Ο δρόμος της οριστικοποίησης της συμφωνίας-πλαισίου Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, δύο αφηγήματα νίκης και διαφορετικές ερμηνείες. Τα Στενά του Ορμούζ, το πυρηνικό πρόγραμμα, ο Λίβανος και οι νέες ισορροπίες ασφαλείας. Ο Θ. Τσίκας μιλά στο Liberal και την Ευ. Μπίφη.

Η φωτογραφία είναι πλέον γνωστή και έχει πονέσει πολύ κόσμο, κυρίως τους υπερ- πατριώτες και τον… Ερντογάν. Τέσσερις υπουργοί της ομάδας συνεργασίας Ελλάδα-ΗΠΑ-Κύπρος-Ισραήλ υπέγραψαν στο πανεπιστήμιο Rice του Χιούστον τη Διακήρυξη για την Ενεργειακή Συνεργασία και την ίδρυση του Κέντρου Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου.

Με ανοικτά μέτωπα και με εξαιρετικά εύθραυστες ισορροπίες προχωρούν το επόμενο διάστημα τα ελληνοτουρκικά, καθώς η Άγκυρα προειδοποιεί και απειλεί με λήψη μέτρων σε κάθε κίνηση που θεωρεί ότι οδηγεί στη «στρατηγική περικύκλωσή» της και συγχρόνως είναι αποφασισμένη για την αναβάθμιση της αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων με την εισαγωγή του νόμου για τη «Γαλάζια Πατρίδα».

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις κρουσμάτων διαφθοράς σε πολεοδομικές υπηρεσίες, επαναφέρουν το πολυσυζητημένο θέμα στην επικαιρότητα. Ο εμπειρογνώμονας Δημόσιας Διοίκησης κ. Παναγιώτης Καρκατσούλης αναλύει στο Liberal και τον Γ. Κακούση τις αιτίες της διαφθοράς και προτείνει ένα νέο μοντέλο διαφάνειας.

Χορεύει ζεϊμπέκικο και ακούει Νατάσα Θεοδωρίδου. Λατρεύει το χωριό της μητέρας του, το Μαντζάρι Μεσσηνίας, και απολαμβάνει την ελληνική κουζίνα. «Ωραίος ως Έλλην», ο ηθοποιός Nicholas Galitzine είναι το λαμπερό, ανερχόμενο αστέρι του Χόλιγουντ. Και δηλώνει υπερήφανος για την ελληνικότητα του.

Τα οικονομικά του Δήμου Αθηναίων δεν είναι μία απλή, λογιστική άσκηση. Είναι μία κρίσιμη υπόθεση, που απαιτεί επιστημονικές γνώσεις, εμπειρία στην αξιοποίηση των χρηματοδοτικών εργαλείων, ικανότητα διοίκησης και ανθρωπισμό.

Πλεύση Ελευθερίας, ΜεΡΑ 25 και Νέα Αριστερά, ελάχιστες έχουν ιδεολογικές διαφορές, αν υποθέσει κανείς ότι εμφορούνται από κάποια συγκεκριμένη ιδεολογία και δεν είναι καιροσκόποι της συμφοράς.

Η ελληνική πολιτική σκηνή ζει συχνά μέσα σε μια τεχνητή πόλωση, όπου τα κόμματα υψώνουν τείχη και διακηρύσσουν «αδιαπραγμάτευτες» γραμμές. Όμως, πίσω από τις κραυγές της Αθήνας υπάρχει μια δεύτερη, πιο αθόρυβη αλλά πολύ πιο αποκαλυπτική πραγματικότητα: αυτή των Βρυξελλών. Εκεί, οι ίδιες δυνάμεις που στο εσωτερικό εμφανίζονται ως αμείλικτοι αντίπαλοι, κινούνται παράλληλα, συγκλίνουν και συχνά ψηφίζουν σαν να ανήκουν στο ίδιο στρατόπεδο. Και η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διπλής πολιτικής ζωής.