8ος χρόνος, ημέρα 2396η
Τρίτη, 24 Μαΐου 2022

Θα ζητούν πάλι συγγνώμη από τους δημοσκόπους

Θα ζητούν πάλι συγγνώμη από τους δημοσκόπους
Shutterstock

Υπάρχουν δύο ειδών τρόποι για να προσεγγίσουν τα στελέχη των κομμάτων τις δημοσκοπήσεις. Ο πρώτος, των ανοήτων, είναι να τις καταγγείλουν εφ΄ όσον δεν τους αρέσουν. Ο δεύτερος, των σοβαρών ανθρώπων, είναι να τις μελετήσουν και να βγάλουν τα συμπεράσματα τους.

Στην πρώτη περίπτωση ισχύει η αρχή πως φταίει ο αγγελιοφόρος για το μήνυμα. Αυτό το είδαμε, κατά κόρον, να γίνεται στην Ελλάδα την περίοδο 2017-2019, με αποκορύφωμα τους τελευταίους μήνες πριν από τις εκλογές. Επειδή τα εκλογικά αποτελέσματα δικαίωσαν πανηγυρικά τους δημοσκόπους, ο ηττημένος των εκλογών αναγκάστηκε να τους ζητήσει συγγνώμη.

Ας σημειωθεί πως μέχρι αυτήν την περίοδο, δηλαδή την περίοδο που κυβερνούσε ένα συνονθύλευμα τυχοδιωκτών, καιροσκόπων, εθνολαϊκιστών και μαρξιστών, κανένα κόμμα - ακόμα και σε περιόδους ακραίας πόλωσης - δεν αμφισβήτησε το κύρος και την αξία των δημοσκοπήσεων. Ήρθαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για να «ανακαλύψουν» τη συνωμοσία των καναλιών και των εταιρειών δημοσκοπήσεων με τη Νέα Δημοκρατία.

Και επειδή φαίνεται πως δεν έβαλαν μυαλό, και σήμερα αμφισβητούν τα ευρήματα όλων των δημοσκοπήσεων που τυγχάνει να είναι σχεδόν ταυτόσημα, και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Ο συλλογισμός τους είναι αντεστραμμένος. Ξεκινούν με το ζητούμενο ως δεδομένο. Διερωτώνται πώς γίνεται η κυβέρνηση να αντέχει εν μέσω πανδημίας και ακρίβειας; Δεν είναι δυνατόν! Θα έπρεπε να έχει σαρωθεί. Άρα κάτι τρέχει με τις δημοσκοπήσεις που δεν το αποτυπώνουν.

Αντί να αναρωτηθούν γιατί συμβαίνει αυτό, τι φταίει με το κόμμα τους και η κυβέρνηση αντέχει, καταφεύγουν στην εύκολη συνωμοσιολογική λύση, για τις «πετσωμένες» δημοσκοπήσεις.

Εννοείται πως όταν ένα μεγάλο κόμμα, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, αδυνατεί να προσεγγίσει και να αναλύσει την πραγματικότητα με ορθό λόγο, τότε μοιραία θα μικραίνει. Η πραγματικότητα όταν την περιφρονείς σε εκδικείται.

Προχθές ο Α. Τσίπρας ζήτησε από τα στελέχη του ο ΣΥΡΙΖΑ να ανοιχτεί στην κοινωνία. Όμως το βασικό ερώτημα είναι πώς θα γίνει αυτό; Με τι λόγο θα απευθυνθούν στην κοινωνία; Και κυρίως σε ποια κοινωνία θέλουν να απευθυνθούν, γιατί ως γνωστόν δεν υπάρχει μια ενιαία κοινωνία.

Είναι ευνόητο πως με τον τρέχοντα πολιτικό λόγο οι σύντροφοι ουδεμία τύχη έχουν να μιλήσουν σε εθνικό ακροατήριο. Στην καλύτερη περίπτωση με αυτά που λένε και κάνουν, να περιφρουρήσουν τον χώρο που ήδη κατέχουν. Τίποτα παραπάνω. Βέβαια, ενδεχομένως για τους προσωπικούς σχεδιασμούς του Α. Τσίπρα αυτό να μην είναι κακό. Να τον εξυπηρετεί. Αλλά, αν ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει δημοσκοπικά καθηλωμένος, δεν ευθύνονται οι δημοσκόποι.

Είναι πραγματικά απορίας άξιον πώς δε βρίσκεται εκεί μέσα ένας σοβαρός άνθρωπος που να πει ότι δεν φταίει ο γιαλός, αλλά ο καπετάνιος που το καράβι αρμενίζει στραβά. Ένας άνθρωπος που να πει το αυτονόητο: οι δημοσκοπήσεις, με τις αποδεκτές αποκλίσεις τους, καταγράφουν τους συσχετισμούς μιας συγκεκριμένης περιόδου.

Όσο δεν κάθονται να τις μελετήσουν και αποδίδουν τα ευρήματα τους σε συνωμοσία, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες, μετά τις νέες εκλογές, να ξαναζητήσουν συγγνώμη από τους δημοσκόπους.