7ος χρόνος, ημέρα 2188η
Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2021

Σακελλαροπούλου για Θεοδωράκη: Υπήρξε πανέλληνας, ένα ανεκτίμητο κεφάλαιο του πολιτισμού μας

Σακελλαροπούλου για Θεοδωράκη: Υπήρξε πανέλληνας, ένα ανεκτίμητο κεφάλαιο του πολιτισμού μας
Eurokinissi

Με ένα συγκινητικό μήνυμα για το έργο, τη ζωή αλλά και τους αγώνες του Μίκη Θεοδωράκη αποχαιρέτα η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, τον μεγάλο Έλληνα μουσικοσυνθέτη που έφυγε σήμερα το πρωί στα 96 του χρόνια.

«Πολυσχιδής δημιουργός, και καλλιτέχνης που επέμενε ως το τέλος να βλέπει τον κόσμο με τον ρομαντισμό και την εμπιστοσύνη μιας αιώνιας, ακατάλυτης νιότης» σχολιάζει για τον Μίκη Θεοδωράκη χαρακτηρίζοντάς τον ως «πανέλληνα», ενώ παράλληλα σχετικά με το έργο του σημειώνει πως «έγραψε μελωδίες που συνυφάνθηκαν με την ιστορική και κοινωνική πορεία της Ελλάδας τα μεταπολεμικά χρόνια, μουσικές που λειτούργησαν σαν παρότρυνση, σαν παρηγοριά, σαν διαμαρτυρία, σαν στήριγμα στις ζοφερές περιόδους της νεότερης ιστορίας μας».

Αναλυτικά ολόκληρη η ανάρτηση της Κατερίνας Σακελλαροπούλου για τον Μίκη Θεοδωράκη

«Ο Μίκης Θεοδωράκης, την απώλεια του οποίου πενθούμε σήμερα, υπήρξε ένας πανέλληνας και ταυτόχρονα οικουμενικός δημιουργός, ένα ανεκτίμητο κεφάλαιο του μουσικού μας πολιτισμού. Του χαρίστηκε μια πλούσια και γόνιμη ζωή που την βίωσε με πάθος, μια ζωή ταγμένη στη μουσική, τις τέχνες, τον τόπο μας και τους ανθρώπους του, αφοσιωμένη στις ιδέες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της ισότητας, της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Ο Μίκης δοκιμάστηκε σε όλα τα είδη της μουσικής – το τραγούδι, το ορατόριο, τη συμφωνική μουσική, τη μουσική για τον κινηματογράφο – με εξαιρετική επιτυχία. Έγραψε μελωδίες που συνυφάνθηκαν με την ιστορική και κοινωνική πορεία της Ελλάδας τα μεταπολεμικά χρόνια, μουσικές που λειτούργησαν σαν παρότρυνση, σαν παρηγοριά, σαν διαμαρτυρία, σαν στήριγμα στις ζοφερές περιόδους της νεότερης ιστορίας μας.

Πάντα «πολιτικός», συνέδεσε την πολιτική πράξη με την υπέρβαση και τον αγώνα. Ο ίδιος αυτοχαρακτηρίστηκε «μόνος, ανένταχτος, ανεξάρτητος, αυτοστρατευμένος». Ταγμένος στην εθνική αξιοπρέπεια, την ανθρωπιά και την ομοψυχία, δεν έπαψε ποτέ να είναι ένας βαθύς, πολυσχιδής δημιουργός, κι ένας καλλιτέχνης που επέμενε ως το τέλος να βλέπει τον κόσμο με τον ρομαντισμό και την εμπιστοσύνη μιας αιώνιας, ακατάλυτης νιότης.»