Η πολιτική συνέπεια αποτελεί προϋπόθεση αξιοπιστίας. Και όταν αυτή απουσιάζει, τότε οι πολίτες οφείλουν να αναρωτηθούν: πρόκειται για αλλαγή στάσης λόγω νέων δεδομένων ή για μια ακόμη περίπτωση πολιτικού καιροσκοπισμού; Η πρόσφατη στάση του προέδρου της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκου Βελόπουλου, στη Βουλή για τις συμβάσεις έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης, δίνει την απάντηση.
Συγκεκριμένα, πριν από λιγότερο από δύο χρόνια, στις 18 Μαΐου 2023, ο ίδιος διακήρυττε σε τηλεοπτική του συνέντευξη ότι «εμείς λέμε να παράγουμε πλούτο και μετά να τον μοιράσουμε», υποσχόμενος μάλιστα συντάξεις ύψους 3.000 ευρώ μέσα σε τρία χρόνια, επικαλούμενος το μοντέλο της Νορβηγίας και επιμένοντας στις εξορύξεις φυσικού αερίου ως μοχλό ανάπτυξης.
Κι όμως, λίγες ημέρες πριν, όταν η ελληνική Βουλή κλήθηκε να εγκρίνει τις συμβάσεις του Ελληνικού Δημοσίου με τη Chevron και τη HELLENiQ ENERGY για έρευνες και πιθανή αξιοποίηση υδρογονανθράκων, η Ελληνική Λύση δήλωσε «παρών» επί της αρχής και καταψήφισε τις κρίσιμες επιμέρους συμβάσεις για τα οικόπεδα νότια της Κρήτης.
Πώς εξηγείται αυτή η αντίφαση; Πώς γίνεται από ένθερμος υποστηρικτής των εξορύξεων να μετατρέπεται σε αρνητή τους, όταν αυτές παίρνουν «σάρκα και οστά»; Η απάντηση είναι απλή: όταν η πολιτική ρητορική δεν συνοδεύεται από υπευθυνότητα, μετατρέπεται σε υποκρισία και κενό λόγο.
Η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι οι συγκεκριμένες συμβάσεις είναι συμφωνίες με ιδιωτικές εταιρείες και δεν δημιουργούν καμία διακρατική υποχρέωση. Δεν εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα, όπως ψευδώς διακινούν ορισμένοι, αλλά αντιθέτως διασφαλίζουν ότι ο τελικός λόγος ανήκει πάντοτε στην Ελλάδα και στο ελληνικό Δημόσιο.
Σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων, με το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο να παραμένει στο προσκήνιο και με αντιδράσεις από την Τουρκία και τη Λιβύη, η παρουσία μιας εκ των μεγαλύτερων ενεργειακών εταιρειών παγκοσμίως στην ελληνική επικράτεια αποτελεί έμπρακτη αναγνώριση των ελληνικών θέσεων. Ενισχύει τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας και αποδυναμώνει την τουρκική επιχειρηματολογία.
Αλλά δεν πρόκειται μόνο για γεωπολιτική. Πρόκειται και για οικονομία. Σε περίπτωση εντοπισμού εμπορεύσιμων κοιτασμάτων, το ελληνικό Δημόσιο θα μπορεί να αποκομίσει άμεσα από 38% έως 41% των κερδών, χωρίς καν να υπολογίζονται τα έσοδα από τη συμμετοχή της HELLENiQ ENERGY. Πρόκειται για μια σημαντική προοπτική πλούτου, ακριβώς αυτή που ο κ. Βελόπουλος υποσχόταν ότι θα δημιουργήσει.
Η διαφορά είναι ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν περιορίζεται σε λόγια, αλλά προχωρά σε πράξεις, με σχέδιο, σοβαρότητα και σεβασμό στο εθνικό συμφέρον. Αντίθετα, κάποιοι άλλοι αποκαλύπτουν μια πολιτική που προσαρμόζεται ευκαιριακά, χωρίς σταθερή στρατηγική και πειστικά επιχειρήματα.
Οι πολίτες αξίζουν ειλικρίνεια. Και η χώρα χρειάζεται πολιτικές δυνάμεις που να μπορούν να υποστηρίξουν τις επιλογές τους όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στην πράξη.
* Ο Μακάριος Λαζαρίδης είναι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος - Βουλευτή Π.Ε. Καβάλας Νέας Δημοκρατίας
