Η πρόσφατη συνέντευξη - εξομολόγηση του κυρίου Πλακιά που έχασε δυο κόρες και μια ανιψιά στα Τέμπη, ήταν συγκλονιστική αλλά και αποκαλυπτική.
Ο άνθρωπος έκανε δυο σοβαρότατες καταγγελίες που εξ όσων γνωρίζουμε, δεν έχουν αντικρουστεί μέχρι στιγμής από κανέναν. Εικάζουμε βάσιμα λοιπόν ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Είπε συγκεκριμένα ο κύριος Πλακιάς ότι πρώτον κάποιοι δικηγόροι των θυμάτων, πίεζαν να μην δοθεί στον εφέτη-ανακριτή το στικάκι με τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας που αποδείκνυαν ότι δεν υπήρχε παράνομο φορτίο, λέγοντάς του «άστα τώρα αυτά, δεν βολεύουν».
Το ερώτημα καταρχήν που ανακύπτει είναι ποιους «δεν βόλευαν» τα βίντεο; Και γιατί ;
To δεύτερο πολύ σοβαρό που είπε ο κύριος Πλακιάς ήταν ότι ο τότε αναπληρωτής πρόεδρος της επιτροπής για τη διερεύνηση του δυστυχήματος, επικοινώνησε μαζί του για να απολογηθεί που στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, υπήρχαν αναφορές για πιθανή ύπαρξη εύφλεκτου υλικού.
Πιο συγκεκριμένα, τα ακριβή λόγια του αναπληρωτή προέδρου, ήταν τα ακόλουθα: «Στο πρόσωπό σας βλέπω όλους τους συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη. Ήρθα να σας ζητήσω συγγνώμη. Δέχθηκα πιέσεις...».
Δέχθηκε δηλαδή ο κύριος αυτός «πιέσεις» – από ποιους ακριβώς; – αλλά παρ' όλα αυτά προτίμησε να εκδώσει ένα διάτρητο, ως προς την πυρόσφαιρα, πόρισμα μία μόλις μέρα πριν από τα μεγάλα συλλαλητήρια, με αναφορές σε εύφλεκτα φορτία ενόσω ήξερε ότι αυτές ήταν ανακριβείς και προϊόν πιέσεων;
Δέχθηκε να δοθεί στη δημοσιότητα ένα πόρισμα που στην ουσία κατηγορούσε και σπίλωνε τη μνήμη των νεκρών μηχανοδηγών ως συνεργών σε λαθρεμπόριο;
Και δέχθηκε τέλος να δοθεί στη δημοσιότητα το πόρισμα χωρίς καν να περιμένει την αντίστοιχη τεχνική έκθεση ΕΜΠ; Τόση πρεμούρα πια;
Και σοβαρά τώρα, επέλεξε να μην παραιτηθεί απο τη θέση του και να μην καταγγείλει τις πιέσεις όταν έπρεπε, μέχρι που αναγκάστηκε τελικά να αποχωρήσει;
Το θέμα είναι πολύ σοβαρό γιατί αν μεταξύ άλλων αποδειχθεί ότι η θεωρία των παράνομων φορτίων ήταν φούμαρα όπως πολύς κόσμος βάσιμα υποπτεύεται, τότε καταπίπτει αυτομάτως και η άλλη θεωρία αυτή της «συγκάλυψης» και του «μπαζώματος». Γιατί χωρίς παράνομο φορτίο, τι να συγκαλύψει κανείς; και γιατί;
Με τα Τέμπη, κάποιοι έφεραν την ελληνική κοινωνία σε παράκρουση, κάποιοι αποδόμησαν συνειδητά κάθε έννοια εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς, κάποιοι εξέπεμψαν μίσος και διχασμό.
Και προκαλεί εντύπωση τώρα η αφωνία των πολιτικών για το θέμα. Πολιτικοί που για το θέμα των Τεμπών ήταν πάντοτε λαλίστατοι και δεν άφηναν να πέσει τίποτα κάτω, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αφήσουν βαρύτατους υπαινιγμούς ακόμα και για τον άτυχο Βασίλη που βρέθηκε νεκρός τέτοια εποχή πέρυσι έπειτα από 50 μέρες εξαφάνισης. Το ίδιο όμως ισχύει και για κάποιους δημοσιογράφους. Που «σήκωναν» το θέμα του ξυλολίου όταν πούλαγε σαν ζεστό ψωμί, κάνουν όμως σήμερα την πάπια με τις αποκαλύψεις Πλακιά.
Αλλά πέρα από την αναζήτηση της αλήθειας στην οποία αργά η γρήγορα θα φτάσει η Δικαιοσύνη, υπάρχουν και θέματα ηθικής τάξεως.
Με την τραγωδία των Τεμπών, συνειδήσεις σπιλώθηκαν, υπουργοί παραιτήθηκαν, άνθρωποι κατηγορήθηκαν ως δολοφόνοι και εγκληματίες, η χώρα δυσφημίστηκε ως κράτος μαφιόζων που καλύπτει λαθρέμπορες, η κοινωνία πλήρωσε και πληρώνει βαρύτατο τίμημα γιατί χάθηκε η εμπιστοσύνη στο κράτος.
Κανείς τώρα δεν πρέπει να πληρώσει για όλα αυτά αν τελικά αποδειχθεί ότι η όλη ιστορία στηρίχθηκε σε τερατώδη ψεύδη; εκτός πια κι αν το Κράτος Δικαίου το θυμόμαστε μόνο όταν βολεύει και κατά το δοκούν.
