«Σε άλλες εποχές ο τρόμος μας θα ήταν πολλαπλάσιος. Από τη μια είχαμε την Ελλάδα του δόγματος «η Κύπρος κείται μακράν», και από την άλλη δεν είχαμε θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνοι στη Μεσόγειο, ένα νησί έρμαιο στις ορέξεις της Τουρκίας και όλων των ισλαμοφασιστών της περιοχής.
Δεν είναι για πανηγυρισμούς και εφησυχασμούς, όμως δόξα σοι ο Θεός, αλλάζουν κάπως τα πράματα. Υπάρχει ελπίδα, όταν χρειαστεί, η Αθήνα να πει το «η Κύπρος κείται πλησίον», και όταν αντιμετωπίζει τον μόνιμο κίνδυνο της Τουρκίας».
Αυτά γράφει μεταξύ άλλων στον κυπριακό Φιλελεύθερο ο Άριστος Μιχαηλίδης, και είναι η πιο έγκυρη απάντηση σε όσους κατηγορούν την αποστολή των δύο φρεγατών και των τεσσάρων πολεμικών αεροσκαφών στην Κύπρο.
Απόλυτα θετικά στην πλειοψηφία τους και τα σχόλια των αναγνωστών στα κυπριακά sites, με έμφαση στην ασφάλεια που νιώθουν.
Και για όσους στο όνομα του διεθνούς δικαίου απαιτούν να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Ισπανίας και να δηλώσουμε αφελείς τίμιοι, μια ματιά στον χάρτη δείχνει ότι η Ισπανία έχει την ευτυχία να συνορεύει με Γαλλία και Πορτογαλία. Δεν αντιμετωπίζει casus belli στην οριοθέτηση των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια, ούτε αμφισβητείται η ΑΟΖ της και τα νησιά της.
Αντιθέτως έχει εκλεκτικές εμπορικέςκαι βιομηχανικές σχέσεις με τη σύμμαχο του Ιράν Τουρκία, της προμηθεύει αεροσκάφη, πολεμικά πλοία, πολεμικό υλικό και εξαρτήματα.
Αν και η βασική αιτία της συμπεριφοράς του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, οφείλεται στον φόβο του να πέσει η κυβέρνησή του, μετά την κατηγορηματική απαίτηση των αριστερών συμμάχων που την στηρίζουν. Πρόκειται για τον συνασπισμό της Αριστεράς Sumar, ο οποίος αποτελείται από τέσσερα κόμματα και συμμετέχει στην κυβέρνηση με πέντε υπουργούς, και τα οποία ζητούν σκληρότερη στάση απέναντι στην Ουάσιγκτον και το Ισραήλ.
Το διεθνές δίκαιο, που διαρκώς επικαλείται και η Ελλάδα για τα εθνικά της δίκαια, δυστυχώς είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Το επικαλούνται οι αδύναμοι, το καταστρατηγούν οι δυνατοί. Μέτρο ηθικής για μια χώρα όπως η Ελλάδα είναι να μην το καταστρατηγήσει ή ίδια.
Ως προς αυτό μέτρο είναι πάντα η φράση του Ελευθέριου Βενιζέλου στον βασιλιά Κωνσταντίνο το 1915, όταν αυτός και το περιβάλλον του δίσταζαν να τιμήσουν την ελληνοσερβική συνθήκη συμμαχίας. Ο μεγάλος Κρητικός είπε αποφασιστικά: «Η Ελλάς είναι πολύ μικρόν κράτος για πράξει μίαν τόσον μεγάλην ατιμίαν». Ασχέτως βέβαια αν, όπως εκτιμάται, προσέβλεπε και στον απώτερο στόχο να βρεθεί στο πλευρό των νικητών προσδοκώντας ανταλλάγματα στη Θράκη και τη Μικρά Ασία.
Όταν οι μεγάλοι καταπατούν το διεθνές δίκαιο οι μικροί νιώθουν σαν βατράχια στο βούρκο που μαλώνουν τα βουβάλια.
Διαρκής και αιματηρή η παραβίαση του διεθνούς δικαίου, στον κόσμο που ανεδύθη από τα συντρίμμια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Και πρώτοι ήρξαντο χειρών αδίκων οι ηγέτες τους οποίους θαύμαζαν αυτοί που σήμερα ολοφύρονται για την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου.
Η Σοβιετική Ένωση π.χ. επενέβη χωρίς έγκριση του ΟΗΕ στην Ουγγαρία το 1956, στην Τσεχοσλοβακία το 1968, και στο Αφγανιστάν το 1979 (έχουν ξεχάσει οι ολοφυρόμενοι αυτή την επέμβαση και θυμούνται μόνο την - εξίσου καταδικαστέα - επέμβαση των Αμερικανών). Και βέβαια τις δύο εισβολές της Ρωσίας στην Ουκρανία, στην Κριμαία το 2014 και την συνολική του 2022.
Η αλτέρα παρς του «άξονα του κακού», οι ΗΠΑ, επενέβησαν στη Νικαράγουα υποστηρίζοντας τους δεξιούς φιλοαμερικανούς αντάρτες «Κόντρας» ενάντια στην επαναστατική κυβέρνηση των «Σαντινίστας» οι οποίοι είχαν εκλεγεί με δημοκρατικές εκλογές. Επίθεση επίσης του Ιράκ στο Κουβέιτ το1990.
Αλλά και το ΝΑΤΟ, παρότι αμυντική συμμαχία που έπρεπε να έχει θεσμική συμπεριφορά, επετέθη στο Κοσσυφοπέδιο, επιδιδόμενο σε βομβαρδισμούς χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ.
Και φυσικά δεν θα έλειπε από το χορό της παραβίασης του διεθνούς δικαίου η ανερχόμενη υπερδύναμη, η Κίνα με παραβίαση της κυριαρχίας των Φιλιππίνων και άλλων κρατών της περιοχής, αμφισβητώντας τα κυριαρχικά τους δικαιώματα με τη δημιουργία τεχνητών νησιών, ενώ δεν έχει παραιτηθεί από τις δημοσίως διατυπωμένες διαθέσεις της έναντι της Ταΐβάν.
Ελλιπής αλλά ενδεικτικός ο ανωτέρω κατάλογος, τον οποίο γνωρίζουν φυσικά όσοι προσχηματικά κατακεραυνώνουν την Ελλάδα (γιατί το θέμα ξεφεύγει από το ποιο κόμμα είναι στην κυβέρνηση και αφορά τη χώρα) ότι δεν προσήλθε στον λάκκο να την πατήσουν τα βουβάλια.
Διπλωματία λέγεται αυτό…
