Από την εξαιρετικά διαφωτιστική μάζωξη της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου - παρά τις διακριτές διαφορές στη ρητορική - οι κορυφαίοι που απαρτίζουν σήμερα το «όλον ΠΑΣΟΚ», συναντώνται στο φτωχό πολιτικό αφήγημα: να μαζευτούμε πολλοί να ρίξουμε τον Μητσοτάκη.
Είτε οι πολλοί προκύψουν μέσα από «τον πλατύ δρόμο της Συμπαράταξης», όπως ανέφερε ο Ν. Ανδρουλάκης, είτε μέσα από τον «προγραμματικό διάλογο», όπως είπε ο Χ. Δούκας, ή το «πόρτα - πόρτα» που πρότεινε ο Π. Γερουλάνος, η φιλοδοξία του ΠΑΣΟΚ είναι να μαζέψει και να ηγηθεί στο ψευδεπίγραφα «προοδευτικό», αντικυβερνητικό μέτωπο.
Το οποίο συναπαρτίζεται από στελέχη και ψηφοφόρους που γυρνοβολάνε γύρω από τον ερειπιώνα του ΣΥΡΙΖΑ και το υπό ανέγερση κόμμα Τσίπρα, γύρω από τα κομματίδια τύπου Νέας Αριστεράς, Πλεύσης και ΜεΡΑ25 και το παράπηγμα του Στ. Κασσελάκη.
Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είτε επειδή το πιστεύει και θέλει να το υπηρετήσει είτε επειδή δεν έχει άλλο τρόπο να διαφοροποιηθεί από τους δελφίνους του, επιμένει στην αυτόνομη πολιτική πορεία.
Επιδιώκει να δημιουργήσει την εικόνα ότι η ανασυγκρότηση της μεγάλης προοδευτικής παράταξης είναι στο δικό του χέρι. Αφήνοντας υπονοούμενα ότι ο Αλ. Τσίπρας αλλά και στελέχη του ΠΑΣΟΚ επιδιώκουν να τον σύρουν σε συμφωνίες μέσα σε κλειστά δωμάτια με τις ευλογίες της ολιγαρχίας.
Να συνεχίσουμε αταλάντευτα, όπως ανέφερε, μια πορεία αρχών και αξιών, χωρίς κανέναν συμβιβασμό με την εγχώρια ολιγαρχία. Αποστροφή που επαναλαμβάνει τακτικά και απαιτεί αρκετές διευκρινίσεις από πλευράς του. Ποιοι ταλαντεύονται; Ποιοι έχουν ανοικτούς διαύλους με την εγχώρια ολιγαρχία και πώς προσπαθούν να επιβάλλουν τον «συμβιβασμό» του ΠΑΣΟΚ, αν δεχθούμε ότι ο κ. Ανδρουλάκης ανθίσταται;
Πολιτικά ερωτήματα που τίθενται στη σκιά και της αμφισβήτησης της δυνατότητας της Χαριλάου Τρικούπη αυτόνομα και αυτοδύναμα να εκφράσει τον κόσμο που αναζητεί θετική πρόταση διακυβέρνησης. Τους πολίτες που θέλουν να δουν την προγραμματάρα και τις στελεχάρες του ΠΑΣΟΚ για να τις αντιπαραβάλλουν, πριν να μπουν στο παραβάν, με το πρόγραμμα και τους υπουργούς της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Τους πολίτες που δεν δίνουν δεκάρα εάν ο Δούκας και ο Γερουλάνος στριμώχνουν και εκβιάζουν τον Ανδρουλάκη να ψηφίσει το επικείμενο Συνέδριο, τη θέση ότι ποτέ και υπό καμία συνθήκη δεν θα συγκυβερνήσει με τη ΝΔ.
Τους πολίτες που κουμπώνονται όταν ακούνε από τον κύριο Ανδρουλάκη να λέει ότι θα θεσπίσει «ρητή υποχρέωση του κράτους για μέριμνα και προστασία των πολιτών από την κλιματική κρίση» ή ότι «η ΔΕΗ θα επικεντρωθεί στην παροχή φθηνού ρεύματος».
Ή παραδείγματος χάριν τη δέσμευση πως το ΠΑΣΟΚ θα λύσει το πρόβλημα της δημογραφικής κατάρρευσης μέσω ενός ειδικού ταμείου «με έσοδα από το ειδικό καθεστώς φορολόγησης των υπερκερδών σε ολιγοπωλιακούς τομείς της αγοράς, όπως τράπεζες και ενέργεια».
Ή ακόμη και τη συνταγή Δούκα αλά παλιού ΣΥΡΙΖΑ ότι θα φορολογήσουν τον μεγάλο πλούτο για να μειώσουν τις ανισότητες. Οι προοδευτικοί ψηφοφόροι που τελούν εν αναμονή - και τους οποίους ο κ. Γερουλάνος ζήτησε να τους αναζητήσει το ΠΑΣΟΚ από πόρτα σε πόρτα - ακούνε αυτά και μένουν ακούνητοι και ασυγκίνητοι στους υπερσυναισθηματισμούς που επιστρατεύουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Ο Παύλος Γερουλάνος όρισε ως πήχη επιτυχίας του Συνεδρίου να δει την επομένη ένα «σοβαρό πρωτοσέλιδο» που να γράφει: «Ο γίγαντας ξύπνησε. Το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να κυβερνήσει». Ο ίδιος που επισήμανε στην ΚΟΕΣ ότι η νίκη δεν πρόκειται να έρθει από τα media διότι είναι απέναντι, μέχρι να πειστούν και αυτά ότι η πολιτική αλλαγή έρχεται!
