Πρέπει να αφήσουμε τους φίλους και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να ζήσουν ένα μαγικό τριήμερο. Μέσα σε ένα κλίμα σοσιαλιστικής ανάτασης να ξαναβαδίσουν στον δρόμο που χάραξε ο Ανδρέας. Μακριά από σοσιαλδημοκρατικές παρεκκλίσεις - ο αείμνηστος περιφρονούσε τη συμβιβασμένη ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία -να επιστρέψουν στις αρχές του τρίτου δρόμου για τον σοσιαλισμό, με ολομέτωπο αγώνα κατά της Δεξιάς. Να μην ξεχάσω, της επάρατης Δεξιάς. Έναν αγώνα ιδεολογικό, πολιτικό και ηθικό.
Νομίζω πως κάθε γνήσιος δημοκράτης θα πρέπει να αφουγκραστεί το μήνυμα που θα βγει από το Συνέδριο του Κινήματος. Το «απόψε πεθαίνει η Δεξιά» είμαι βέβαιος πως θα δονήσει τον χώρο του Τάε Κβο Ντο, και όχι μόνο. Δε γνωρίζω αν θα χαιρετίσει το Συνέδριο η Σούχα Αραφάτ, μιας και ο σύζυγός της ήταν η αδυναμία του αείμνηστου Ανδρέα, όπως δε γνωρίζω αν θα παραστεί κάποια αντιπροσωπεία του κόμματος Μπάαθ. Πάντως πληροφορήθηκα πως θα βρίσκονται στον χώρο υποδοχής των συνέδρων, σαν ντεκόρ με ιστορικές αναφορές, μερικά ΚΑΦΑΟ του αλήστου μνήμης Τόμπρα και μια συμβολική δέσμη από το ένδοξο γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.
Τελικά είναι μεγάλο πράγμα να ζεις με τις αναμνήσεις σου, ιδίως αν αυτές σε ανακουφίζουν και σε κάνουν να ξεχάσεις το στενόχωρο σήμερα. Για σκεφτείτε ο «μεγάλος» να είχε έναν Δούκα του 14,5% που να τον ζάλιζε με τις αναλύσεις του και τους προσωπικούς σχεδιασμούς του. Από το αυτί και κατευθείαν στον Παγορόπουλο για τα περαιτέρω. Τώρα ο δυστυχής Νικόλας κάθεται και διαπραγματεύεται μαζί του τι ψήφισμα θα κατεβάσει στο Συνέδριο και δεν αρκεί αυτό. Μετρά και τα κουκιά ενός μειρακίου που λέγεται Μανώλης Χριστοδουλάκης, ενώ υποψιάζομαι το δράμα του όταν ανακοινώσει στον άνακτα Γιώργο πως θα πρέπει να διαλύσει το ΚΙΔΗΣΟ του. Γιατί το ΚΙΔΗΣΟ υπάρχει και όπως διάβασα χρηματοδοτείται κιόλας. (Αυτό δε θέλω να το πιστέψω, είναι διαδόσεις των εχθρών του άνακτα.)
Λίγο –πολύ όλοι εκεί στο σημερινό ΠΑΣΟΚ θέλουν να γυρίσουν στην ένδοξη δεκαετία του 1980, αλλά τους διαφεύγει κάτι το σημαντικό. Δεν έχουν τον Ανδρέα. Θα μου πει ο αναγνώστης γιατί δε νοσταλγούν την οκταετία Σημίτη. Διότι σχεδόν όλοι οι συνεργάτες του Σημίτη καλοβλέπουν προς τη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη. Άλλωστε τον Σημίτη, τον διέγραψαν το 2008. Για δε τα παρακάτω, δηλαδή από το 2009 και βάλε, άστα να πάνε. Έτσι, όλοι στο ΠΑΣΟΚ νοσταλγικά κοιτάζουν στο τι έγινε πριν από 45 χρόνια. Την «εθνική παλιγγενεσία» του 1981, όπως σημείωσε εύστοχα ο πρόεδρος στην παρέλαση.
Ο Νίκος βέβαια δεν είναι κανένας χθεσινός. Γνωρίζει πώς παίζεται το παιχνίδι με τα «κουκιά» και είμαι σίγουρος πως τους ετοιμάζει μεγάλο χουνέρι, αν τον αμφισβητήσουν. Άλλωστε τα γνωστά τελεσίγραφα έληξαν χωρίς να κουνηθεί η βελόνα, αλλά χωρίς να κουνηθούν και αυτοί που τα έθεσαν. Πάντως σημειώστε το: ο αγώνας του ΠΑΣΟΚ, ναι του ΠΑΣΟΚ, κατά της ΝΔ είναι και ηθικός!!!
