Η γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής φλέγεται. Μέσα από τις στάχτες μιας παγκόσμιας ανακατάταξης ισχύος, πρωτοφανούς από τη δεκαετία του '90, η Ελλάδα αναδύεται όχι ως παθητικός θεατής, αλλά ως ένας υπολογίσιμος, ενεργός και αξιόπιστος γεωπολιτικός παίκτης.
Οι πρόσφατες εξελίξεις με τον πόλεμο στο Ιράν και η δυναμική απάντηση της Αθήνας δεν αποτελούν μια σπασμωδική αντίδραση στην κρίση. Είναι η απόλυτη δικαίωση μιας εθνικής στρατηγικής που χτίστηκε με υπομονή, συνέπεια και διορατικότητα από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Τις τελευταίες ημέρες, με την άφιξη των μαχητικών και των φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού στην Κύπρο, είδαμε το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα να περνά από τη θεωρία στην πράξη.
Στο εσωτερικό μέτωπο, ωστόσο, ορισμένοι έσπευσαν - από άγνοια ή σκοπιμότητα - να παραπληροφορήσουν. Ακούστηκε ο αβάσιμος ισχυρισμός ότι η αποστολή αυτή συνιστά δήθεν εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο στο Ιράν ή ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έσπευσαν να υπερασπιστούν τις βρετανικές βάσεις. Τέτοιες αιτιάσεις δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την πραγματικότητα.
Η αλήθεια είναι απολύτως ξεκάθαρη: Η Ελλάδα υπερασπίζεται την Κύπρο. Η χώρα μας σέβεται απόλυτα το διεθνές δίκαιο, δεν συμμετέχει σε επιθετικές πολεμικές επιχειρήσεις και λειτουργεί αυστηρά αμυντικά. Μακριά από κάθε τυχοδιωκτική λογική, η Αθήνα αποδεικνύει ότι είναι πάντα έτοιμη να προβάλει την ισχύ της για να αποτρέψει απειλές.
Το πιο σημαντικό στρατηγικό επίτευγμα αυτής της κίνησης είναι ότι η Ελλάδα, παίρνοντας την πρωτοβουλία, υποχρέωσε και άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις - τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Γερμανία - να ακολουθήσουν το παράδειγμά της και να συμμετάσχουν ενεργά στην υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Όπως ξεκαθάρισε ο πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής, δίνοντας το στίγμα της εθνικής μας στάσης: «Η Ελλάδα είναι παρούσα με ευθύνη και ισχύ όπου την καλεί το εθνικό καθήκον. Θέτει τις αναβαθμισμένες ένοπλες δυνάμεις της στην υπηρεσία του οικουμενικού ελληνισμού».
Το οπλοστάσιο της αποτροπής
Αυτή η υπερήφανη και αποφασιστική στάση δεν θα ήταν εφικτή αν η Ελλάδα παρέμενε η αποδυναμωμένη χώρα του 2019. Η δικαίωση της πολιτικής Μητσοτάκη εδράζεται στην έμπρακτη ενίσχυση της αποτρεπτικής μας ισχύος μέσα από στοχευμένα εξοπλιστικά προγράμματα που αλλάζουν τις ισορροπίες:
Φρεγάτες Belharra (FDI): Με την ένταξη του «Κίμωνα», που ήδη πλέει στα νερά της Κύπρου, το Πολεμικό Ναυτικό αποκτά πλοία με κορυφαίες δυνατότητες αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής.
Μαχητικά F-16 Viper: Η ραχοκοκαλιά της Πολεμικής μας Αεροπορίας αναβαθμίστηκε τεχνολογικά, γεγονός που επιτρέπει την άμεση και αποτελεσματική ανάπτυξή τους στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μαχητικά Rafale: Τα γαλλικά αεροσκάφη υπεροχής, ως πραγματικοί «game changers», προσφέρουν στρατηγικό πλεονέκτημα.
Πρόγραμμα F-35: Η δρομολογημένη ένταξη των μαχητικών 5ης γενιάς θα κλειδώσει την πλήρη αεροπορική κυριαρχία της Ελλάδας για τις επόμενες δεκαετίες.
Σύστημα «Κένταυρος»: Η ενσωμάτωση εγχώριας anti-drone τεχνολογίας στις φρεγάτες μας διασφαλίζει την προστασία από τις πλέον σύγχρονες και ασύμμετρες απειλές.
Η στρατηγική του χρόνου και των «ήρεμων νερών»
Για χρόνια, μερίδα της αντιπολίτευσης κατηγορούσε την κυβέρνηση για τη στρατηγική των «ήρεμων νερών». Σήμερα, όσοι ασκούσαν αυτή την κριτική οφείλουν να αναγνωρίσουν ότι τα «ήρεμα νερά» αποτέλεσαν τον ακρογωνιαίο λίθο μιας συνεπούς πολιτικής αύξησης της εθνικής ισχύος.
Τα «ήρεμα νερά» δεν ήταν ποτέ πολιτική υποχώρησης. Ήταν ο ζωτικός χρόνος που είχαμε απόλυτη ανάγκη για να ανατάξουμε την οικονομία (πετυχαίνοντας επιτόκια δανεισμού χαμηλότερα από της Γαλλίας) και να εξοπλιστούμε. Παράλληλα, χτίσαμε ακλόνητες συμμαχίες με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, το Ισραήλ, τα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία.
Ενώ η Τουρκία κινδυνεύει να μπει σε σοβαρές περιπέτειες εξαιτίας της ρήξης της με το Ισραήλ και της στήριξής της σε ακραία στοιχεία, η επιλογή της Ελλάδας να επενδύσει στρατηγικά στη σχέση με τον εβραϊκό λαό αναδεικνύεται σε υπόδειγμα ιστορικής διορατικότητας. Μια επιλογή που, ευτυχώς, διατηρήθηκε με συνέπεια από τέσσερις διαδοχικούς πρωθυπουργούς.
Στην πολιτική, στο τέλος της ημέρας, μετράει το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής Μητσοτάκη έχει ξεκάθαρα θετικό πρόσημο για τα εθνικά μας συμφέροντα. Η Ελλάδα ενισχύθηκε, ανέλαβε ηγετικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή, στέκεται με συνέπεια δίπλα στους συμμάχους της και προβάλει με αξιοπιστία την αποτρεπτική ισχύ στους εξ ανατολών γείτονες.
*Ο Γρηγόρης Σαμπάνης είναι οικονομολόγος, πρώην στέλεχος τραπεζών
