Απ. Δοξιάδης για τους οκτώ Τούρκους: «Δύο ναύαρχοι, δύο Ελλάδες»

«Δύο ναύαρχοι, δύο Ελλάδες»

«Σοκαριστική» χαρακτηρίζει ο Απόστολος Δοξιάδης τη δήλωση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, Ε. Αποστολάκη, ότι η Ελλάδα προσπάθησε να στείλει πίσω το ελικόπτερο με τους 8 Τούρκους που που έφτασαν στη χώρα μας. Με ανάρτησή στο Facebook, o A. Δοξιαδης τονίζει ότι αφού απέτυχε αυτή η προσπάθεια, ο Αλ. Τσίπρας έταξε τους «οκτώ» στον Τ. Ερντογάν σαν «ανθρώπινο πεσκέσι».

Ο Απόστολος Δοξιάδης αναφέρει επίσης ότι η αποκάλυψη του ναύαρχου Αποστολάκη δεν ξάφνιασε όσους ήξεραν αλλά  αυτό που σόκαρε ήταν «ο κυνισμός με τον οποίο αποκάλυψε τη φρικτή αλήθεια, σχεδόν εκφράζοντας τον καημό του που "ανακατεύτηκε μετά η δικαιοσύνη" και δεν μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν οι κυβερνώντες το αντισυνταγματικό, παράνομο και απάνθρωπο σχέδιό τους».

Τέλος, παρουσιάζει σε αντιδιαστολή τη στάση που τήρησε ένας άλλος ναύαρχος, ήδη εν αποστρατεία τότε, ο Στέλιος Φενέκος ο οποίος παρέστη ως μάρτυρας σε όλες τις δίκες της σχετικής υπόθεσης στον Άρειο Πάγο και κατόπιν, μοναδικός μάρτυρας, και στις οκτώ πολύωρες, εξαντλητικές συνεδριάσεις των Δευτεροβαθμίων Επιτροπών Ασύλου, για τον καθένα από τους οκτώ, σώζοντας την τιμή της Ελλάδας.

Αναλυτικά στην ανάρτησή του στο Facebook ο Απόστολος Δοξιάδης αναφέρει τα εξής:

«ΔΥΟ ΝΑΥΑΡΧΟΙ, ΔΥΟ ΕΛΛΑΔΕΣ

Η χθεσινή δήλωση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ επί κυβέρνησης Σύριζα/ΑΝΕΛ, ναύαρχου ε.α. Ευάγγελου Αποστολάκη για τους Οκτώ τούρκους ικέτες ήταν πραγματικά σοκαριστική. Βέβαια, όσοι από εμάς γνωρίζαμε το θέμα από τα μέσα, δεν εκπλαγήκαμε ιδιαίτερα. Το ακούγαμε από τον πρώτο καιρό της υπόθεσης των Οκτώ, ότι το ιδανικό της τότε κυβέρνησης ήταν να ξεφορτωθούν τους ικέτες την πρώτη στιγμή, και να τους στείλουν στον χαμό τους στα κρυφά, χωρίς κανείς να το πάρει χαμπάρι.

Έτσι, η αποκάλυψη του ναύαρχου Αποστολάκη δεν μας ξάφνιασε--όσους ξέραμε. Αυτό που σοκάρισε όμως ακόμα και εμάς ήταν ο κυνισμός με τον οποίο αποκάλυψε τη φρικτή αλήθεια, σχεδόν εκφράζοντας τον καημό του που "ανακατεύτηκε μετά η δικαιοσύνη" και δεν μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν οι κυβερνώντες, μαζί με όσους επίορκους αξιωματικούς μπορεί να έβρισκαν να συνεργαστούν--θέλω να ελπίζω ότι δεν θα έβρισκαν--το αντισυνταγματικό, παράνομο και απάνθρωπο σχέδιό τους. Και κάτι προσωπικό: για μένα, που για λόγους οικογενειακούς και προσωπικούς αγαπώ ιδιαίτερα το Ναυτικό, μαζί με το ξάφνιασμα και την οργή ήρθε και μια πίκρα. "Όχι να πάρει ευχή από αξιωματικό του Ναυτικού τέτοια πράγματα... Όχι από το Ναυτικό μας, της δημοκρατικής παράδοσης, του Αντιτορπιλικού Βέλος, που αντιστάθηκε στη χούντα..."

Αφού απέτυχε λοιπόν το πρώτο κόλπο της παλιανθρωπιάς, σε νέα κορύφωση πολιτικής και εθνικής αλητείας, ο Τσίπρας έταξε τους Οκτώ στον Ερντογάν, ανθρώπινο πεσκέσι στον τύραννο. "Θα στους στείλω το πολύ σε δυο βδομάδες" είπε στον επίδοξο σουλτάνο, φτύνοντας κάθε έννοια δικαιοσύνης, πατριωτισμού και ανθρωπιάς. Επιλήφθηκε το παραδικαστικό μαγαζί του Μαξίμου, αρχίζοντας από την κορυφή, και την όλη παρεούλα, Θάνου (τότε πρόεδρο του ΑΠ), Παπαγγελόπουλο, κλπ. ώστε να φροντίσουν να τους διώξουν με μανδύα τάχα δικαστικής νομιμότητας. Όμως, δεν τα κατάφεραν. Ξεσηκώθηκαν κάποιοι πολίτες και τους χάλασαν τα σχέδια, φέρνοντας το θέμα στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας. Οι δικαστές μας λειτούργησαν με γνώμονα τη συνείδησή τους, αλλά και με την ηθική στήριξη της κοινωνίας, κόντρα στην άνομη πίεση της εξουσίας. Τα τείχη άντεξαν. Η Δικαιοσύνη νίκησε.

Αυτό που δεν γνωρίζουν όμως όσοι δεν παρακολούθησαν στενά την υπόθεση, είναι ότι στον αγώνα για να σωθούν οι Οκτώ πρωταγωνίστησε ένας άλλος ναύαρχος, ήδη εν αποστρατεία τότε, ο Stelios Fenekos. Είναι καλή ώρα σήμερα να το μάθουν.

Από την πρώτη στιγμή που αναδείχθηκε το θέμα των Οκτώ, ο ναύαρχος Φενέκος τάχθηκε στην υπηρεσία αυτού του πραγματικά πατριωτικού σκοπού, δηλαδή της προστασίας της συνταγματικής νομιμότητας, της ανθρωπιάς και των ευρωπαϊκών αξιών, που ιδιαίτερα στο ζήτημα αυτό έλκουν την καταγωγή τους από την Ελλάδα. Γιατί η αρχαία Ελλάδα ήταν που κατέστησε ιερή την έννοια του ικέτη.

Ο ναύαρχος Φενέκος ήρθε μάρτυρας σε όλες τις δίκες στον Άρειο Πάγο (η υπόθεση, χωρίς ειδικό λόγο, είχε χωριστεί στα τρία, χωρίζοντας τους οκτώ ικέτες) και κατόπιν, μοναδικός μάρτυρας, και στις οκτώ πολύωρες, εξαντλητικές συνεδριάσεις των Δευτεροβαθμίων Επιτροπών Ασύλου, για τον καθένα από τους οκτώ.

Θυμήθηκα ξανά σήμερα το πρωί τις μέρες εκείνου του ωραίου αλλά δύσκολου αγώνα. Και ιδιαίτερα τον ναύαρχο Φενέκο, που με τη στάση του ξεπλένει στα μάτια μου το βαρύ στίγμα της δήλωσης Αποστολάκη. Θυμήθηκα τον ναύαρχο Φενέκο να καταθέτει μπροστά στους δικαστές του Αρείου Πάγου, σεμνός, αξιοπρεπής, λογικός, αλλά ακλόνητος υποστηρικτής του Δικαίου. Η παρουσία του ήταν για μένα, κάθε φορά, συγκλονιστική. Κάθε φορά που τον έβλεπα, στητό, λεβέντη, με το επιβλητικό του παράστημα τέλεια έφραση της ψυχής του, ένοιωθα μαζί με την ευγνωμοσύνη για την προσφορά του, μια ιδιαίτερη συγκίνηση που είχε να κάνει με το ποιος ήταν. Αυτός, ο άριστος αξιωματικός του Ναυτικού, ερχόταν σαν απλός πολίτης να καταθέσει στο ανώτατο δικαστήριο της χώρας, για να υποστηρίξει τους συνανθρώπους του μιας άλλης χώρας, άγνωστούς του ως την προηγουμένη, που τώρα ήθελε η άνομη εξουσία να τους ξαποστείλει σε φρικτό τέλος.

Καθε φορά που έβλεπα τον ναύαρχο Φενέκο στο δικαστήριο ήταν για μένα σαν να βλέπω μια ολόκληρη παράδοση, χιλιετιών λεβεντιάς θαλασσινής, να ανασταίνεται. Και έναν λαμπρό αξιωματικό να αγωνίζεται με όπλο το θάρρος και την αξιοπρέπεια, για την τιμή της ανθρώπινης ύπαρξης. Αλλά και για την τιμή της πατρίδας του, που δεν κάνει παλιανθρωπιές, αλλά σέβεται τον εαυτό της και της παράδοσή του.

Κάθε κατάθεση του ναύαρχου Φενέκου, κάθε στιγμή μαζί του στην υπόθεση των Οκτώ, μου έφερνε στον νου εκείνο το ομηρικό "αμύνεσθαι περί πάτρης".

Οιωνός άριστος ήταν η στάση του. Με αξιωματικούς σαν τον Στέλιο Φενέκο, αγνούς και γενναίους πατριώτες, η Ελλάδα σώζει την τιμή της».