Εδώ και καιρό μέλη της δεξιάς συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ άρχισαν να ανησυχούν για την ψυχή όχι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά της… Νέας Δημοκρατίας. Και πριν από ενάμισι χρόνο περίπου, όλως παραδόξως, σε αυτή την παρεούλα προστέθηκε και ένας πρώην πρωθυπουργός ο οποίος υπήρξε θύμα της. Εν πάση περιπτώσει στην πολιτική συμβαίνουν και αυτά. Έτσι, δύο πρώην πρωθυπουργοί ανησυχούν πώς η παράταξη που υπηρέτησαν πούλησε την ψυχή της, έχασε τη φυσιογνωμία της, νόθευσε τις πολιτικές της, αποκόπηκε από τον γνήσιο Νεοδημοκράτη. Επί πλέον διατυπώνουν την κατηγορία πώς παραδόθηκε στις πολιτικές του σημιτικού ΠΑΣΟΚ, κάτι που αποτελεί ύψιστη προσβολή στις αρχές του κόμματός τους.
Όλοι αυτοί λοιπόν συγκεντρώθηκαν σε ένα Καπνεργοστάσιο σε μια εκδήλωση εκ πρώτης όψεως κοινωνική, ουσιαστικά όμως βαθύτατα πολιτική, καθώς υπήρξε πολιτικό face control. Δεν προσκλήθηκε ο πάσα ένας. Όλοι τους αποτελούσαν τους αριθμητές ενός κλάσματος με έναν κοινό παρονομαστή. Την απέχθειά τους για τον Μητσοτάκη. Η επίκληση της προδομένης ψυχής της Νέας Δημοκρατίας ήταν και παραμένει μια πρόφαση. Πόθεν προκύπτει αυτό;
Από την παρουσία σε αυτήν την πολιτική εκδήλωση του Κώστα Λαλιώτη. Όσοι έχουν ελάχιστη μνήμη γνωρίζουν πως ο Κώστας Λαλιώτης, επί μιαν εικοσαετία, υπήρξε ο φόβος και ο «τρόμος» του Νεοδημοκράτη. Αυτός μηχανευόταν τις τακτικές με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ - Παπανδρεϊκό και Σημιτικό - από το 1981 ως και το 2003 κατήγαγε εκλογικές νίκες και έκτισε το δικό του κράτος. Αυτός από το παρασκήνιο μεθόδευε τον επικοινωνιακό πόλεμο του ΠΑΣΟΚ. Δεν εξετάζω κατά πόσον αυτή η εικόνα που είχαν οι Νεοδημοκράτες για τον Κ. Λαλιώτη ανταποκρίνεται ή όχι στην πραγματικότητα. Σημασία πάντα έχουν οι προσλήψεις της πραγματικότητας και όχι η ίδια η πραγματικότητα.
Ακόμα και πριν από μερικά χρόνια, όταν διακινήθηκε η ψευδής είδηση πως ο Κ. Λαλιώτης θα βοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, έπεσε ένας μικρός πανικός στη Νέα Δημοκρατία. Ο απόηχος των «πεπραγμένων» του έφτασε μέχρι τις ημέρες μας. Για να το κλείσω το θέμα, στο πρόσωπό του συμπυκνωνόταν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα και το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, δηλαδή αυτό που μισούσε η βαθιά ψυχή της Νέας Δημοκρατίας για την οποία κόπτονται οι δύο πρώην. Προφανώς, οι μνήμες τους είναι επιλεκτικές και στρατευμένες εναντίον του νέου τους εχθρού. Του Μητσοτάκη.
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο προσκλήθηκε και ο Κ. Λαλιώτης. Ήταν ένας από τους αριθμητές του προαναφερθέντος κλάσματος, με προϊστορία στον αντιμητσοτακισμό.
Και δύο κουβέντες για την ουσία της υπόθεσης. Όλες οι μεγάλες και ιστορικές παρατάξεις ανανεώνονται και διευρύνονται. Αν δεν το κάνουν αυτό μαραζώνουν και χάνονται μέσα στον χρόνο. Αυτό έπραξε και η σημερινή ηγεσία της. Ενσωμάτωσε με επιτυχία στελέχη από το ΠΑΣΟΚ στις πολιτικές της, κέρδισε δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις και έχει βάλει πλώρη για την τρίτη.
Σε όλες τις εκτιμήσεις τους οι ανησυχούντες έπεσαν τραγικά έξω - η Ελλάδα μόνον απομονωμένη δεν είναι και η Οικονομία της, όπως ομολογούν οι εταίροι μας, έχει ορθοποδήσει - και τώρα ποντάρουν για την πολιτική τους επιβίωση στο… μετεκλογικό χάος. Σε αυτή την πορεία προσκάλεσαν μέχρι και τον Κώστα Λαλιώτη.
