SOS Ουάσιγκτον καλεί Αθήνα. Τα πράγματα είναι σοβαρά και είναι πιθανό να μην εξελιχτούν όπως τα περιμέναμε ή όπως τα θέλαμε. Ένας μήνας μένει μέχρι τη σύσκεψη στην Ουάσιγκτον, στις 24 Φεβρουαρίου. Αρκετός καιρός για να διαλυθούν τα σύννεφα. Η Τουρκία, πάντως, καραδοκεί, έτοιμη να αρπάξει την ευκαιρία. Περισσότερα εντός! Για να πάρουμε κι εμείς οι ανάλγητοι κανένα κλικ. Στο μεταξύ, διαβάστε και για τα ΠΑΣΟΚικά. Τα οποία έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Τώρα προσπαθούν να λύσουν το κορυφαίο πρόβλημα: Πώς θα εκλεγούν οι σύνεδροι!
Κάτι δεν πάει καλά με τον Κάθετο Διάδρομο. Ο Λευκός Οίκος κινητοποιείται, επειδή προφανώς «βλέπει» κάτι που δεν το βλέπουμε εμείς οι υπόλοιποι στο επίπεδο της υλοποίησης του έργου. Η σύσκεψη που γίνεται στην Ουάσιγκτον στις 24 Φεβρουαρίου είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Εκεί θα ληφθούν αποφάσεις, για τις οποίες ευχόμαστε (αυτό τουλάχιστον μπορούμε να το κάνουμε) να πάνε όλα καλά. Μην τυχόν και οι Αμερικάνοι… φοβηθούν την Άννα και πάρουν μια απόφαση που θα γυρίσει τούμπα όλα τα πράγματα στην Ανατολική Μεσόγειο. Να μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία καραδοκεί…
Για να ξέρουμε τι συζητάμε! Οι Αμερικανοί είχαν επιλέξει αρχικά την Τουρκία και όχι την Ελλάδα για να κάνουν τις ενεργειακές τους δουλειές. Οι Τούρκοι όμως αρνήθηκαν να κλείσουν την πόρτα στους Ρώσους και έτσι ήμασταν εμείς που επωφεληθήκαμε από την συγκυρία. Στην Ελλάδα, όμως, υπάρχουν δύο λόμπι που έχουν διαφορετική άποψη για τα πράγματα.
Το ένα λόμπι παίζει καθαρά Μόσχα και έχει πολλαπλασιάσει τον τελευταίο καιρό τις ενέργειές του μέσω του Τύπου και πολιτικών προσώπων, θέτοντας διαρκώς θέμα «κόστους». Αγνοούν δήθεν αφελώς ότι το ρωσικό αέριο θα απαγορευτεί από το 2027. Στην πραγματικότητα επιδιώκουν να συνεχίσει για πολλά - πολλά χρόνια το ρωσικό αέριο να ρέει άφθονο στην Ευρώπη και να πολλαπλασιάζουν οι ίδιοι τα κέρδη και την ισχύ τους. Δεν είναι μόνο ελληνικό αυτό το παιγνίδι. Το συντονιστικό κέντρο είναι στην Μόσχα και στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες υπάρχουν «τοπικοί φύλαρχοι» που διαφυλάσσουν τα συμφέροντα του Πούτιν.
Το πιο «περίεργο» είναι το δεύτερο λόμπι, το οποίο με πρόφαση κι αυτό το «κόστος» προκρίνει το Αζέρικο αέριο μέσω Τουρκίας (!!!), το οποίο και είναι σε ένα μεγάλο ποσοστό ρωσικό αέριο. Υπάρχουν, δηλαδή, κάποιοι εδώ στην Ελλάδα που ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν εξαιρετικά τα ενεργειακά θέματα και θέλουν (κι αυτοί αφελώς) να βάλουν στο παιγνίδι την Τουρκία!
Είναι απλά τα πράγματα: Ή η Ευρώπη θα πάρει αμερικάνικο LNG μέσω του Κάθετου Διαδρόμου ή αζέρικο αέριο μέσω της Τουρκίας. Στο δικό μας χέρι είναι ποια λύση θα «περπατήσει». Βλέπετε γιατί δεν θεωρήσαμε «τυχαία» την «παρέμβαση Διαμαντοπούλου»; Ότι δεν ήρθε τυχαία.
Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι τι πραγματικά συμβαίνει στο παρασκήνιο. Βλέπουμε τον καπνό και ξέρουμε ότι κάπου εκεί υπάρχει και φωτιά, χωρίς να ξέρουμε ούτε πού ακριβώς είναι ούτε πόσο μεγάλη είναι. Δεν θέλουμε πάντως να δούμε έκτακτες ανταποκρίσεις σε ένα μήνα από την Ουάσιγκτον που να λένε «Η Τουρκία κέρδισε το παιγνίδι στις καθυστερήσεις», «μεγάλη ήττα για την Ελλάδα». Και το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν θα φταίει ο Τραμπ.
Δεν μπορώ, πάντως, να φανταστώ τι θα σημαίνει για την χώρα μας μια ανατροπή αυτών που ξέρουμε ως σήμερα και τα οποία τα θεωρούμε δεδομένα!
Ο έμπιστος του Nτόναλντ Τραμπ για τα ενεργειακά ζητήματα, Joshua Voz, στο πλαίσιο του Athens Energy Summit έστειλε ξεκάθαρα μηνύματα με πολλούς αποδέκτες… Καταρχάς τόνισε πως «πέρα από την πολιτική βούληση, απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία του έργου είναι ο εμπορικός ρεαλισμός», ενώ υπογράμμισε πως «ο Κάθετος Διάδρομος σήμερα λειτουργεί στις σταγόνες- στόχος μας είναι να περάσουμε στην πλημμύρα φυσικού αερίου».
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε ο ρόλος της Ελλάδας. «Η Ελλάδα βρίσκεται στην καρδιά ενός από τους πιο κρίσιμους διαδρόμους για την επιτυχία αυτών των φιλόδοξων στόχων», δήλωσε, επισημαίνοντας ότι «οι υποδομές που υπάρχουν εδώ είναι εξαιρετικές».
Σχετικά με τον αποκλεισμό, από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, του Σάκη Μουμτζή από την εκδήλωση στον Βόλο για το Ολοκαύτωμα που θα ήταν κεντρικός ομιλητής, ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δήλωσε το εξής, απαντώντας σε σχετική ερώτηση: « Ήταν ένα θλιβερό περιστατικό, οφείλει να δώσει πολύ σοβαρές εξηγήσεις η διοργανώτρια Αρχή. Το καταγγέλλουμε με τον πιο έντονο τρόπο. Ασχέτως του ποιος είναι αυτός, ο οποίος δεν συμμετείχε, τυχαίνει και ο κ. Μουμτζής, νομίζω ότι έχει δώσει δείγματα γραφής για την αξιοπιστία του και το ήθος του και τον τρόπο που εκφράζει τις απόψεις του, εγώ θα πω και το θάρρος του και πολλές φορές το θάρρος κάποιων ανθρώπων που μιλάνε για αυτά που πιστεύουν χωρίς να υπολογίζουν το κόστος, ενοχλεί. Είναι ντροπή όμως να κάνουμε αυτή την κουβέντα το 2026. Και θεωρώ ότι πρέπει να το δουν αυτό και όλες οι αντίστοιχες Ενώσεις και το κυριότερο να ακούσουμε μια απάντηση από την διοργανώτρια Αρχή».
Στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν μεγάλα θέματα για να λύσουν. Όπως το πώς θα εκλεγούν οι σύνεδροι. Μην το γελάτε! Είναι πολύ σοβαρό θέμα. Σκεφτείτε εκεί που ο Πρόεδρος Νίκος πιστεύει ότι «το έχει», να του εμφανιστούν τίποτα Δούκες από το πουθενά και να του χαλάσουν την «δουλειά». Μπορεί να μην προβλέπεται εκλογή νέας ηγεσίας από αυτό το συνέδριο, αλλά τα πράγματα έχουν μια δυναμική. Τι θα κάνει, δηλαδή, ο Νίκος αν σηκωθεί η πλειοψηφία του συνεδρίου και του πει «πρόεδρε δεν τραβάς και άδειασέ μας την γωνιά»; Γι αυτό σας λέω. Έχει σημασία πόσους συνέδρους θα εκλέξει ο κάθε ένας και ποιες συμμαχίες θα διαμορφωθούν στη συνέχεια. Και μπορεί ο Πρόεδρος Νίκος να έχει την εμπειρία της ΠΑΣΠ, αλλά κι οι άλλοι δεν κολλάνε … μπρίκια. Ακόμη και αν δεν ήξεραν, κάτι θα έμαθαν όλο αυτό το διάστημα της μοναχικής τους πορείας…
Η ηγετική ομάδα Ανδρουλάκη υποστήριξε στη συνεδρίαση της οργανωτικής γραμματείας ότι οι σύνεδροι θα πρέπει να εκλεγούν με βάση τα ποσοστά που πήρε το ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές. Την άποψη αυτή εξέφρασαν ο Γραμματέας Οργανωτικού Ηλίας Δρούλιας και ο τέως βουλευτής Μιχάλης Καχριμάκης. Η αντιπολίτευση με εκφραστές την Τόνια Αντωνίου και τον Κώστα Πανταζή είπαν ότι οι σύνεδροι θα πρέπει να εκλεγούν με βάση τους καταλόγους αυτών που ψήφισαν στις εσωκομματικές εκλογές. Γι αυτό και ο Χάρης Δούκας, ως εκφραστής της αντιπολίτευσης, άφησε αιχμές για αλγόριθμους. Αν κι αυτό το βρήκα λίγο τεχνοφοβικό, αλλά τέλος πάντων…
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό που απασχολεί τους συντρόφους του Κινήματος. Υπάρχει και κάτι ακόμη! Τι θα συμβεί με όσους εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ στα χρόνια της κρίσης και τώρα έχουν μείνει άστεγοι πολιτικά και θέλουν να επιστρέψουν. Πρόκειται κυρίως για εκείνους που πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ και κουνούσαν το δάκτυλο στους συντρόφους τους, κατηγορώντας τους για το μνημόνιο. Μετά οι ίδιοι υποχρεώθηκαν υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα να στηρίξουν το επαχθέστερο μνημόνιο. Τέλος πάντων, τώρα θέλουν να γυρίσουν. Η βάση του ΠΑΣΟΚ, πάντως, τους απεχθάνεται. Και όχι άδικα. Εκείνος που θέλει την «επιστροφή» είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος συνεπικουρείται από την Άννα Διαμαντοπούλου.
Αλλά η βάση αντιδρά. Κι όχι μόνο. Για παράδειγμα οι ΓΑΠικοί δεν θέλουν να ακούν για την Νίνα Κασιμάτη. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Φίλιππου Σαχινίδη: «Οι πόρτες είναι ανοικτές για όλους, αλλά θα πρέπει να ζητήσουν άφεση αμαρτιών, να εξομολογηθούν. Και βλέπουμε». Άλλο παράδειγμα ο Θάνος Μωραϊτης, παιδί του Άκη που μετά πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ και μετά στον Κασσελάκη.
Χθες το βράδυ επέστρεψε από την Φρανκφούρτη ο Κυριάκος Πιερρακάκης όπου είχε κύκλο επαφών με την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Deutsche Bundesbank και εκπροσώπους των ευρωπαϊκών χρηματαγορών.
Δύο βασικές μεταρρυθμίσεις προωθεί το υπουργείο Εσωτερικών. Την επιστολική ψήφο για τους εκτός επικράτειας εκλογείς και την εκλογική περιφέρεια Απόδημου Ελληνισμού με τρεις έδρες. Στην ουσία η κυβέρνηση καταθέτει πρόταση για τη θεσμοθέτηση της επιστολικής ψήφου στις βουλευτικές εκλογές, αποκλειστικά για όσους βρίσκονται εκτός της χώρας. Για να περάσει η ρύθμιση απαιτείται πλειοψηφία των 2/3 των βουλευτών επομένως θα αναζητηθούν συναινέσεις. Παράλληλα, ο ορισμός εκλογικής περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού με τρεις έδρες θα επιτρέψει στους εκτός Ελλάδας εκλογείς να επιλέξουν οι ίδιοι τους βουλευτές που θα τους εκπροσωπούν στο εθνικό Κοινοβούλιο.
Δυναμικά στην κυβερνητική ατζέντα επιστρέφουν τα υπεράκτια αιολικά, μετά από μια παρατεταμένη περίοδο σιγής. Δρομολογούνται τρεις νομοθετικές παρεμβάσεις που στοχεύουν στην ωρίμανση του πλαισίου για την αξιοποίηση του υπεράκτιου αιολικού δυναμικού.
«Αμ’ ἔπος, ἅμ’ ἔργον» για τον Αλέξανδρο Αυλωνίτη, τον βουλευτή Κέρκυρας που άφησε τον ΣΥΡΙΖΑ για το…Κίνημα του Στέφανου Κασσελάκη και τώρα ψάχνει. Αν δεν έχει ήδη βρει. Στις αρχές Ιανουαρίου ο κ. Αυλωνίτης εγκωμίαζε ως καλοδεχούμενη και φυσιολογική εξέλιξη τη μετάπτωση του πένθους της Μαρίας Καρυστιανού σε κόμμα δηλώνοντας χωρίς περιττές συστολές ότι είναι…ανοιχτός να μιλήσει μαζί της.
Όλα αυτά, όντας ιδρυτικό στέλεχος του κόμματος Κασσελάκη. Τα υπόλοιπα που αναφέρει στην επιστολή παραίτησης ότι φεύγει γιατί ο Στέφανος είναι «ηγεμών» στο κόμμα και αποφάσισε αλλαγή φυσιογνωμίας μόνος του, ακούγονται ως κανονικές προφάσεις. Και το πολιτικό επίδικο όπως το θέτει για τη συνεργασία «από ένα πλατύ, δημοκρατικό, συμμετοχικό κίνημα πολιτών» για να πέσει η κυβέρνηση, τον τοποθετεί στο…χρηματιστήριο για πιθανές προσφορές.
Εντελώς αψυχολόγητο το σχόλιο με το οποίο ο σύντροφος Τσακαλώτος έκλεισε την ανάρτηση – απάντηση προς το σύντροφο Καρτερό ο οποίος «μάλωσε» τη Νέα Αριστερά ότι στην πολιτική απόφαση του συνεδρίου δεν υπήρχε ούτε κιχ για τον Τσίπρα και την πολιτική πρωτοβουλία ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου. Ο Τσακαλώτος αφού διερωτήθηκε πώς ο Καρτερός που πέρασε από ΚΚΕ ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ…ξέχασε την αξία «μιας καθαρής συλλογικής και ενωτικής απάντησης;», τον επαίνεσε ότι «το μόνο ενθαρρυντικό είναι ότι παραμένει ΠΑΟΚτζης!».
Ο Ανάλγητος
