθουν στην επιφάνεια οι αντιθέσεις που υπήρχαν μεταξύ της πλειοψηφίας των συγγενών των θυμάτων και της κυρίας. Είναι μια διαμάχη στην οποία όλοι όσοι σταθήκαμε, ευθύς εξ αρχής, αντίθετοι στον τρόπο που θρηνούσε η μητέρα Καρυστιανού δεν έχουμε κανένα λόγο να αναμιχθούμε, ούτε καν να σχολιάσουμε. Είναι ένα εσωτερικό ζήτημα και, στον βαθμό που προκύψουν παραβατικές συμπεριφορές μελών του συλλόγου, τον λόγο έχουν τα αρμόδια όργανα.
Γενικά μου είναι ακατανόητη η οξύτητα προς το πρόσωπο της κυρίας Καρυστιανού από πολιτικούς χώρους που ελάχιστη θα υποστούν ζημία ή μπορεί, σε τελική ανάλυση, να βγουν και κερδισμένοι. Διότι αν το κόμμα Καρυστιανού τελικά σαρώσει τα κόμματα που κινούνται στο όριο του 3% είναι επόμενο να πέσει και ο πήχης για την αυτοδυναμία. Συνεπώς, οι προσωπικές επιθέσεις, εκτός από αποδοκιμαστέες για λόγους αρχής, είναι και πολιτικά ανόητες.
Αν και όταν το κόμμα Καρυστιανού πάρει σάρκα και οστά, δηλαδή αποκτήσει πρόγραμμα και στελέχη, τότε μπορεί να γίνει και μια πολιτική αντιπαράθεση, στον βαθμό βέβαια που οι θέσεις αυτού του κόμματος αντέχουν σε έναν τέτοιο διάλογο. Αλλά αυτό θα φανεί. Προς το παρόν απλώς επιβεβαιωνόμαστε όσοι υποστηρίζαμε πως ο δρόμος προς την πολιτική δε θα είναι στρωμένος με λουλούδια για την κυρία Καρυστιανού. Πολλοί την περιμένουν στη γωνία διότι ανακατεύει την τράπουλα.
Τα κτυπήματα που θα δέχεται, τουλάχιστον σε αυτήν την πρώτη φάση, θα κινούνται στον χώρο της παραπολιτικής και θα αφορούν κυρίως τα πεπραγμένα της μετά το τραγικό δυστύχημα, χωρίς βέβαια να αποκλείεται αυτά τα παραπολιτικά, ανοίκεια, κτυπήματα να διευρύνουν τον χρονικό τους ορίζοντα. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από το τι εκτάσεως ζημίες θα επιφέρει η παρουσία του νέου κόμματος σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς. Διότι όταν από το 10% πέφτεις, λόγω της εμφάνισης της κυρίας Καρυστιανού στο 5-6%, είναι μοιραίο να αντιδράσεις με κάθε τρόπο.
Αλλά δεν είναι μόνον αυτοί που θα πληγούν άμεσα. Είναι και αυτοί - ονόματα δε λέμε - που ήδη κάνουν δεύτερες σκέψεις για τον αρχικό τους σχεδιασμό. Αιφνιδιάστηκαν, αν και δεν θα έπρεπε. Οι πολιτικές φιλοδοξίες της κυρίας ήταν ορατές δια γυμνού οφθαλμού, απλώς κάποιοι είτε δεν τις έβλεπαν είτε βλακωδώς πίστευαν πως θα τις χειραγωγήσουν. Το να υπερτιμάς τις ικανότητές σου και να υποτιμάς αυτές του απέναντι, πάντοτε πληρώνεται. Πολύ δε περισσότερο όταν ο απέναντι, στην προκειμένη περίπτωση η κυρία Καρυστιανού, απέδειξε πως διαθέτει ικανότητες.
Συνεπώς, ο αστικός χώρος καλό θα είναι να μείνει παρατηρητής των όσων διαδραματίζονται και θα διαδραματιστούν μεταξύ των συγγενών των θυμάτων και της κυρίας, όπως και μεταξύ αυτής και των πρώην συνεργατών της. Δεν υπάρχει κανένας λόγος εμπλοκής, πολύ δε περισσότερο προσβλητικών και απρεπών σχολίων. Η αντιπαράθεση, αν ή όταν έρθει η ώρα, θα είναι πολιτική.
