8ος χρόνος, ημέρα 2484η
Σάββατο, 20 Αυγούστου 2022

Το αιώνιο μνημείο της Ορθοδοξίας μετατρέπεται σε «εργαλείο» πρόκλησης

Το αιώνιο μνημείο της Ορθοδοξίας μετατρέπεται σε «εργαλείο» πρόκλησης

Δεν έχει περάσει ούτε μια εβδομάδα από την επίσκεψη της Γερμανίδας υπουργού Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ στη χώρα μας και οι τουρκικές προκλήσεις συνεχίζονται συστηματικά.

Οι δηλώσεις της Γερμανίδας ΥΠΕΞ, περί ελληνικών νησιών του Αιγαίου και αλληλεγγύης της Γερμανίας προς την Ελλάδα για το θέμα αυτό εξόργισαν τον Τούρκο ομόλογο της Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος και της επετέθη φραστικά λίγες ώρες αργότερα στην συνάντηση τους στην Κωνσταντινούπολη, κατηγορώντας την Γερμανία ότι «υιοθετεί την ελληνική και ελληνοκυπριακή προπαγάνδα».

Το γεγονός αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα του τελευταίου κύκλου προκλήσεων από την γείτονα χώρα προς την Ελλάδα.

Ο κύκλος αυτός άρχισε πριν, περίπου, τρείς εβδομάδες, με τον «χάρτη Μπαχτσελί». Συνεχίστηκε με τις δηλώσεις Τσαβούσογλου περί συνέχισης των παραβιάσεων του ελληνικού εναερίου χώρου και τις υπερπτήσεις «πάνω από την Αττική», του διευθυντή Επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας Φαχρετίν Αλτούν.

Η επόμενη πρόκληση ήταν το περασμένο Σάββατο, η έξοδος του πλωτού γεωτρύπανου Αμπντουλαζίζ Χαν που βρίσκεται βορειοανατολικά της Κύπρου. Το αν η συγκεκριμενη πρόκληση είναι προφανής αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι ο απόπλους αντί να ξεκινήσει στις 9 Αυγούστου, όπως, αρχικά, είχε προγραμματισθεί ξεκίνησε στις 30 Ιουλίου, 10 ημέρες νωρίτερα. Ο εκπρόσωπος του προέδρου της Τουρκίας, Ιμπραήμ Καλίν, επικαλούμενος και άδεια από τα Κατεχόμενα, υπογράμμισε ότι η Τουρκία δεν δίνει σημασία στους ισχυρισμούς των Ελληνοκυπρίων και των Ελλήνων πως παραβιάζουμε τις δικές τους περιοχές, γιατί «δεν υπάρχει καμία νομική βάση».

Πριν, μόλις, δύο ημέρες, τη Δευτέρα, είχαμε και νέες προκλήσεις, αυτή τη φορά από τον Τούρκο υπουργό Άμυνας Χουλουσί Ακάρ ο οποίος κατηγόρησε την Ελλάδα για επεκτατισμό ενώ έθεσε και πάλι θέμα αμφισβήτησης της κυριαρχίας των νησιών και κατέληξε να δηλώσει πως η Τουρκία έχει δικαίωμα αυτοάμυνας λόγω «στρατιωτικοποίησης των νησιών».

Ακόμη, δεν παρέλειψε να επιρρίψει ευθύνες τόσο στον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, όσο και στον υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια, πως χαλάνε «το πιθανό θετικό κλίμα, το οποίο θα μπορούσε να δημιουργηθεί μεταξύ των δυο χωρών», ενώ αναφέρθηκε και στις ελληνικές παρεμβάσεις στις ΗΠΑ για τα F-16 και στη Γερμανία, για τα υποβρύχια.

Ιδιαίτερη αίσθηση ακόμη έκανε η δήλωση του ιδίου, ότι οι μαθητές των στρατιωτικών σχολών μπορούν να φθάσουν κολυμπώντας στο Καστελλόριζο, το οποίο βρίσκεται 1.950 μέτρα από τις τουρκικές ακτές.

Αυτά, βέβαια, σε ό,τι αφορά τις δηλώσεις και τις ενέργειες της πολιτικής ηγεσίας. Γιατί, σήμερα είχαμε ένα γεγονός, το οποίο δεν αφορά, μεν, την πολιτική ηγεσία της γείτονες αλλά θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μόνο ως πρόκληση.

Σε βίντεο που κυκλοφόρησε, από το εσωτερικό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, διακρίνονται εκατοντάδες παιδιά να φωνάζουν το ισλαμιστικό σύνθημα «Αλλάχου Ακμπάρ».

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως πρόκειται για μέλη του ιδρύματος TÜGVA ( Ίδρυμα Τουρκικής Νεολαίας), στο οποίο ο γιος του Τούρκου προέδρου, Μπιλάλ Ερντογάν, φέρεται να κατέχει ηγετική θέση. Το ίδρυμα είχε οργανώσει «Συνάντηση θερινών σχολείων Αγία Σοφία» μέσα στην Αγία Σοφία.

Δύο χρόνια, λοιπόν μετά την μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μουσείο προστατευόμενο από την UNESCO σε τζαμί - μια απόφαση που προκάλεσε αντιδράσεις ακόμη και από την πλευρά Τούρκων διανοουμένων και ανθρώπων του Πολιτισμού - το σύμβολο της Ορθοδοξίας αλλά και ένα μνημείο αιώνων, υψίστης ιστορικής σημασίας μεταβάλλεται σε «εργαλείο» θρησκευτικής προπαγάνδας αλλά και πρόκλησης.

Εξ’ άλλου ο συμβολισμός συνάδει και με τα όσα είχε αναφέρει ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν κατά τη διάρκεια νεοθωμανικής φιέστας, πριν, περίπου δυόμιση μήνες, φθάνοντας στο σημείο να υπενθυμίσει πως το 1453 ο Μωάμεθ δεν είχε «αλώσει» μόνο την Κωνσταντινούπολη, αλλά είχαν προηγηθεί -μεταξύ άλλων- η Πελοπόννησος και η Αθήνα.

Για τις εκδηλώσεις, αυτές, ισλαμικού φονταμενταλισμού, εντός της Αγίας Σοφίας, αναμένουμε, φυσικά, τις αντιδράσεις και τις τοποθετήσεις της UNESCO, των δικαιωματιστικών οργανώσεων αλλά και όλων όσων εμπλέκονται, διεθνώς, στα του Πολιτισμού.