Η συνταγματική αναθεώρηση αποτελεί μια από τις κορυφαίες στιγμές της θεσμικής ζωής της χώρας. Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική διαδικασία τροποποίησης διατάξεων, αλλά για μια πολιτική και αξιακή επιλογή που αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιλαμβάνεται τη λειτουργία της δημοκρατίας και τη σχέση της με την εξουσία.
Το ισχύον Σύνταγμα προβλέπει μια σύνθετη και χρονικά εκτεταμένη διαδικασία αναθεώρησης, ακριβώς για να διασφαλίζεται η θεσμική σταθερότητα: η πρώτη Βουλή διαπιστώνει την ανάγκη αναθεώρησης συγκεκριμένων διατάξεων με αυξημένη πλειοψηφία και η επόμενη, η λεγόμενη αναθεωρητική Βουλή, καλείται να τις αναθεωρήσει οριστικά. Η διπλή αυτή κοινοβουλευτική φάση λειτουργεί ως φίλτρο ωριμότητας και πολιτικής συναίνεσης.
