Σοβαρό προβληματισμό προκαλεί η απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη. Με αφορμή την απόφαση δικηγόροι συμβουλεύουν όσους ήταν να ενταχθούν στη ρύθμιση για το ελβετικό φράγκο να μην το κάνουν και να κινηθούν δικαστικά. Γενικώς μπλέξαμε, άλλη μία φορά. Ξέρω, οι φίλοι του… ανθρώπου θα σας πουν ότι δεν νοιάζονται για τα κέρδη των τραπεζών. Ο ανάλγητος θα σας πει ότι κάτι τέτοια λέγανε οι συνάνθρωποί μας και το 2015 και παραλίγο να πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας.
Τα απόνερα της απόφαση του Αρείου Πάγου για την ρύθμιση Κατσέλη τους παίρνουν όλους στο διάβα τους. Οι τράπεζες αναμένεται να επισπεύσουν τους πλειστηριασμούς, ενώ δεν αποκλείεται να δούμε αύξηση επιτοκίων δανείων για να ισορροπήσει η ζημιά που προκύπτει από την απόφαση. Και όλα αυτά ενώ τα δάνεια που υπάγονται στο νόμο υπολογίζονται σε 400 εκατ. ευρώ, ενώ ίσως πολλοί δανειολήπτες -υπό την συμβουλή δικηγόρων- προτιμήσουν να πάνε δικαστικά αντί να ικανοποιούν τη δόση τους στον εξωδικαστικό. Θέμα ανοίγει ακόμη με την ρύθμιση για το ελβετικό φράγκο. Εύκολα γίνεται κατανοητό πως οι επιπτώσεις δεν μπορούν να μετρηθούν σε αυτήν τη φάση, αλλά θα είναι σίγουρα σημαντικές. Όχι αμελητέες. Μόνο τυχαίο δεν είναι το καμπανάκι που χτυπάνε σχετικά γνωστοί οίκοι αξιολόγησης…
Σε κάθε περίπτωση τραπεζίτες και υπουργείο Οικονομικών αναμένουν την καθαρογραφή της απόφασης, καθώς από αυτήν θα φανεί ποια δάνεια συμπεριλαμβάνονται σε αυτήν. Πρόκειται για σταθερά επιτόκια ή κυμαινόμενα; Αφορά τα δάνεια αναδρομικά, όπως αναμένεται; Όπως και να έχει όμως δεν αποκλείεται, όπως μαθαίνουμε, να υπάρξει αντιμετώπιση των δυσμενών συνεπειών της απόφασης από το αρμόδιο υπουργείο. Αυτό το τελευταίο είναι κατά κάποιον τρόπο είδηση. Ότι δηλαδή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να μείνει άπραγη. Το ερώτημα είναι τι πραγματικά περιθώρια έχει.
Ο κ. Χαρίτσης της Νέας Αριστεράς πρότεινε να καθιερωθεί με νόμο μία και μόνο θητεία για τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Αυτό ισχύει μόνο στην Ισπανία και οι Ισπανοί δείχνουν να το έχουν μετανιώσει. Αλλά το πρόβλημα της Νέας Αριστεράς δεν είναι το τι ισχύει στην Ευρώπη. Αλλά να μην ανανεωθεί η θητεία Στουρνάρα.
Με ορίζοντα την περίοδο 2032-2035 τοποθετείται η πρώτη παραγωγή υδρογονανθράκων στη χώρα, όπως προέκυψε από την εντυπωσιακή χθεσινή τελετή για την υπογραφή των συμβάσεων με τη Chevron, σε μια εκδήλωση με έντονο γεωπολιτικό συμβολισμό, που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο της Ακρόπολης.
«Τα πράγματα είναι πολύ δυναμικά» ανέφερε υψηλά σε ιεραρχία πρόσωπο σε «πηγαδάκι» κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αναφορικά με την ποσότητα των εμπορικά εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων που αναμένεται να προκύψουν.
Κρατάμε την τοποθέτηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ για τη σταθερή σχέση Ελλάδας – ΗΠΑ, με την πρέσβη να προσθέτει με νόημα ότι οι ΗΠΑ έχουν φιλόδοξα σχέδια και τηρούν τις υποσχέσεις τους…
Μέσα στην άνοιξη αναμένεται να δημοσιοποιηθεί το σχέδιο της κυβέρνησης για την αδειοδότηση των ραδιοφωνικών συχνοτήτων που αναμένεται να ακολουθήσει στο μοτίβο τη ρύθμιση για τις άδειες περιφερειακών καναλιών.
Στο ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίζουν τα πράγματα. Ο πρόεδρος Νίκος δεν χάνει το συνέδριο ούτε για αστείο. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, πάντως, ο Χάρης Δούκας κατοχυρώνει τον ρόλο της αντιπολίτευσης στον Ανδρουλάκη. Ούτε ο Παύλος Γερουλάνος το κατάφερε, ούτε η Άννα Διααντοπούλου. Η Άννα έχει επιλέξει μια πολιτική αναμονής, ελπίζοντας ότι ο Νίκος θα της δώσει το δακτυλίδι την επομένη των εκλογών και εφόσον το ΠΑΣΟΚ δεν ξεκολλήσει από τα σημερινά του ποσοστά. Ο δε Παύλος επίλεξε να στοιχηθεί κι αυτός πίσω από τον Νίκο. Οπότε αυτοδίκαια πήρε κεφάλι ο Χάρης…
Χάθηκε το Εργατικό Κέντρο της Αθήνας για το ΠΑΣΟΚ. Δύο ψηφοδέλτια και ο εμφύλιος είναι γεγονός.
Στην κυβέρνηση μάλλον θα πρέπει να λαμβάνουν περισσότερο υπόψιν αυτό που έλεγε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ότι οι νεοδημοκράτες έχουν «ψυχή καρδερίνας», θέλοντας να υπογραμμίσει ότι επηρεάζονται αψυχολόγητα πολύ από τις σφοδρές πολιτικές επιθέσεις και τις «παγίδες». Ο Άδωνις λόγω ψυχοσύνθεσης, πολιτικού ταμπεραμέντου και θεώρησης για την πολιτική έχει βάλει τα χέρια του άπειρες φορές, για να βγάλει τα κάστανα από την πυρά. Το ίδιο έκανε με στοιχεία και έγγραφα για το ζήτημα των προγραμμάτων Κατάρτισης που ορισμένοι επιχειρούν να πακετάρουν ως γαλάζιο σκάνδαλο. Το συνοδευτικό σχόλιο του Γεωργιάδη έχει αυτοτελή αξία:« Επιτέλους πρέπει σε αυτήν την παράταξη να μάθουμε δύο πράγματα, α) δεν θα μένουμε σιωπηλοί όταν μας κατηγορούν και έχουν άδικο όσο δύσκολο επικοινωνιακά και αν είναι και β) δεν θα αφήνουμε ο ένας τον άλλον μόνο του, όταν κτυπούν διότι τότε θα μένουμε όλοι μας μόνοι στο τέλος».
Ο Τζαβέντ Ασλάμ, ο πρόεδρος της πακιστανικής κοινότητας στην Ελλάδα, είναι ο πιο γνωστός από τους υπόλοιπους 47 που χάνουν την προσφυγική ιδιότητα και θα εξέλθουν από το καθεστώς διεθνούς προστασίας, μετά το ξεσκόνισμα όλων των φακέλων. Προέρχονται από χώρες όπως η Συρία, το Πακιστάν, η Αίγυπτος και το Ιράκ. Για την ανάκληση του καθεστώτος του πρόσφυγα η νομοθεσία προβλέπει συγκεκριμένες περιπτώσεις. Το πρόσωπο να συνιστά κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια της χώρας, να αποτελεί κίνδυνο για την κοινωνία έχοντας καταδικαστεί τελεσίδικα από τα δικαστήρια και όταν έχει επέλθει ουσιώδης μεταβολή των συνθηκών στη χώρα καταγωγής και δεν συντρέχουν πλέον οι λόγοι για τους οποίους είχε χορηγηθεί διεθνής προστασία. Το ξεσκαρτάρισμα είναι προϋπόθεση για τη διασφάλιση της προστασίας, όσων πραγματικά είναι πρόσφυγες αλλά και της αξιοπιστίας και της σοβαρότητα του συστήματος ασύλου. Συνολικά την περίοδο 2013–2020 πραγματοποιήθηκαν μόλις 19 ανακλήσεις καθεστώτων διεθνούς προστασίας και από το 2021–2025 οι ανακλήσεις ανήλθαν σε 583.
Ο Ανάλγητος
