Είπε ο Θάνος Πλεύρης πως «δεν τιμά την Αριστερά και τους αγώνες της γιατί ήταν πάντα κατά του έθνους» και θύμωσαν οι Αριστεροί. Καλομαθημένοι από το παρελθόν, όταν πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας «τιμούσαν» αυτούς τους αγώνες, τώρα βρήκαν τα όσα υποστήριξε ο Θ. Πλεύρης σε κομματική εκδήλωση, «εμφυλιοπολεμικά». Εννοείται πως αυτά που είπε ο υπουργός εκφράζουν τη συντριπτική πλειοψηφία της βάσης του κυβερνώντος κόμματος και όχι μόνον. Την ίδια στιγμή οι Αριστεροί προβάλλουν τις εκδηλώσεις του ΚΚΕ για τον ΔΣΕ, λες και αποτελούν υπόδειγμα εθνικής συμφιλίωσης. (Για να μην αναφερθώ στις σχετικά πρόσφατες εμφυλιοπολεμικές κορώνες του Τσίπρα, όταν κραύγαζε «θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν!» Ο Πλεύρης τώρα τους ενόχλησε.)
Εκεί στην Αριστερά, για να μην έχουν νευράκια, ας καταλάβουν ένα απλό πράγμα: στη Νέα Δημοκρατία υπάρχει μια δεξιά—συντηρητική τάση και μια κεντρώα—φιλελεύθερη. Όταν το καράβι πάει να γείρει προς το κέντρο, έρχονται οι δεξιοί και ισιώνουν την πορεία του, όταν πάει να γείρει προς τα δεξιά, το ίδιο κάνει η κεντρώα τάση. Με αυτή την ισορροπία πορεύεται η Νέα Δημοκρατία επί 52 χρόνια και για τον λόγο αυτόν αποτελεί τη μεγαλύτερη πολιτική παράταξη της Νεότερης Ελλάδας. Απλά πράγματα, ιστορικά τεκμηριωμένα.
Ο Θάνος Πλεύρης εκφράζει το δεξιό ακροατήριο της Νέας Δημοκρατίας. Και επάνω σε αυτή την πολιτική λογική ο Κυριάκος Μητσοτάκης του ανέθεσε ένα από τα πιο δύσκολα υπουργεία, καθώς το Μεταναστευτικό στοιχίζει στην κυβέρνηση. Την πιέζει από τα δεξιά της και ο Θ. Πλεύρης επιστρατεύτηκε για να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση. Προφανώς και οι αριστερές ψυχούλες και η «προοδευτική» ιντελιγκέντσια διαφωνούν με τα όσα λέει και τα όσα κάνει. Δηλαδή τι περίμεναν; Να εφαρμόσει την πολιτική των ανοικτών συνόρων; Ή μήπως να διστάσει και να μην αντιπαρατεθεί με τον Δήμαρχο Αθηναίων; Ή μήπως να εξάρει το έργο του ΕΛΑΣ—ΔΣΕ;
Η Αριστερά, επειδή βιώνει την πτώση της — και δεν αναφέρομαι στα ποσοστά της, αναφέρομαι στην ιδεολογική χρεοκοπία της — αντιδρά σπασμωδικά. Ακόμα δεν έχει συνειδητοποιήσει την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει και, μέσα σε μια κρίση μεγαλείου, απαιτεί από τη Νέα Δημοκρατία να συνεχίσει να ακολουθεί τη γνωστή φοβική πολιτική των προηγούμενων δεκαετιών. Και κάθε φορά που βρίσκεται ένας Πλεύρης και της υπενθυμίζει κάποια πράγματα, η Αριστερά θυμώνει και ανασύρει τις γνωστές βλακώδεις και τετριμμένες εκφράσεις για «αντικομμουνισμό», «γιορτές μίσους» και «εμφυλιοπολεμικά κηρύγματα». Το ότι δεν ανανέωσε το λεξιλόγιό της που παραμένει το ίδιο εδώ και 80 χρόνια είναι ενδεικτικό της ιδεολογικής φτώχειας της.
Όσον αφορά τον Θ. Πλεύρη μια χαρά τα λέει. Καλύπτει ένα κενό και απευθύνεται σε ένα ακροατήριο που θέλει να ακούσει αυτά που λέει ο υπουργός. Και το κοινό αυτό, ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα, είναι πολυπληθές.
