O «δίδυμος» διαγωνισμός για την πώληση της Λάρκο κηρύχθηκε άγονος το 2024 αλλά τα αρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Ενέργειας επανέρχονται και με κοινή υπουργική απόφαση αναθέτουν στο Υπερταμείο να εξετάσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού.
Υπενθυμίζεται πως ο «δίδυμος» διαγωνισμός που είχε προκριθεί τότε, προέβλεπε έναν διαγωνισμό από το ΤΑΙΠΕΔ (τότε δεν είχε απορροφηθεί από το Υπερταμείο) για τη μίσθωση του εργοστασίου στη Λάρυμνα και έναν διαγωνισμό από τον Ειδικό Διαχειριστή για την πώληση των μεταλλευτικών δικαιωμάτων για 25 χρόνια.
Παρά την έλευση ενδιαφερομένων (και για τους δύο διαγωνισμούς (ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και CMI από Ιρλανδία), η πώληση δεν τελεσφόρησε καθώς υπήρξαν ενστάσεις μεταξύ τους, αφού η αρχιτεκτονική της όλης διαδικασίας προέβλεπε έναν νικητή και για τους δύο διαγωνισμούς μέσω της πρακτικής του shoot-out, όπου μέσα από αλλεπάλληλες βελτιωτικές προσφορές θα ανακηρυσσόταν ένας πλειοδότης.
Σε καθεστώς Ειδικής Διαχείρισης από το 2020
Η Λάρκο τέθηκε σε καθεστώς Ειδικής Διαχείρισης το 2020 με μία και μόνη αποστολή για τον Ειδικό Διαχειριστή: Να πουλήσει το ενεργητικό της εταιρείας σε επενδυτή, ώστε με την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας να διαγραφούν πρόστιμα και κρατικές υπό ανάκτηση ενισχύσεις ύψους 136 εκατ ευρώ. Τη διαδικασία είχε εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η εταιρεία σταμάτησε την παραγωγή τέλος Ιουλίου του 2022 επειδή η λειτουργία της ήταν ζημιογόνος (22.000 δολάρια ο τόνος το κόστος παραγωγής με τιμή πώλησης τότε τα 16.000 δολάρια). Οι εργαζόμενοι συνέχισαν και πληρώνονταν χωρίς να δουλεύουν μέχρι που σχεδόν στο σύνολό τους μετατέθηκαν σε άλλες κρατικές δομές, ενώ είχαν πάρει και τις αποζημιώσεις τους από τον Ειδικό Διαχειριστή, δηλαδή τον κρατικό προϋπολογισμό.
Οι συνθήκες στην παγκόσμια αγορά σιδηρονικελίου
Οι συνθήκες στην παγκόσμια αγορά σιδηρονικελίου που παράγει η Λάρκο δεν έχουν αλλάξει δραστικά τα τελευταία δύο χρόνια με την τιμή να βρίσκεται κοντά στα 17.000 δολάρια ο τόνος μετά την τροφοδοσία της Κίνας από την Ινδονησία που έβαλε στο «περιθώριο» τους άλλους προμηθευτές. Μια πραγματική ευκαιρία για τη Λάρκο θα είναι ο νέος επενδυτής -αν και όποτε προκύψει- να αλλάξει τη μέθοδο παραγωγής και από τη σημερινή πυρομεταλλουργία να περάσει στην υδρομεταλλουργία.
Με τη μέθοδο της υδρομεταλλουργίας από το μετάλλευμα θα βγαίνει καθαρό νικέλιο, κοβάλτιο και σίδηρος και όχι σιδηρονικέλιο που παράγεται με τη μέθοδο της πυρομεταλλουργίας. Με την πυρομεταλλουργία μόνο το νικέλιο αξιοποιείται, που κατευθύνεται στις βιομηχανίες ανοξείδωτου χάλυβα, ενώ τα άλλα δύο υλικά «χάνονται» και δεν τιμολογούνται.
Σημειώνεται πως το νικέλιο και το κοβάλτιο είναι απαραίτητα για την παραγωγή μπαταριών ιόντων λιθίου γα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα αλλά και για μπαταρίες αποθήκευσης ενέργειας προερχόμενη από αιολικά, η φωτοβολταϊκά πάρκα. Η μέθοδος της υδρομεταλλουργίας απαιτεί λιγότερο ρεύμα και λιγότερο προσωπικό γιατί έχει περισσότερη τεχνολογία αλλά απαιτεί ταυτόχρονα και επενδύσεις δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
