Οι ετοιμασίες για την «αγωνιστική υποδοχή» στον υπουργό Υγείας είχαν αρχίσει από μέρες και το προσκλητήριο δεν περιοριζόταν στους γιατρούς, το νοσηλευτικό προσωπικό και τους εργαζόμενους του νοσοκομείου της Νίκαιας. Επεκτάθηκε σε «όλους τους εργαζόμενους του Πειραιά και τους φορείς της περιοχής, να συμμετάσχουν δυναμικά στη συγκέντρωση». Κανονική πανπειραϊκή κινητοποίηση έκαναν για να εμποδίσουν τα εγκαίνια.
Το ΚΚΕ - ΠΑΜΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι λοιπές υπερδημοκρατικές δυνάμεις είδαν την ευκαιρία να κάνουν επίδειξη ισχύος. Να δείξουν ποιος κάνει κουμάντο στο νοσοκομείο. Ίσως και να ισοφαρίσουν τα αποτυχημένα σόου που προηγήθηκαν σε νοσοκομεία της περιφέρειας. Να φέρουν στα ίσια τον λογαριασμό. Είδαν στον Άδωνι Γεωργιάδη, και τον ιδανικό «ξενιστή» για να κουβαλήσει επικοινωνιακά τον χουλιγκανικό εκφοβισμό που βαφτίζεται αγωνιστικότητα και επαναστατικότητα.
«Με την κινητοποίηση θέλαμε να επισημάνουμε στον υπουργό Υγείας ότι θέλουμε προσλήψεις προσωπικού, ότι στο συγκεκριμένο νοσοκομείο υπάρχουν νοσηλευτές που δουλεύουν με 50 και 60 χρωστούμενα ρεπό, διπλοβάρδιες έως και οκτώ συνεχόμενες ημέρες, ότι είμαστε ένα νοσοκομείο στο οποίο οι ειδικευόμενοι γιατροί δουλεύουν ατέλειωτες ώρες», υποστήριξε η πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων της Νίκαιας. Είδαμε όλοι τον τρόπο που... επισήμαναν τις ελλείψεις.
Επιστήμονες άνθρωποι. Γιατροί που σπούδασαν και πληρώνονται από τους φόρους όλων, ισχυρίζονται ότι, φτύνοντας, πετώντας αυγά, νερά και παραλίγο γρονθοκοπώντας τον αρμόδιο υπουργό, ήθελαν μόνο να του επισημάνουν τα προβλήματα του νοσοκομείου.
Στις εικόνες και στα βίντεο από το προαύλιο και τους εσωτερικούς χώρους ενός δημόσιου νοσοκομείου, απαθανατίστηκαν φασιστοειδή που αποκαλούν φασίστες όσους δεν ασπάζονται την ιδεολογία τους, δεν υποκύπτουν στον ολοκληρωτισμό τους ή δεν προσκυνούν τη Χαμάς. Ορισμένοι δεν είχαν καν την ευαισθησία να βγάλουν τις άσπρες και πράσινες ποδιές, ώστε να μην αντικρίζουν - τουλάχιστον οι ασθενείς τους - τα παραμορφωμένα από το ανεξήγητο μίσος πρόσωπά τους. Να μην βλέπουν τους φροντιστές τους να γίνονται έρμαια των πολιτικών παθών τους.
Οι συγκεκριμένοι μπροστά στους ασθενείς και τους συναδέλφους τους, δεν τραμπούκισαν απλώς τον υπουργό Υγείας του Μητσοτάκη ούτε απλώς «αντιστάθηκαν» στην κυβέρνηση που, τάχα, θέλει να εξαθλιώσει τους γιατρούς και τους νοσηλευτές και να διαλύσει το ΕΣΥ. Εκτέθηκαν στην αδυσώπητη σύγκριση: από τη μια αυτοί οι σύγχρονοι «ιδεολόγοι» και «αγωνιστές» της φακής με τα «φτυσίματά» τους και από την άλλη τα πρόσωπα των εκτελεσθέντων στην Καισαριανή.
Οι διοργανωτές της αγωνιστικής υποδοχής εκτίμησαν λάθος και ενήργησαν λάθος και ο Περισσός το κατάλαβε αστραπιαία, όπως δείχνει και η γραμμή στις επίσημες τοποθετήσεις που ακολούθησαν τους τραμπουκισμούς. Ξεπεράστηκε η κόκκινη γραμμή που συνήθως προστατεύει τα στελέχη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ από τη σφοδρή κοινωνική αποδοκιμασία.
Γιατί, παρά την κριτική και τις καταγγελίες περί διάλυσης των νοσοκομείων, οι πολίτες δεν αγνοούν ότι έχουν γίνει επενδύσεις σε εξοπλισμό, υποδομές, έχει προσληφθεί προσωπικό, πήραν αυξήσεις οι γιατροί και το προσωπικό, υπάρχει δέσμευση για τα βαρέα.
Το παραδέχθηκε ακόμη και ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, παρότι πολιτικά απέναντι στην κυβέρνηση. Υπογραμμίζοντας πως τα νοσοκομεία έχουν αποκτήσει υπερσύγχρονο εξοπλισμό, γίνονται έργα που είναι απαραίτητα και βελτιώνουν τις συνθήκες για τους εργαζόμενους και τους ασθενείς.
Βεβαίως, ως κανονικός συνδικαλιστής, σημείωσε ότι χρειάζονται περισσότερα χέρια. Η Ελλάδα δεν είναι εξαίρεση σε μια πανευρωπαϊκή πραγματικότητα καθώς όλα τα συστήματα υγείας αναζητούν προσωπικό και τους πόρους να παρέχουν καλύτερες αμοιβές.
Είναι όμως ανεπίτρεπτη εξαίρεση, όταν ασθενείς ξυλοκοπούν γιατρούς και νοσηλευτές, επειδή πιστεύουν ότι δεν τους περιποιούνται καλά, και γιατροί και νοσηλευτές επιτίθενται να γρονθοκοπήσουν εκλεγμένο υπουργό επειδή στο κεφάλι τους την έχουν δει ως υπερασπιστές του λαού.
