Deals του 2020: Οι business των 8 δις που αλλάζουν τον ελληνικό χάρτη

Deals του 2020: Οι business των 8 δις που αλλάζουν τον ελληνικό χάρτη

Του Γιώργου Δασκαλόπουλου

Χρονιά κοσμογονίας για τις μεγάλες επενδύσεις και deals αναμένεται να είναι το 2020. Με το Ελληνικό να ωριμάζει, ιδιωτικά deals εν αναμονή και αποκρατικοποιήσεις που αλλάζουν τον χάρτη σε ενέργεια, περίθαλψη, τηλεπικοινωνίες και αερομεταφορές να βρίσκονται προ των πυλών, η φιλοεπενδυτική πολιτική της κυβέρνησης καταγράφει τα πρώτα της σημαντικά βήματα. Και φέρνει αποτελέσματα ικανά να μοχλεύσουν την οικονομία στο σύνολό της και να διαμορφώσουν τις συνθήκες ανάπτυξης που πριν από έξι μήνες «χαρτογραφούσε» ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πρόκειται για deals με αρχικό ορίζοντα 6-8 δισ. ευρώ, η μόχλευση των οποίων όμως λειτουργεί πολλαπλασιαστικά για την οικονομία, τόσο σε επίπεδο μεγεθών, όσο και σε επίπεδο παραγωγής, απασχόλησης και αποτελεσμάτων που υπόσχονται πολλά για μια δυναμική συνέχεια.

Η επένδυση του Ελληνικού αποτελεί ένα υπόδειγμα τόσο για το «ξεδίπλωμα» του επενδυτικού ενδιαφέροντος, από την ομάδα υπό τη Lamda Development, όσο και για τα αντανακλαστικά της κυβέρνησης, που απεμπλέκει την έναρξη των πρόδρομων έργων από διαδικαστικές διεργασίες, μέχρι την τελική υπογραφή της σύμβασης με το Δημόσιο. Την ίδια στιγμή, η διπλή αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ συγκεντρώνει ισχυρό ελληνικό και ξένο ενδιαφέρον, μια διαγωνιστική διαδικασία που ξεκινά μέσα στον μήνα για να αλλάξει τα δεδομένα στην αγορά φυσικού αερίου.

Μέσα στο επόμενο τρίμηνο θα κριθεί και το «πακέτο» του διεθνούς αερολιμένα Αθηνών «Ελ. Βενιζέλος» με την πώληση του 30% να έχει όχι μόνο αγοραστικό ενδιαφέρον, αλλά και επενδυτικό, καθώς το αεροδρόμιο περνά το κατώφλι χωρητικότητας και δρομολογεί νέα έργα στον τερματικό σταθμό της πρωτεύουσας.

Την ίδια στιγμή, στο μέτωπο των τηλεπικοινωνιών και των media, η «αλλαγή φρουράς» στις Wind - Forthnet φέρνει ανακατατάξεις και την προοπτική δυναμικών deals που αλλάζουν το τοπίο. Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και στην MIG, με την Τράπεζα Πειραιώς να κινεί τις διαδικασίες εξεύρεσης στρατηγικού επενδυτή, είτε τμηματικής πώλησης των δύο μεγάλων assets. Της Vivartia και της Attica Συμμετοχών, έχοντας το προηγούμενο διάστημα συγκεντρώσει στα χέρια της όλα τα «όπλα» που τη φέρνουν σε ρόλο κυρίαρχου του παιχνιδιού.

Ελληνικό: Με όπλο 2 δισ. και ευέλικτες διαδικασίες

Στην ατζέντα του 2020 ξεχωρίζει η επένδυση στο Ελληνικό, που μετά την επιτυχή αύξηση κεφαλαίου της Lamda Development, με 650 εκατ. ευρώ, ετοιμάζει τα επόμενα βήματα ώστε οι μπουλντόζες να μπουν στην έκταση του πρώην αεροδρομίου της πρωτεύουσας τους πρώτους μήνες του νέου έτους. Με τη νομοθετική ρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση, οι πρώτες εργασίες στον χώρο του πρώην διεθνούς αερολιμένα θα μπορέσουν να ξεκινήσουν πριν από το κλείσιμο του deal μεταξύ Δημοσίου και αναδόχου για το project, καθώς παρακάμπτεται ο «σκόπελος» μιας ενδεχόμενης καθυστέρησης στον διαγωνισμό για το καζίνο (που αποτελεί αναβλητική αίρεση για την υπογραφή του έργου). Κατά συνέπεια, οι εργασίες θα μπορούν να ξεκινήσουν αρκετά νωρίτερα, ενδεχομένως και μέσα στον Ιανουάριο.

Η ομάδα της Lamda έχει ήδη διαμορφώσει το πακέτο κεφαλαιακής στήριξης του project με 2 δισ. ευρώ. Αυτό διαμορφώνεται από τα ίδια κεφάλαια του ομίλου, την ΑΜΚ των 650 εκατ., την πρόσφατα «κλειδωμένη» τραπεζική χρηματοδότηση με Eurobank και Πειραιώς (880 εκατ.), τις προγραμματιζόμενες πωλήσεις ακινήτων στο Ελληνικό (400 εκατ.), αλλά και την προσεχή έκδοση ομολόγου που τοποθετείται μεταξύ 150 και 250 εκατ. ευρώ. Τα 2 δισ. ευρώ θα καλύψουν τα έργα της πρώτης πενταετίας, προκειμένου μέχρι το 2025 να έχουν ολοκληρωθεί η ανάπλαση όλου του παραλιακού μετώπου, το 30% του πάρκου, όπως και των περισσότερων υποδομών.

Ηδη, η ΑΜΚ «καλύπτει» την καταβολή των δύο πρώτων δόσεων του τιμήματος της σύμβασης με το Δημόσιο για την Ελληνικό Α.Ε. (300 εκατ. η πρώτη δόση κατά την ημερομηνία μεταβίβασης και 167 εκατ. για την καταβολή της δεύτερης), ενώ άλλα 133 εκατ. θα διατεθούν για την ανάπτυξη δύο εμπορικών κέντρων εντός του ακινήτου, μέσω συμμετοχής σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου εταιρείας που θα ιδρυθεί για τον σκοπό αυτό.
Στο μεταξύ, αναμένεται σύντομα να έχει διευθετηθεί και το θέμα του διαγωνισμού του καζίνο, που διαμορφώνει σημαντικό τροφοδότη της επένδυσης. Το Integrated Casino Resort (μια αυτόνομη επένδυση της τάξεως του 1 δισ.), πέραν του μισθωτηρίου συμβολαίου, θα είναι και σημαντικός «τροφοδότης» της επένδυσης, με τα έσοδα από τη λειτουργία του να υπολογίζονται στο 10% των συνολικών εσόδων του project.

«Ελ. Βενιζέλος»: Η μάχη για τη «νύφη» του 1 δισ.

Με το γύρισμα του χρόνου, το ΤΑΙΠΕΔ θα ολοκληρώσει την αξιολόγηση των 10 μη δεσμευτικών προτάσεων που έχει παραλάβει σχετικά με την πώληση του πακέτου του 30% του ΔΑΑ «Ελ. Βενιζέλος» για να προχωρήσει στην επόμενη φάση της διαδικασίας: Την υποβολή των δεσμευτικών προσφορών απ' όσους προκριθούν στον δεύτερο γύρο. Οι αεροπορικοί και κατασκευαστικοί κολοσσοί, αλλά και τα μακροπρόθεσμα κεφάλαια, που «προσγειώθηκαν» το περασμένο φθινόπωρο στα Σπάτα για τη διεκδίκηση του χρυσού πακέτου, προοιωνίζονται την επιτυχή έκβαση του διαγωνισμού, με αρμόδιους παράγοντες να εκτιμούν ότι ο στόχος του 1 δισ. ευρώ θεωρείται κλειδωμένος και στην πράξη ο πήχης έχει μπει ψηλότερα - κοντά στα 1,3 δισ.Β Παράλληλα, το υψηλό ενδιαφέρον καταδεικνύει και τις μεγάλες προοπτικές του αεροδρομίου της Αθήνας, το οποίο πλέον έχει κατακτήσει τους στόχους της επιβατικής κίνησης, γεγονός που το επόμενο διάστημα θα ξεκλειδώσει περαιτέρω επενδύσεις στον αερολιμένα.

Ετσι, σε περίπτωση κατά την οποία η επιβατική κίνηση του ΔΑΑ κλείσει το 2019 με 26 εκατ. επιβάτες, τότε για το «Ελ. Βενιζέλος» ξεκλειδώνει και η προοπτική ενός νέου επενδυτικού προγράμματος, ύψους έως 350-400 εκατ. ευρώ, για την επέκταση του Terminal 1 και των χώρων εξυπηρέτησης.

Στην κούρσα των μνηστήρων, τον πρώτο λόγο έχουν οι Καναδοί της PSP Investments, που ήδη ελέγχουν το 40% του αερολιμένα μέσω της AviAlliance (πρόκειται για μια εταιρεία - διάδοχο της Hochtief Aiports, εκ των ιδρυτικών μετόχων του ΔΑΑ, που στη συνέχεια πούλησε τα μερίδιά του) ενώ ελέγχουν και τη διοίκηση. Την περασμένη χρονιά οι Καναδοί υπέγραψαν την ανανεωμένη σύμβαση παραχώρησης του ΔΑΑ, καταβάλλοντας για τον λόγο αυτό περισσότερο από 1,2 δισ. ευρώ και αναμένεται να κινηθούν και για την απόκτηση του επιπλέον ποσοστού, ώστε να «κλειδώσουν» τον πλήρη έλεγχο του αθηναϊκού αερολιμένα.

Το αντίπαλο δέος για τους Καναδούς διαμορφώνει η Vinci Airports. Πρόκειται για τον αεροπορικό «βραχίονα» της κατασκευαστικής που έχει πρωταγωνιστήσει στα ελληνικά «μεγάλα έργα». Ο γαλλικός όμιλος, που διατηρεί ένα τεράστιο χαρτοφυλάκιο αεροδρομίων παγκοσμίως, δεν δείχνει για πρώτη φορά ενδιαφέρον για τους ελληνικούς αερολιμένες. Είχε συμμετάσχει και στον διαγωνισμό παραχώρησης των 14 περιφερειακών αερολιμένων, όπου και «έχασε» η γερμανική Fraport. Μεταξύ των ισχυρών υποψηφίων συγκαταλέγεται η ADP (πρώην Aeroports de Paris), που διαχειρίζεται τα μεγαλύτερα αεροδρόμια της Γαλλίας, η ισπανική κατασκευαστική Ferrovial, που στη χώρα μας είναι γνωστή επίσης από τα μεγάλα έργα, με κορωνίδα τη συμμετοχή της στην κοινοπραξία Hellenic Autopistas για το project της Ιονίας Οδού.

Εθνική Ασφαλιστική: Τρίτη και... τυχερή

Ο Ιανουάριος όμως θα είναι ο μήνας των εξελίξεων και για την υπόθεση της Εθνικής Ασφαλιστικής. Η διοίκηση της τράπεζας φέρεται να έχει κλειδώσει την απόφασή της να προχωρήσει με το plan A. Δηλαδή, να ζητήσει δεσμευτικές προτάσεις από τους 4 ενδιαφερόμενους που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτηση του 80% της μεγαλύτερης ελληνικής ασφαλιστικής. Κατά τη σχετική πληροφόρηση, οι αρχικές προτάσεις, αν και δεν έφτασαν στο ύψος των προσδοκιών της τράπεζας, βρίσκονται αρκετά κοντά στους στόχους. Και για τους λόγους αυτούς εκτιμάται ότι η συνέχιση της διαγωνιστικής διαδικασίας θα κινηθεί προς όφελος της τράπεζας, σε αντίθεση με το ενδεχόμενο του plan B (δηλαδή της διάθεσης των μετοχών στο χρηματιστήριο) που ελλοχεύει αρκετούς κινδύνους. Με την τράπεζα να αποτιμά την Ασφαλιστική στο επίπεδο του 1 δισ. ευρώ, ο πήχης για το 80% τίθεται στα 800 εκατ., αν και πληροφορίες αναφέρουν ότι η Εθνική θα δεχόταν να διαπραγματευτεί και λίγο χαμηλότερα. Ιδιαίτερα εφόσον της παρασχεθούν και άλλα ανταλλάγματα. Εάν δεν σημειωθεί κάποια σοβαρή ανατροπή, το due diligence θα ξεκινήσει αμέσως, με τις πληροφορίες να καταγράφουν ως ισχυρότερο το ενδιαφέρον του CVC Capital αλλά και της κινεζικής Fosun.

Το αμερικανικό fund που δεν έχει κρύψει τις προθέσεις του να επεκταθεί στον ασφαλιστικό κλάδο, είναι ήδη ο πρωταγωνιστής και ο σημαντικότερος παίκτης στον χώρο των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων (Metropolitan, «Υγεία»), έχοντας ήδη επενδύσει περισσότερα από 650 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα. Με μία κίνηση στον ασφαλιστικό κλάδο και με την εν δυνάμει απόκτηση της μεγαλύτερης ασφαλιστικής της χώρας, θα μπορούσε να «κλειδώσει» συνέργειες υψηλού επιπέδου.

Αντιθέτως, η «υποψηφιότητα» της Fosun παραμένει σε επίπεδο «έντονης φημολογίας». Στην αγορά δεν διαφεύγει της προσοχής ότι τα εν λόγω κινεζικά κεφάλαια είχαν λάβει μέρος στη δεύτερη απόπειρα πώλησης της Ασφαλιστικής, αλλά δεν υπέβαλαν ανταγωνιστική προσφορά και αποκλείστηκαν. Επίσης υπήρξαν ο κεντρικός συνεργάτης της Folli Follie στην ασιατική της επέκταση (που αποδείχθηκε... φούσκα).

Με βάση τα στενά χρονικά όρια που έχε θέσει η Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Κομισιόν (DG Comp), η τράπεζα πρέπει να λάβει και να αξιολογήσει τις προτάσεις μέσα στον Ιανουάριο. Βάσει του ίδιου χρονοδιαγράμματος, έως τις 28 Φεβρουαρίου 2020 θα πρέπει να έχει υπογραφεί και η σύμβαση. Διαδικασία που μπορεί να λάβει μικρή παράταση...

Το διπλό deal για Wind και Forthnet

Το ίδιο διάστημα, όμως, θα τρέξει και άλλο ένα mega επιχειρηματικό στοίχημα της τάξεως του 1 δισ. ευρώ: η αλλαγή ιδιοκτησιακής φρουράς στη Wind. Τα δύο funds που διαμορφώνουν την ισχυρή μετοχική πλειοψηφία των «γαλάζιων» των telecoms, η Golden Tree Asset Management (με 59%) και η Cyrus Capital Partners (35,6%), διερευνούν επίσημα πλέον το ενδεχόμενο της «εξόδου» από την εταιρεία, καθώς ο επενδυτικός τους ορίζοντας έχει ολοκληρωθεί. Και μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας του ομολογιακού δανείου των 525 εκατ. ευρώ που σύναψε πρόσφατα η εταιρεία, διαμορφώνοντας, μια ιδιαίτερα θετική συγκυρία, προχώρησαν στη διαδικασία πρόσκλησης ενδιαφέροντος, με σύμβουλο τη JP Morgan.

Η διαδικασία, ανεπίσημα πάντα, έχει φέρει στην «αυλή» της Wind σημαντικά επενδυτικά «σπίτια», όπως η BC Partners, η Warburg και η Providence, με την πρώτη να θεωρείται η ισχυρότερη υποψηφιότητα. Αλλωστε το εν λόγω κεφάλαιο ασχολείται συχνά με τα ελληνικά πράγματα, έχοντας ρίξει περί τα 3 δισ., με πιο πρόσφατο παράδειγμα την απόκτηση του ελέγχου της Pharmaten.

Το «διακύβευμα» για τη Wind τοποθετείται στο επίπεδο των 800 εκατ. ευρώ έως 1 δισ., όσο δηλαδή υπολογίζεται το enterprise value της εταιρείας που έχει μειώσει σημαντικά το κόστος δανεισμού της, παράγει θετικά αποτελέσματα και έχει στα σκαριά ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα για το πέρασμα στα δίκτυα 5ης γενιάς.

Ίσως όμως το πιο «ενδιαφέρον» να αφορά την παράλληλη εξέλιξη που συνιστά η προοπτική εξαγοράς της Forthnet/Nova, από την Alter Ego του Βαγγέλη Μαρινάκη. Ενα deal που προορίζεται να κλείσει οριστικά μέσα στον Ιανουάριο, αλλά έχει και δύο ακόλουθα σκέλη. Ο νέος ιδιοκτήτης είτε θα κινήσει την πώληση του τηλεπικοινωνιακού σκέλους (Forthnet), κρατώντας το τηλεοπτικό (Nova) είτε θα πρέπει να ρίξει χρήμα στη Forthnet, προκειμένου αυτή να παραμείνει ανταγωνιστική μεταξύ των παρόχων.

Στο πρώτο σενάριο, η Wind, που βρέθηκε παλαιότερα σε θέση μετόχου της Forthnet, θεωρείται ο Νο 1 ενδιαφερόμενος, ανοίγοντας σενάρια και συζητήσεις για ένα παράλληλο deal...

To γύρισμα του παιχνιδιού για τη MIG

Για τη MIG των υποχρεώσεων που φτάνουν το 1,45 δισ. ευρώ, αλλά και τις λαμπρές θυγατρικές επιχειρήσεις, το τελευταίο κεφάλαιο των εξελίξεων άρχισε να γράφεται το φθινόπωρο. Την περίοδο δηλαδή που τερματίστηκαν -χωρίς αποτέλεσμα- οι αποκλειστικές διαπραγματεύσεις της Liknoss του εφοπλιστή Πριόβολου για τη Singular Logic, ενώ σχεδόν ταυτόχρονα «αστόχησαν» και οι διαβουλεύσεις του ομίλου με τα funds Farallon και Oak Hill για την αναχρηματοδότηση του δανεισμού του ομίλου.

Συνέπεια του ναυαγίου ήταν η τράπεζα να αναλάβει η ίδια την αναχρηματοδότηση. Ετσι, υποχρεώθηκε μεν να αποπληρώσει ένα ομολογιακό 143,5 εκατ. ευρώ, αλλά «πήρε πίσω» και τις εξασφαλίσεις που αυτό εμπεριείχε: και εν προκειμένω το 51% της Attica Group και το 42% της Vivartia. Σημειώνεται ότι η Πειραιώς, μέσω δανείου που είχε χορηγήσει στη MIG το 2015, κατέχει πλέον ως εγγυήσεις και τα υπόλοιπα ποσοστά των δύο θυγατρικών - Attica και Vivartia. Επομένως και τον πλήρη έλεγχό τους. Σε μια παράλληλη -και ιδιαίτερα σημαντική- εξέλιξη, η Τράπεζα Πειραιώς, τον περασμένο μήνα, πέρασε ένα μέρος του δανεισμού της MIG στα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα (ΝΡΕ) για τεχνικούς και στρατηγικούς λόγους, όπως αναφέρθηκε επίσημα. Για την κίνηση αυτή, ανεπίσημες πληροφορίες αναφέρουν ότι έγινε μετά τις αναθεωρήσεις που ζήτησε ο SSM, αλλά και σε σύμφωνη γνώμη με την ίδια την διοίκηση της τράπεζας, που ετοιμάζει πλέον τον νέο σχεδιασμό της για το «ζήτημα MIG», με στόχο να τον ξεδιπλώσει στο πρώτο τρίμηνο του νέου έτους.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τόσο η τράπεζα όσο και η διοίκηση του επιχειρηματικού ομίλου θεωρούν ως καλύτερη δυνατή λύση την είσοδο στρατηγικού επενδυτή. Στο σενάριο αυτό, το μεγάλο πρόβλημα παραμένει το ύψος του δανεισμού. Ενας επενδυτής που θα αναλάμβανε το «βάρος» της MIG θα συνόδευε την προσφορά του με ένα διόλου ευκαταφρόνητο «κούρεμα». Ηδη, όμως, η εξέλιξη, με τη μεταφορά ενός σημαντικού ποσοστού του δανεισμού στα NPE?s της Πειραιώς, διευκολύνει σημαντικά τις εξελίξεις, καθιστώντας το «βάρος» μικρότερο...

Εάν η στρατηγική δεν ευοδωθεί, η MIG θα πρέπει να πωλήσει τις δύο μεγάλες θυγατρικές της χωριστά. Για τις εξελίξεις έχει ιδιαίτερη σημασία το ενδιαφέρον από το τσεχικό EMMA Capital (είχε πρωτοστατήσει στην ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ, προτού αποχωρήσει την περασμένη άνοιξη) που αφορά την εξαγορά του συνόλου της Vivartia.

Η ΔΕΠΑ φέρνει τα πάνω κάτω στο φυσικό αέριο

Η διπλή αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ το 2020 θα αλλάξει άρδην τις υφιστάμενες ισορροπίες στο φυσικό αέριο, σχηματίζοντας έναν νέο επιχειρηματικό χάρτη στην αγορά του 1,5 δισ. ευρώ. Η εκκίνηση έχει δοθεί ήδη με την προκήρυξη του διαγωνισμού για τη ΔΕΠΑ Υποδομών (για την οποία οι δεσμευτικές προτάσεις αναμένονται στις 14 Φεβρουαρίου) ενώ μέσα στον Ιανουάριο θα προχωρήσει και η προκήρυξη για τη ΔΕΠΑ Εμπορίας.

Η ΔΕΠΑ Εμπορίας διαμορφώνει την «καρδιά» του φιλέτου, με τις εμπορικές δραστηριότητες, τη συμμετοχή στην ΕΠΑ Αττικής, τις υπογεγραμμένες συμβάσεις εισαγωγής αερίου, την προμήθεια και εμπορία ηλεκτρικής ενέργειας, τον ανεφοδιασμό οχημάτων με CNG, τα δίκτυα πρατηρίων, αλλά και τη χρήση του εμπορικού σήματος FISIKON. Ειδικότερα, η θυγατρική της ΔΕΠΑ Φυσικό Αέριο (η άλλοτε ΕΠΑ Αττικής) με το πελατολόγιο των 350.000 συνδρομητών λιανικής, διαμορφώνει ένα πολύ ισχυρό δέλεαρ για τον παίκτη που θα υπερισχύσει στη μάχη για τη ΔΕΠΑ Εμπορίας, προσφέροντάς του ένα ιδιαίτερα ισχυρό προβάδισμα στην συγκεκριμένη αγορά. Επιπρόσθετα στο ίδιο asset περιλαμβάνονται η προμήθεια σε απομακρυσμένα δίκτυα διανομής, όπως και τα πιθανά δικαιώματα και υποχρεώσεις της εταιρείες σε διεθνή έργα, όπως είναι οι δεσμεύσεις ποσοτήτων στον αγωγό Ελλάδας - Βουλγαρίας (IGB) ή στο FSRU στην Αλεξανδρούπολη.

Από ελληνικής πλευράς, στη μάχη για τη ΔΕΠΑ Εμπορίας, αναμένεται να «ριχτούν», ο καθένας με τη δική τους στρατηγική και συσχετισμούς, οι όμιλοι Μυτιληναίος, Κοπελούζου (με ξένη συνεργασία), Motor Oil (Βαρδινογιάννη), τα ΕΛΠΕ (πιθανόν μέσω της Elpedison) και η ΤΕΡΝΑ. Το ξένο ενδιαφέρον περιλαμβάνει την Edison, η οποία αποτελεί συνεταίρο της ΔΕΠΑ στα έργα του αγωγού IGB και του ελληνοϊταλικού αγωγού φυσικού αερίου, όπως και των ΕΛΠΕ στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής και των υδρογονανθράκων (Elpedison), τη γαλλική Engie, αλλά και το κολοσσό ΕΝΙ, η οποία από τον Ιούλιο ελέγχει τη ZeniΘ, ενώ διατηρεί ισχυρότατη παρουσία και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Η ΔΕΠΑ Υποδομών θα έχει μετά την αποκρατικοποίησή της (κατά 100% με την πώληση και του μεριδίου των ΕΛΠΕ) τον έλεγχο του συνόλου του δικτύου της χώρας. Στην εταιρεία ανήκουν η Εταιρεία Διανομής Αερίου (ΕΔΑ) Αττικής, η ΕΔΑ ΘΕΣΣ (αφορά τη Θεσσαλονίκη και τη Θεσσαλία, στην οποία το Δημόσιο συμμετέχει με ποσοστό 51%, ενώ το υπόλοιπο ελέγχει η ιταλική ENI), και η ΔΕΔΑ που αφορά την υπόλοιπη Ελλάδα.
Β 

Στην «γραμμή τερματισμού» του Φεβρουαρίου αναμένεται να εμφανιστούν Γερμανοί όπως η EON, Ιταλοί όπως η Italgas, αλλά και η ιταλο-βελγο-ισπανική κοινοπραξία «Σενφλούγκα» που ελέγχει το ΔΕΣΦΑ.Β 

*Αναδημοσίευση από τον Φιλελεύθερο της Παρασκευής 3 Ιανουαρίου